Druckschrift 
Nvclevs Discursuum Sev Disputationum Hactenus In Jure Publico editarum. In Qvo De Statu Sacri Romani Imperii, Summa Summi Imperatoris Majestate, Origine Ac Electione Regis Romanorum, Imperii vicariorum, Electorum, Episcoporum, Principum, Comitum, Baronum, Equitum, Nobilium, Civitatum Imperialum, aliarumq[ue] universitatum, harumq[ue] potestate, Juridictione, Privilegiis, Regalibus, uti & de Tutela ac Successione Electorali. Pactis Item Getilitiis Illvstrivm Personarvm, Imperii Comitiis, Sessionibvs, Contributionibus, Collectis, Exemptionibus, Pace Religionibus, Salvo conductu, Iure territoriali, ac aliis quám plurimis connexis Iuris Publici materiis graviter disseritur. Cujus Elenchum Et Nomina Authorum Proxima Post Dedicationem Demonstrabit Pagina / Collectus & in ordinem aliqualem redactus curâ & studio Nicolai Hampelii Academici
Seite
22
Einzelbild herunterladen

Sylloge Rerum Quotidianarum gari non modi ab ipſo Imperatore, ſed& potentiſſimis Principibus,& Rebuspublicis quoti-

2

diè aumittuntur& audiuntur. Fateor, ſed id fit mutato rerũ ſtatu, conniventia Prin- cipum: Nam hodié baculus Aaronis,& gladius Nimrodi unàã manu regitur:& Cle- rici unà parte Clerici, alterà Principes& Duces ſalutati cupiunt: altero pugno Co- dicem, altero enſem geſtant. De Herbipoli olim erat vulgatum dictum: Her bipolis ſola judicat enſe, ſiola. Scipio Gentilis dejurid. lib. 3.c. 16. Sed hodiè id latius diffuſum eſt, cum ſint, ut lo- quuntur, compatibiles qualitates, Eccleſiaſtica& Politica, Gail. 1 obſerv. 30.& de P. P. lib 1.c. 1. n. 13 Henning. Gæden. conſ.z0 n. 16. Surdus conſ. 2 7 5. Modeſt. Piſtor. conſ- 49-Vol. 2. Ludovicus Pius Præſules conſtituit Principes. Helmold. lib. 1. c. 4. Reiner.

Reinec. Othoni M. aſcribit. Carolus IV. Abbates quatuor opulentiores, titulo

Principum decoravit, inſignivitq́; Principes Imperii, Crauities Annal. Sue vic p.z lib.. fol. 26 4 cumprimis quatuor Imperii, aut potius cathedræ Imperialis Abbates con- ſtituit, Fuldenſem, Albũ Caſtrenſem, Campidonéſem ac Murbacenſem, inde ſic no- minati, quòd ad pedes Cęſaris in publicis Imperii Statuũ Comitiis ſedere deberent. Caſpar Bruſchius Monal. German, pracibuorum ac maximé illuſt. cent. I. fol. 5.5. 56. b. Suntnonnulli, qui Pontificem his prærogarivis inſignitum eſſe putant, non ut Pa- pam, ſed ut Principem Italiæ; ſatis enim ſuperque conſtat, paſtorali officio princi- palem poteſtatem hodiè eſſe annexam. Sed valeant hi: quàm enim bené duplexilla dignitas in multis Pontificibus conjuncta fuerit, Hiſtorici abundéè teſtantur. Non- nunquam tamen Principes Legatos Pontificios audire noluerunt. Auguſtanæ- feſſionis ſocii Naumburgi Pii IV. Pontificis Legatos non exceperunrt jure Legato- rum, anno 1561. Idem fecit Fridericus Daniæ Rex: Chytraus in Chronico Sax lac. Aug. Thuan. lib 28. Hiſtor. Eliſabetha Angliæ Regina Hieronymum Martinengũ, Conci- lii causa à Pontifice miſſum, in Inſulam crajicere prohibuit. Sic Imperatorem& Regum Legati aliquoties etiam ab aula Romana excluſi: impudentià fortè Pontifi- cum. c) Alexander VI. Pontifex perſuaſus cõſiliis Ludovici Sfortiæ& Vene- torum, Fecialem unum ex his, qui clavã argenteam præferunt, ad Carolum VIII. Regem Gallorum miſit, qui ei præcepit, ut intra decimum diem ipſe cum copiis. l- talià diſcederet: Sed ſcribit Guicciard. Alexandrum VI. Draconem fuiſſe, qui im- moderatâ ambitione,& peſtiferà perfidià, omnibus horrendæ cradelitatis, mon- ſtroſæ libidinis,& inauditæ avaritiæ exemplis, ſacris atque profanis rebus abſque diſcrimine venditis, univerſum orbem venenis infecerat. Carolus VIII. diram il- lam obnunciationem irriſit nec immeritò: mandatum Papæ per ſe nullum, ſive- dantis perſonam, ſive rei mandatæ naturam conſideremus. d) Nullo jure, niſi dolo, vi& viribus hæc omnia Papa habet. Hiſtorici Gallicibené notarũt, quòd nullum ferê fœdus à Regibus Franciæ cum Pontificibus contractum felicem exi- tum invenerit. Falſum itaqueillud Antonii Poſſevini, in cautione de libris Machia-

velli, quòd omnis Italiæ, aut alterius alicujus regni felicitas, à Romanæ Eccleſiæ vel Papæ auctoritate dependeat: imé omnes potiis calamitates, quibus ante hæc

tempora Italia afflicta eſt, eidem ſunt imputande, Machiawell. I. D ſp. ſeu Diſcurſ.1z.

Fallit& fallitur Bellarminus cum aſſeclis, qui continuam felicitatem Eccleſiæ no-

tam perpetuam eſſe aſſerunt. e) Quocirca non injurià Maximilianus II.

clim Pius V. Coſmum Ducem Florentiæ coronà& Magni Ducis Hetruriæ titulo

donaſſet, ſe Pontifici, ut falcem in alienam meſſem mittentioppoſuit. Fulvius Pa-

ciaꝝ.

dt.; nun d'riut T.a,e.

m exem* worom AKegum

Colodololo. glexand V mtai utpoſteaert he/ 77. Neca 2 isallccellonem! Muüippi Hihannarmm paniz, jetlim etiam 1

8* 1 rulam legitimatione 1

Aauur nterus libeli, 2

Tahimitu kortaga eennnoralem äliun T n foſeEtlant, quärt 2n dguinec minorum geft. nlnperitertis tanq 197 4 Cunt lun.unſ 4 erim lerrimauolſt Te gaconkettui. uenIAe ſtro Romano-Germ an ti rem nominatim dedae Comitibus palatini be Kdcquojurenridedt ſi finrione hapa gaus 5

griats prerogatiri ta. h.

An wati Geng B₰ tigallettores⸗Cuim r ſn tr, Godminuszſt br ndalgendi, olet: 25 ere b( fſenulbrtulolab) 4 9 tem condemmnato c,e pre lienileum,ſnecap 2 he nodo heccum bg e. ne Phrn.9,v,6, uuus 04 5

1,13:24 hart ech b) *

1

ate