16 Sylloge Rerum Quotidianarum poteſt, ſiriens. Is ad Philippum IV. ſcripſit hoc modo: Seire te volumus, quòd in ſpiri-

rualibus& temporalibus nobis ſubes: beneficiorum atq; præbendarum ad te collatio nulla

ſtedtat,& ſis aliquarum vacantium cuſtodiam habeas, uſumfructum sorum ſucceſſoribus reſerves,& ſi quas contuliſti, collationem haberi irritam decernimus.&, quantun doe fa- f6o proceſſerant, revocamus. Aliud credenies harsticos rerutamus Sic inc unem ſandtam. Exiravag. Comm. de major.& obed. non eſt dubium quin Rex Galliæ includatur,& gladio Papæ ſubjiciatur, cum i ine dicatur, e neceſſirate jalutis eſſe, ut omnis anima ſit ſub, ecta Pontifici. Quocirca& pendente excommunicatione Philippi, cam ſcribi alis ſoleret: Regnante Philippo ejus loco poſitum eſt: Regnante Cériſto- quaſi regnũ ad Eccleſiam rediiſſet, clum Philippus eo exutus eſſet, lwo Ep. 134. Æumil. Hiſt. Franc. lib. 3. Sed Philippus IV. rotidem verbis Bonifacio reſcripſit: Ehilippus Dei gratiãâ Francorum Rex Bonifacio ſe gerenti ero ſummo Pontifice jalutem modicam ſive nullam. Sciat sua maxima fatuitas, in temporalibus nos alicui non ſubeſſe. Aliquarum Eccleſiari Eprabendarum vacantium collationem ad nos jure regni pertinereò,& frullus earum, vacatione durante, noſtros facere. collationes haclenusà nabis factas,& impoſterum faciẽ- das, fore Validas,& illarum vigore poſſoſſores contra omnes Viriliter nos tueri; ſecus autem credentes, fatuos& dementes reputamus. Stephan Aufrerius Clem. 1. de offic. ordin. n. 5 7. p.(mihi) 70. Bodin 1. de Rep c. 9 Nacol. Gill. in Philipp. Hæc Regis Galliæ aperta profeſ- ſio per poſteriores Pontifices quaſi approbara,& Bonifacii VIII. in cauſis ſeculari- bus contra Regem facta definitio, caſſata videtur à Clemente V. inc. Meruit. Extra- vag. Comm. de Privileg Innocentius III. quoq; de Regẽe Francorum affirmat, quòd in temporalibus ſuperiorem minimê recognoſcat, c. per venerabilem, gui fil. ſint legit. Hoc minimè ſilentio involvendum puto, quòd Galliæ Reges circa res Eccleſiaſti- cas, ſtatuta, leges, edicta, præſertim ad compeſcendas Pontificum& Epiſcoporum ſubdolas machinationes, invenerint: Synodos, atque Concilia indixerint, Epiſco- pos electos confirmandi, præbendasq́; conferendi poreſtatem à tot retrò ſeculis u- furpaverint, in ipſum deniq; Pontificem ſupremam juriſdictionem multoties ſibi vindicaverint, c acrorum, 3 4. di f. 6 3. c. de Capit ulis, diſt. 0 c. nos ſi incompetenter, 2 q. 7 c. igitur,& /eJ. 23. 4. 8. Et Ludovicus X I. ſeveré interdixit, vigilibus etiam ſtatio- nariis undique in via conſtitutis, ne Francorum quiſquam Romæ bullas peterer, aut precio inde auferri curaret. Præterea Ludovicus XII. à Julio II. Pontifice te-

merè& injuriosé proſcriptus, ipſum, Lugduni Synodo Præfulum Regni convoca-

tà, in jus vocavit, deinde autoritate quorundam Cardinalium Mediolani congre- gatorum, Concilium Piſis indixit, in quo de emendando Eccleſiæ ſtatu ageretur, & juxta regulam ultimi Concilii, Conſtantiæ ſub Sigiſmundo celebrati, in caput& membra inquireretur. Denique e6 provectus, ut Julii moribundi inanes diras con- trarid obnunciatione generosé revicerit, cuſo etiam Neapoli aureo nummo, qui effigiem ſuam ex una parte,& inſignia Napolis ac Siciliæ ex altera referebat, cum hoc elogio: PRDAM BABYLONE M Franciſcus I. proprid autoritate Sacerdoti- bus per univerſum Galliæ regnum dceimas impoſuit. Stephanus Paſcaſius Theo- logus Parifienſis, ciim Anno 156z. pro antiquiſſima Academia Pariſienſi, contra ſo- cios Ignatii Lojolæ(quos vulgò malè Sociosj Su appellamus) in regno Galliæ non ſuſcipiendos publicè diſputaret, Gallos Pontificem quidem, tanquam Caput & Principem Eccleſiæ, agnoſcere concludit, ſed ita ut§. Decretis& Oecumenicis Conciliis, tanquam inferior, parere teneatur, nihil autem adverſus regnum ac

Reges

6

keges

ſoe, que!

nim Axhe Zarhuris 28

daunciare, a— b mraunn nes deceli Gallar(oncise quoc 1 un ulifacimi vitaè 1 em al Vccleſin em 1 wniejota Dontifcl 8 buere videnture4—

At Craulidk 9p— gta. emaſor Go—

altab A1 En p

hlia 40 4.ether— 4 cnm a.ie ettommu zeucum haubaroſſu d ſe Concilolugdunen Cu ſ molam degradation ⁸.

lusjare,ide Defen e ſa

TuericiI. Mquo g as vicatonem pontfia pe eſeTEne inquit, nu aa E ſrthrus dtfedim un L

inus ubfitutusila a

nium lbiperhibent n pil

ſo adleribitur, chm&n tor um taut nec deaub a kie fahy ulrecuttete 1en Ker

baitins Canonisd& R. lantiquisenimlo bon glidgline lacuit, 6⸗ nb ma Zaſli 1m n n.) uulr. lonachusca. 1 annalibus lisdn a. nus hiusge la inua* bni

V uhun in viaca 4 4 nnſtnhuuiutod 8 4

wn liſor 4.1 4 6 tlunde glin ven.,

dur

andaagquiapit 1 e llt.ite imnn„. 7 hutlazahen b 1) 1 041 Art. Ap; 8 V n.C a.