tunas rlrann.
eieu
d 361
ei
4 .
an gagße.
ih ceiem, d lllteglett.
117
7I 4
esnieinttli.
a hunen po. alabetante mhokeyt
lbicon. Pertua
aril fo. 1 rlartlnto mu an keit
D. Petri Syringii.
impius ille Sacerdos ex judice factus fuiſſet privatus: Actor. 23. verſ. 3. ſeq. Cur dice-
2
bat David adviros ſuos: Propitius mihi ſit Do MiNus„ne faciam hanc rem Chri- ſto DoMrNI, ut mittam manum meam in eum, qui Chriſtus Do MrNT eſter.Reg. 24.V. 7. Er cur, obſecro„Apoſtoli& reliqui Martyres in primitiva Eccleſia crudeliſ- hmorum Pyrannorum judicia ſubire non recuſarunt, ſi juriſdictio illorum qui cõ- tra conſcientian ſubditos cogendo facti erant privati, eo ipſo fuit exſtincta: Major itaque hĩc habenda ratio conſcientiæ quàm ſcholaſticarum juris ratiuncularum: neque enim harum ranta eſt vis& auctoritas, ut trepidantem conſcientiam fulcire, & contra Diaboli ignita tela ſecuram reddere queant. Civilia pontificiaq́; jura non vident hic quod Magiſtratus ordinario Dei ſit, inquit D. Lutherus in Epiſt, adIII. Johan. Ducem Saxon. recenſente Andr. Gerhardi diſc. Acad. 31.. 6.
S2. Periſtum legitimis juris remediis jus noſtrum vel nobis de- bitum in judicio perſequimur: IIbi IV. capita ſeorſim notanda ve-
niunt. I. Judex. II. Litigantes. III. Libellus ſupplex.I V. Judicis denique officium.
53. Judicis munere in controverſiis religionem alterutram con- cernentibus vigore noſtri Edicti fungitur Camera Imperialis: a& juxta receptum Imperii ſtylum Conſiſtorium Imperatoris Aulicume b ſive per viam ſimplicis querelæ, ſive per viam appellationis cauſſæ eò devol- vantur: Auſtregarum privilegio hie neutiquamattento. 4
4) d. Receſſ. de AnnoLV.§. Wirbefehlen auch hiemit/ ꝛc Gail, 11 0b1.2. Denaiſ. proc. Cam. tit. 181. ubi& hoc addit, quod ad diſcutiendas controverfias religionis cauſſam concernentes Adſeſſores utriuſque religionis pari ſemper nu- mero partim juniores deputari debeant, quod conſonat tranlactioni Paſſav att. 17.ibi: Daß wir vrbietig ſeyn alle vermoͤgende Foͤrderung zu erzeigen/ damie ſich kein Theil des uͤberſtimmens fuͤr andern zu befahren. 3) Quia Cæſarem cum Camera concurrentem juriſdict. habere, majori noſtratium parti hactenus in- dubitatum fuit, Gail. 0bſ. 121. num z. Græv. 2, conclul. 29. conſid. 2.& concl. 111 conſd. 1 Reuin.lib. 4. deciſ. z1. Paurmeſt, de juriſdict. 2, c. ſ.num. 32. M. Ste- phan. eodtr. lib. 2.P. I. c. 1.& D. Hamerle in vot, Antiwack. num. 41. Unde de pre- ventione Senatus Aulici diſpuratum fuir in cauſla Archiepiſc. Colon. contra Epi- ſcopum chori ibidem, vid. Reichwein/ in vot. Camer. pag 301.& ſeq. Vtrum vero hac Aulæ Cæſ. concurrentia legib. Imperialib. conſenranea ſit, veré Sabbathina quæſtio eſt, ut inquit Auctor Parth. litig.. c. 16. num. 22. ſcriptis pro utraque parte hacte- nus editis magnà contentione agitata. Negativam præ aliis operosé adſtruit nupe- rus Auctor des gründlichen Vnterrichts von der im heiligen Roͤmiſchen Reich entſtandenen Frage/ ob der Keyſerliche Hoffraht mit dem Keyſerlichen Cammer⸗ gerichte concurrentem juriſdiction em habe/& ante hunc Scriptor der Donawerti⸗ ſchen Information/ quos alii nonnulh fecuti ſunt. In quam partem inclinat ſcri- ptum quorundam Proreſtantium Cæſari Rudolpho 11X. Julii Annoro cVIII. per delegatos propoſitum: Es wuͤſten die ſchickende Staͤnde dero Poſteritet zu Nach⸗ theil niemandt einzureumen/ wenn zwiſchen den Staͤnden des Reichs uͤber dem
Religionfrieden ſtreit fuͤrfalle/ daß als denn Keyſerlicher Majeſtat Hoff⸗ vnnd Cecceccc 3 Raͤhte


