256 Commentarius in Epiſtt. peccati& miſeriæ luto hæreat, is animun ſuum fallit,& mente ſua aberrat. Deindt cùm homines admodum proclives ſint ad hoc/ ut ſe cum aliis comparent, in aliorumyi tam& mores curiosè inquirentes, undeer

falſa ſanctitatis, quam ſibi arrogant, opinio.

ne, illos alto quodam ſupercilio præ ſede- ſpiciunt, etiam hanc cõremptus cauſam eii. mit, inquiens: Opus autem ſuum probet mux quiſq;& tunc in ſemetipſò gloriationem hale bit,& non in alio. Quibus verbis ſanctus Dan- lus monet, ut quiſq; non aliorum vitam en minet,& cum aliis ſeſe conferat, ſed ſuam ipſius vitam, ſtüdia,& actiones ad norman verbi Dei exigat& approbet. Quo facto⸗ turum, ut in ſemetipſo& non in alio gloris tionem, id eſt, propriæ conſcientiæ teſtimo- nium habeat, quod ſiniſtris& perverſis ma- levolorum de ſe judiciis opponere queat. Non enim ſermo eſt Apoſtolo de gloriatio- ne ſanctorum coram Deo, ubi non inſuis fa- ctis, quæ norunt eſſe imperfecta& polluta; ſed in Domino gloriantur, 1. Cor. i. Sed de te- ſtimonio conſcientiæ approbantis tectè fa- cta, quo quis coram hominibus iniquè de ipſo judicantibus gloriari poteſt. Ut autem Paulus Sanctis hoc ſtudium, non in aliorum ſed in ſuam ipſorum vitam& mores inqul- rendi perſuadeat, Dei ſine reſpectu perb- narum judicantis judicium ipſis proponit: 1. Vnuſ

)7 1 Tu

1' G