Druckschrift 
Nvclevs Discursuum Sev Disputationum Hactenus In Jure Publico editarum. In Qvo De Statu Sacri Romani Imperii, Summa Summi Imperatoris Majestate, Origine Ac Electione Regis Romanorum, Imperii vicariorum, Electorum, Episcoporum, Principum, Comitum, Baronum, Equitum, Nobilium, Civitatum Imperialum, aliarumq[ue] universitatum, harumq[ue] potestate, Juridictione, Privilegiis, Regalibus, uti & de Tutela ac Successione Electorali. Pactis Item Getilitiis Illvstrivm Personarvm, Imperii Comitiis, Sessionibvs, Contributionibus, Collectis, Exemptionibus, Pace Religionibus, Salvo conductu, Iure territoriali, ac aliis quám plurimis connexis Iuris Publici materiis graviter disseritur. Cujus Elenchum Et Nomina Authorum Proxima Post Dedicationem Demonstrabit Pagina / Collectus & in ordinem aliqualem redactus curâ & studio Nicolai Hampelii Academici
Seite
11
Einzelbild herunterladen

4

5 concellum, poſſidehar a 'oflidebat nibilsOu mpofnfr aree it, accedente ſolenm, 6 1 p1 d

0 perpa. 2Perpetuò Aun. v, udl VI Orla, Cuhiniaa 4 t

Sdée imperatonag.

* 4 1 p 7 9 3 clarant. Etgofolgelan t. Etgoſoked lOcum haber ad An fadbet, ad quemg 8. eci lit 1. * 44 ¹ ¹) Cüumem rIr YfIMN ſf. 4 A0I Optimus eller vn ptimus eſſet, iat reb rminabantpulchenm d ll l9 4 121 46 pieanrahhne Nentalibus, dmusqqeh 8 1 . 1 4nS n. 180 Iructus appales 4 Kinſta nuaee 4& julta quat AXRA d 94* 1 3 2 7 1 6 roo lenſio, eam roboraſſet. UIt eroai oh

4* L⸗ Aar umicitiam& pacemieé V

8 Anno IrrS S ferent J4, Am 101ͤ0 reſerent O An 2 omeremone Imo 1 11 OIIII etempuls IIIH.

. 1 4 AuAWenfr rnh Nane Dem AIl ROmen tit MUumQue Konl . 10, nt: NicepRorus Veroan r Ar Neapal lcnte;, oen Odinllat La ole A4 8νν 2 9 nad KRomanum pertmeretlo 4 14 9 1 l ephoriſuccellor, ratam Rabd ½. ibus indignapenat 8. 1 1 1. 11 dſenſore Pacw,(de Marfilio hocſſchf 7 7ſa aar rbus Paravn, claſſ.7 Ag.(Inn ¹ 4e 1s dignitatts aſſertione, om Alb. Krantz 1u5. 9,Saunt . 8. 24 pin e& faniore parte, adul- e preter hæc inttodt

1 planda quorundam a 141 1

P provenef ant, Llecs-

7 Mla ſie IFHéN princeps catholicus, jutuhh retur, fumatufrcoli 448 1)

8 0 19 olennitates perEcchle Conſtantinont

. X Cr 4 On h

1

8. e) rn

t an05 Cælares?¹ 1 8 114 1441 3

1 r 3 1 Deinde ordinatun

1

umili tatls) n0l.

. 1,G P 15 4 5 8 b 1 5,p Imperio. Gladiuse dnt a 0 11 1 Cr Drætel- alter corpus conficiat. 1 NamH, dIE 0 1. habes 411 44 8 9 he i adminiftrauonemmh 11111 4 4 Inckum. Atq ue hættl 41 Tr oductum. 1 1 v 1 111. 4 zbſervanda. I C it anam 0091 1 4

1 I. 1 rall 3 en dit g ationem ed 1 4G

onttltull relt

4* 1 8 KA

D. Joachimi Cluten. 11 refert Albericus de Roſate, in! Bené A Zenone, C. de Quadrien. praſcr. Hier. Balbus

1.,... N e, Epiſc. Gurzenſ. in lib. de Coronat. Caroli V. Imp.(mihi) pag. 39. quà, qui Imperato-

rem electum confirmatione Pontificià indigere, ac imperium a Papa pendere dice- rent, laſæ majeſtaris reos,& omnibus feudis ac privilegiis, quæ ab Imperio habe- rent, ipſo facto& jure privatos eſſe ſanxit. Utinam inviolabiliter ad hæc uſquetem- pora hæcconſtitutio obſervata fuiſſet, non ea, quæ jam ex Pontificiæ auctoritatis defenfioneanimorum disjunctio, ac alienatio conſpicitur, maxima cum Imperii jactura enara fuiſſet, nec pleriq; Pontificis, quam Imperialis majeſtatis dignitari addictiores eſſe invenirentur. Obſervavit Ludovici ſanctionem æternà memoriâ digniſſimus Rudolphus Habſpurgenſis, qui nunquam Italiam vidit, multò minds Romæ coronatus, cauſamq́;, cur ad Pontificis Nicolai inſtantiam Romam ingredi recuſarer, apologetico illo ſcité exprimere ſolitus:

Me veſtigiarerrent,

Omnia te adversum ſpedtantia, nulla retrorſum.

Sic Maximilianus I. coronam Imperialem à Romano Pontifice accipere minimé fibi neceſſarium videri, cum Imperii Majeſtatem ab Ordinibus acceperit, coram ſtatibus publicè profeſſus eſt. Ferdinandus, Maximilianus II. Rudolphus II. Mat-

thias I. Invictiſſimi Imperatores, nunquam Romæ coronati ſunt. Et ita præter hi-

ſtoricos omnes juris Cæſarei interpretes fentiunr.

, 5. Duæ enim ſunt diſtinctæ poteſtates, a) temporalis& ſpiri- tualis, b) ab uno& eodem dependentes principio, c) unaab altera non effluit, neutra abaltera dependet. d) IIla ſecularibus præeſt nego- tiis, e) quæ Cæſari; f) hæc divina, 9) quæ Eccleſiaſticis cammiſſa: h) duæ poteſtates apud Chriſtianos conjungi nequeunt, i) nec ſufficit unius hominis ingenium ad ſuſtinendum officium tam Eccleſiaſticum quâm Politicum. K)

a) Ut& duæ ſunt vitæ, carnalis& ſpiritualis, e niſi,§. pen. de renunciat. duo

genera Militum, Eccleſiæ& Seculi, c. Clericum, diſt. 50.& duo ſunt fora, Pape& Im- peratoris, Driden lib. I. de libert. Chriſtiana. 6) Franciſc. Duar. lib. I. de Sacr. Eccleſ. Miniſt. c. I. yna, ait, poreſtas in corporibus, altera in ſpiritibus occupata eſt. quam phraſin defumpſit ex c. Valentinianus, diſt. 63. Et duè diſtinctæ juriſdictiones. Gl. Abb.& Dd. adc. Nowit. de judic. c. Adrianus, c. Yalentinianus, diſt. 6 3.c. qusſitum, 23.7. 4 c. Solita. de Major.& obed c. ſi duobus,§. deniq de appellat. c. cauſam, 2 qui filii ſint le- gir. Etc. per venerabilem, eod gl. in Nov. 6. Verb. conferens generi g! ade quoniam, diſt. 10. Hoſtienſ. in ſumma, qui fil ſint legit.§. quis& à quo, Hier. Balb. in lib. de Coronat. Imp. Alberic. de Roſate add. l. bené à Zenone, Cod. de Quadr. præſcr. Anton. de Butrio ads. Venerabilem de Eled. Mart. Laudenſ tr. deprincipe, q. 1. Driedo d.lib. I. de Libert. Chri- ſtian Guiliel. Barclaj. de Poteſt. Papæ, c. z. Pulchré Juſtinian. Nov. 6 inpr. Maxima ſunt in hominib. dona Dei, à ſuperna collata clementia, ſacerdotium& Imperium, Do-

min. d Soto de I.&I lib. 4. 4. art. 1. Rob. Bellarmin. contra Barclaj d. c.2. Quorum tan-

ta eſt diſtinctio, ut unum non poſſit miſceri cum altero, ut Bernh. lib. 2. Conſid. ad

Eugen. ſcripſit: Si utrumꝗ; ſimul habere voles, perit utrum que. Henr. Imp. de Hilde-

brando ad Epiſcopos recté: Vnus cum utrumq ſibi vendica vit, utrumq; diſipawit: nec

in uno profuit, qui in neutro prodeſſe voluit, nec potuit. Abbas Vrſergenſis in C Donie, 4 2 AMatth.