Druckschrift 
Nvclevs Discursuum Sev Disputationum Hactenus In Jure Publico editarum. In Qvo De Statu Sacri Romani Imperii, Summa Summi Imperatoris Majestate, Origine Ac Electione Regis Romanorum, Imperii vicariorum, Electorum, Episcoporum, Principum, Comitum, Baronum, Equitum, Nobilium, Civitatum Imperialum, aliarumq[ue] universitatum, harumq[ue] potestate, Juridictione, Privilegiis, Regalibus, uti & de Tutela ac Successione Electorali. Pactis Item Getilitiis Illvstrivm Personarvm, Imperii Comitiis, Sessionibvs, Contributionibus, Collectis, Exemptionibus, Pace Religionibus, Salvo conductu, Iure territoriali, ac aliis quám plurimis connexis Iuris Publici materiis graviter disseritur. Cujus Elenchum Et Nomina Authorum Proxima Post Dedicationem Demonstrabit Pagina / Collectus & in ordinem aliqualem redactus curâ & studio Nicolai Hampelii Academici
Seite
1286
Einzelbild herunterladen

4 2

4286 Diſſertatio de Pace Religionis,

ſequitur noviſſim é Du. Bernh. Bertram. de comit. num. 39. ſed quæ cauſſa eſ, quod hocnoſtro& ſuperiori ſeculo ad comitia

1

le vocari deſierunt? Exiſtimant Auctorcs dict. conſilii ſecundi der Reichs Staͤdte Seſſion vnd Stimmebegreiſfend p. z2.

id duplici ex cauſſa factum, partim quod Nobiles aliorum Principum facti fucrint

Landſaſſii, partim quod ab omn bus Imperii oneribus ſin: exemti,& ob id parum

eorum interſit, qaii in Comitiis Imperii decernatur. Vetum qsia fide hiſtoricà de-

ſtieuimur, certi quidquam hic adfirmare tutum non eſt. Sea quid Aicendum de illu. qui Imperii otidem immed iatẽ ſunt ſubiecti: Status tamen Imperii non ſunt, als da ſeyn Pralaten/ Seifft vnd loͤſter/ die in der Augſpurgiſchen Tonfeſſion verwandten Landen gelegen ſeyn. Nodus hicà Dnn. Cameralibus ſæpiüs quidem tentatus; nunquam verô ſolutus eſt, votis plerumque pari numero diſſidentibus, teſte Gyl- maus lib. z. rer. jadic. deciſ. 59. quamvis negantium opinic probebiliormih videa- turzills nimirum teligionis libertztem non competerecum unius incluud alterus ſit excluſio,& exceptio in caſibus Boa exceptis regulam in contratium arguat. Quoniam igitur Nobiles Imperii in§. Vndin ſolchem Friede ꝛc. ſunt ineluſt ac ſpecialiter excepti regula de aliis, quiimmediaré quidem Imp. ſubſunt, Status ta- men non ſunt, in conttarium ſtatuendo venit. Multõ minas ergô 5 noftri diſpoſſtio Statibus provincialibus adoommodari poteſt, Bidenbach. d. quæſt. z. numer.*.& a. Erſi enim ab initio hic articulus à Proteſtan ihus ita generaliter conceptus fuit: Rei⸗ nen Stand der Augſpurgiſchen Confeſſion Dontificii tamen huic generalitate ad- quielcere noluerunt, ut ſapra ex E. Burghfado auton. Iib. 1. cap. S. felatum futt. Cui conſequens eit, huius modi Collegiorum reformatorum bona Cloͤſter Guͤter/ in Proteſtantium territoriis ſita,& ab iisaem poſt initam religionis pacem in alias piot uſus bonãâ inten ione converſa Pontificiuis mordicus id ur gentibus de neceiſitate iuris reſtituen- da non eſſe. I. Quia Status Imperit in ſuis ditionibus liberam reformandæ teligionis licentiam habear, per ea, quæ ſuprà dicta ſunt. Nullaigiturratio eſucur bona pu- blici juris permiſſu é faucibus Pontificiorum ereptaiisdem denuò reſtituere de- beant. II. Qua pacificatio noſta ſaocira eſt in gratiam eorum, qui ſuat Status Imperii immediari: Daß kein Stand des Reichs den andern oder deſſelben Vn⸗ terthanen der Religion halber vergewaltigen ſolle/ ꝛc. Eigo uleraintentionem diſponentium ad alla corpora, quæ hac quahtate deſtituta ſunt; extendi non debet. III. Curaccedit, quod uſu longævo Principes in plerisque cœacbiis& Collegiis Ecclefiaſticis jus advocatiæ cum jurisdictione& terr toriali poteſtate conjua- ad quiſſerint, ut veleã ratione de his bonis, tãquam ſuæ jutisdictioni ſubjectis, ſecundum id, quod pium, æquum& Reipublicæ utile viſum fuerit, ſtatuerequcant IV. Quoô facit deniqne& illud, quodipſi Catholici monalteria& Collegia 5c- cleſiaftica abrogant& menſæ Epiſcopali incorporant. Fraſtra ergõabaliis deſide- rant, in quo ĩipli culpabiles deprehenduntur, ar gl. pen. C. de ſolut. Vent de Val. Parth. lirig. lib. 1. c. 16. num. 1 3, Quibus concordat apologia Proteſtantium ad gra- vamina Catholicorum de Anno XCIV. ibi: Was dann ferner vom Gegen⸗

theil mit vielen beweglichen Worten dem Religionfrieden zu wider angezogen

wird von Einziehung der Cloͤſter vnd Gottesheuſer/ ꝛc. Reſpondetur, daß der In⸗ halt des Religionfriedens alſo beſchaffen/ daß er den Angſpurgiſchen Confeſſions Verwandten nicht alleine die jenige Guͤlt/ ſo ſie zur zeit des Paſſawiſchen Ver⸗

trages allbereit innen gehabt/ in Naͤnden leſt/ ſondeyn auch w der gleſchen Giter

ſitten ttwird uwend dene ce

2 ltone dente mliſce an,7 it polt dach.

4 desfuͤr ſhüͤldi Stohd Erbher Gall de ſil.v. D bet im Hiſpat provir & Arte

abiſt.

is Prt ſent ze ſoldon pumil bidem. Tod ba Kehr. duw. r. ds Bay loc.G

deltati nddit,

Kab