1296 Diſſertatio de Pace Religionis,

auidquid fit contra ſtylum cu riæ, perinde ac ſi contra ipſam legem factum eſfet, ha-

bendum eſt. Atqui flylus Imper. circa condendos Imper. Keceſſus talis eſt, uta- Eta protocollis Imperii inſerantur, vota ac ſentent. in omnibus Lenaribus hincinde referantur, concluſiones, declarationes, vel derogationes in Cancel. Mogunt. con- cipianiur, concepta Ordin, antequam mundé exarentur, prælegantur, prælecta& communi placito comprobata in formam receſſus redigantur, à certis perſonis ſubſcribantur& ſigillentur, authenticum penes Moguntinum adſervetur; copia

veréad Cameram Spir. ut illud Imper, decretum in pronunt ando pro lege obſer-

vet, per eundem transmitratur. Quoniam vero hæc omnia in noſtro decreto deficiunt; conſequens eſt, idpro irritoaciafectohabendum effe. Pateor hanc abjectionem primà fronte valdé ſpecioſam eſſe, ad quam eitra perfectam corum notitiam, qux in häc controverſid in Comitiis Auguſtanis Anno Chriſti L. V. ulerò citroqze acta ſunt, vix ſolidé reſponderi poteſt. Interum tamen quæ mea ſit animi ſentent. tribus, quod dicitur, verbis exxponam, Et primò quidem dubito, au autonomachi noſtrifidei taata religio tribucnda, ut ipfi de harum ſollemaita- tum defectu teſtanti, veluri ex Apollinari Tripode dico ſine ulteriori indagine & ſab pœnà ſilentii ſit credendum, eum audæ ejusmodi adſers oncs, quà facllita- te adfirmantur, eädem quoque negari qucant, præſertim cum omnia,& qui- dem antiquo tempore facta, ſollemniter facta eſſe præſumantur, L. lciendum. z0 de V.O. eopotiſſimum caſu, ubi de actu ſabvertendo agitur, libr. 13, H. dereb. dub. cum nemo genſeatur illam cligereviam, per quam juditium ſuum impugneiur, libr.3.ff deteſtam. milit. II. Quod ſi veraac linccia fides dictis ipins adüſterer, Purarem diſtisctione nodum diflolvi poſſe facta inter leges Imperii unt verlales,

duæ ad omnes ejusdem Status& ſabditos pertinent;& partieulafes,, qnaunum

atquealterum Imperii membrum conaceraunt. In illaum ſanctiona ut Autono- macho noſtro libenter Jargior ſtylum fap. delarum in gom, ghlervatum fujfſe: its alitet forlan ſe reshabet in Decretis parriculatibus extraordinatiis& mibüs ſol- lemnibus; cuſusmodt eſt illa reſolutio D. Ferdinandi; quæ ed de cauſsa Bnonappel- latur ein Reichs Abſcheid/ ſondern ein Nebenabſcheid quaſiſeil, necab omaibus Otdinibus, nec recepro Imperii more, Iuo tamen modopecul'ari facta promul-

ataque fuerit. Et qno, quælo, fineram gurioſam in proposendo omnibus con- junctim Ordinihusreferendo, correferendo, prorocollando, ingroſſando,&c. Ierupuloſitatem in hog articulo obſervare neeelle erat, quinonomnes Status, ſed minimam illorum paftem concernebat? Quod ergò cos non tetigit, cur ab is adprobari debuit? III. Reſpondeo cum Marcello: Etſ nihil facilé mutsa- dum eſt is ſollemnibus: attamen ubi eyidens utilitas poſcit, ſubveniendum oſſe. Acqui in præſenti negociogravis cauſſa ſuberat; cur præſens Decretum Receſſibus Imperii non inſereretur; nimirum quodab Ecclefiaſticis nullaà ratione id impe- trari poſſet, qui aliter clauſulæ derogatoriæ renuntiare noluerunt, ne ſubditi ſui rebellandi occaſionem exinde caperent, juxta ca, quę ex primis hujus Decreti linea- mentis refert Burghardus dict. cap. 45. part. 451. Iaiquum ergoõ eſt, ut, quod in ipſorum gratiam factum eſt, idnunc duriore interpretatione in Proteſtantium odium retorqueant. IV. Facit denique huc, quod Imperator, veluti legum vin- culis ſolutus, ex plenetudine poteſtatis ſollemnitates civili jur in ductas ſolvã a-

us ſubſtantiã omittere poſſit, argument. l.- 4. ff. de manumiſſ.& l. ex im her.ae,