Druckschrift 
Nvclevs Discursuum Sev Disputationum Hactenus In Jure Publico editarum. In Qvo De Statu Sacri Romani Imperii, Summa Summi Imperatoris Majestate, Origine Ac Electione Regis Romanorum, Imperii vicariorum, Electorum, Episcoporum, Principum, Comitum, Baronum, Equitum, Nobilium, Civitatum Imperialum, aliarumq[ue] universitatum, harumq[ue] potestate, Juridictione, Privilegiis, Regalibus, uti & de Tutela ac Successione Electorali. Pactis Item Getilitiis Illvstrivm Personarvm, Imperii Comitiis, Sessionibvs, Contributionibus, Collectis, Exemptionibus, Pace Religionibus, Salvo conductu, Iure territoriali, ac aliis quám plurimis connexis Iuris Publici materiis graviter disseritur. Cujus Elenchum Et Nomina Authorum Proxima Post Dedicationem Demonstrabit Pagina / Collectus & in ordinem aliqualem redactus curâ & studio Nicolai Hampelii Academici
Seite
25
Einzelbild herunterladen

44

magis tem nag poralia,

ars e&. 1. Exfeg,,,,. Perat, un V a DAg. Cemm. 4emag 6

4 ½ 1 2 2 4 ½0 uT 4. 7 1 . Jſt. 96.t.tunae, n terminos eragatuf 1 um ſocii. Sed

[1 dlce7D

12

perator 4.

Aa IUIARNERA . on Quldustete 1 4

6

K11d 0⸗ r n10 ermanico lu- 1 UIrIMur. 1 44 Aelinauk, non tamenn 4 4 §ü. 1 mur. 3 t K11 AIAam 4. 1GUldem.

1

Iüjtrerme. 10n Lumnappte

fig

Canonibus Pontüicite

Inriee ſinfrs SIIIICls Untpton

41

ſunt ranri a lunt LOpflæ kada, 4

AMentone AIIIOHMlIII,

neus in! neceſſarius, non alias*. Al bauorm. n. 14. G. Ce. Comm dt ſani de offic. delegati. anorum Princeps a eſt Don tentrionis, c qui& intet ſi 17 0 4 quam lanctillimus& nobilillm 4 1* 8 ir lis mundi Deus, eminenoi- nal nebulæ Meridionals proſper. Cararit. ruusin

1 1

f. Princ. /d quod Principi.1eli

5

Dux. March.in uſdb feu. Eſteuin

mumdue locum tenet, l uivocum; uti Paulus(i

ram iuxtal D. de Seru corrup. erum jurnt, rweminentiam, quafiprimasp 4 K 14 1 III 1* n gimenta Keip. henen

. ,**4 f milit. vor gl int 2, end ver.Princths Hodſe Feud. verb. Princeps Hloclh 8*+ 7. 3 mäl rribuitur,& quidem cum⸗ 41* 44*. ani habet Ducatum vel Princl

4

FeESIo, 515a4, 7 4. r Baul en. HhaH⸗

14 115 8 4 zari e) Puang

Pun c.jus quiritium,.g

n. 1.1 pr. 4e jurejur.

D. Joachimi Cluten. 25 Nat. reſtit. f) Aa.I inter claras, C. de Summ. Trin. Chaſſan. in caral glor. mund. part. 5 conſid. 27. g) Bald. conſ 238 lib. 1.& conſ. 300 lib. ult. Mart Garrat.

(aliâs de Caratiis) Lauden. in e. unie in ſin. de prohib. fend. alienat. Catellian. Cotta in Memoruab Verb Imperaror. Fernand. Vaſq. Illuſtr. q. 20, in pr. Anton. Gabreb comm. opin. lib. 5.t de A. R. D. concl.. Iaſon. inl.i. in 1. Lectur. n. 6. C. de Summ Trinit. Bart. in! ho- ſtes, z 4.2. 7. de capt.& poſtlim reverſ. Plura hujus argumenti vide apud Reſtaur. Cu- ſtala in tr. de Imp q. 52. G 53. Carolum Degraſſalium Regalium Franciz lib. 1 ur. 6. p.[mibi) 56. 1

10. Qmocirca Italiam, 4 Galliam, 5 Hiſpaniam, e Angliam, 4 Daniam, e Mediolanum, Sabaudiam, g Burgundiam, h nullo modo Romani Imperii nexu contineri, ſed perpetuæ libertatis benefi- cio gaudere,& ſuperiorem non recognoſcere, ſimpliciter& indiſtincte affirmare abſonum& minùs tutum.

a) Imperatoriæ Majeſtatis ſuperioritatis intentio in Italia ſatis fundata eſt, adeò ut exemptionem alleganti probandi onus incumbat. Cethal. conſ. 316 9. Dec. con/. 307. lib. 3. Non negant hoc ſaniores Itali. Controverſiæ inter Florentinos& Piſanos agitatæ cognitionem& dijudicationem ad Cæſaream auctoritatem perri- nere, ſine contradictione partium, Maximilianus I. profeſſus eſt, Guicciardin.; hiſt. Quis ignorat cauſam Finarienſem inter Remp Gen uenſem,& Marchionem coram Ferdinando agitatam? Elegans eſt Maximiliani II. ad Pium IV. Pontificem, qui Coſmum Florentinorum Principem regiæ majeſtatis dignatione ornatum vole- bat, admonitio: Italia non habet Regem niſi Cæſarem. 5) Galliam non recognoſcere ſuperiorem multi aſſeruerunt. Nicol. Vbald. de ſucceſſ. ab inreſtat. n. 81. 82 83. Ioun. Ferald. de jur& privil. Reg. Frane. Dec. conſ. 269 nu. 6. conſ. 270 nu. 4 822 conſ. 3 00. Martin. Ravaule. in ec judic. n. 66. Nic. Feſtaſ. e Eſtimo, part. 4.0 7. nu. 44. 4 35. Carol. Degraſſalius Carcaſſonenſis Regal. Franc lib. I. jur. 1. ubi mirificé Regis Gallia dignitatem extollit. Et quòd Rex Franciæ non ſubſit Imperatori, concludit Abb. Pa- normit. inc per venerabilem, qui fil ſint legit. jaſ. in l. cunctos populos, nu. 10 C. de Summ. Trin. Philipp. Franc. ad appellat. Oldrad. conſ. 69. ubi larè diutar Vaſq. Illuſtr. con- trov. proœm. in fin. dicit ingentem eſſe quaſtionem Latè Stephan. Aufrer. in reper. Clem. I. ut Clericorum, de offic ordin.& ib. Matthæus Boyſſ. in addit.& remiſſ(mibi) 67. 68:6 9. edit. Colon. Sed ſubjectionem valdéè urget Franciſc. Zoannet. de Rom Imp. uu:.

203. Nam juxta Caroli M. teſtamentum, Gallia Imperio ſubeſſe debebat, un de ini- tio Diplomatum Carolus Imperii Romani gubernatorem, deinde Dominum& Regem Francorum, Longobardorum ac Saxonum Dominatorem ſeſe nominavit. Albert. Krantz. Bart.& Alciat. Regem Francorum Imperii Germanici ſubditum eſſe ſcribunt. Sed hoc verum quidem, ſi antiquam Romani Imperii dignitatem- ſideremus; Hodiè Francia nullum ſuperiorem agnoſcit. Feſtaſ de Eſtimo e& olle- fis, part. 4.c. 7. num 44. Guilielm. de Montferrat. Cathalan. de ſueceſſ. reg.(præcipué Gal- liaj per diſcurſum. Hinc. Curt. Jun. conſ. 1O,u. 48, ait, Regen, Gallia in regno ſuo majo- rem habere poteſtatem, qudm Imperatorem in Imperio, ſcilicet propter jus Regni tranſ- mittendi. Etſané ab annis ſexcentis Imperatores in Gallia nihil habuerunt: Re-

gnumue Arelatenſe, except& Sabaudià& Burgundi, jamdudum Imperii eſſe de- 8 8 51

ſiit. Mich. Coccinius de translat. Imp. Iacob. Spigel. in Schol. A phonſinu ad En. D D 3 D 15. 1.