I citu 4 dn n donueie nihil expoſitum&apertum placerer, udenten terinonn ſad recõditi ſenſus, ad quos intelligẽ⸗ ntiſſimusile au dos opus eſſet ingeniò, in pretio es- t,& aulicarum anium ſent. Ali, cum ipſi non capiant᷑, nec jdagator. Marmu à cæteris intellig arbitrãtur, non ab- magiſter& ſinceroh ſimiles vetulæ illi apud Senecam, ctionumarbiter, Ban quæ cùm ætate oblurduiſſet, malum prudentiæ magiteru morem inceſſiſſe dolebat, quòd ho- cendus Tacitus n mines ſubmiſſius loquerentur: aut „ illi, quæ oculis laborans de cubiculi oriarum ille non anui obſcuritate querebatur. 5 dictaror& vit uua Secundo ſcelerumque ac flagitio- tie humanæ aleam n rum artificem vocant: Chriſtiano criptor mente magi nominiinfenſum: De diis malè, aut opioſus,& ſententir nihil ſentientem:& Epicuridegrege d pondere eſdimand porcum. Quod Machiavellus præ⸗ duur cen tmun cepta, Tacitus male agendi exempla vurè, atq; emendutiſt Tadane Quod ſi verum, pleriq; o. milleſimus,qui nlin mnes criptores Ethnici, non pauci di fEt. Inretz facri flammis abolendi lunt, in qui⸗ idlcarè po bus ſcelerum mpla ubique oc- auca admodum obſan eue m exeipla uuee enierz Sententissabll curſant. In illa tempora Tacitus in⸗ Calers duriue ciderat, quibus mortales, nec vitia porum culpa pro un. a

Hiſtoriatus. 331