tanuing V

desliho u Rjultengags luam niern

donisaeten dln nos ohlt

jultücmilde

ſuxta pen 1d

1

icorian au ans

3

emus K frn mus licnthen zyetlis enn cet nugnc 4 m comveridi jendam ited

4

nen alu hur vœnitentun latto in cut, rorum ſoco-n ſtea corgetuiſ cumzcbeih voluntatente Pauluserinct (moadditeh pto ruent andhn h

—

—

D. Paul ad Galatas. 35

4 Eccleſiam Chriſti vaſtavit crudeliſſimè. Atquiut ille hanc crudelitatem& falſos cul-

tus non excuſavit, quin imò in ea ipſi pereun-

aum fuerat in æternum, niſi ſingulari Dei mi-

ſericordia illuminarus illam abjeciſſet: Ita nec

uæ Pontificii bona intentione contra Ev-

elium Chriſti ſuſcipiunt, illius prætextu excuſari poſſunt. Non enim, quod tibi vide-

tur, ſed quod ego tibi præcipio, hoc facies, Deut. 4. 12.

V. Miniſtros verbi non temerè ac fortui- to caſu, nec hominum voluntate ac conſilio ad miniſterium vocari, ſed Dei decreto, be- neplacito ac deſtinatione, docet exemplum Pauli, cum de ſe dicit: Deo placuit, qui me ſe- gtegavit ab utero matris meæ& vocavit per gratiam ſuam revelare in me filium ſuum, ut evangelizarem ipſum inter gentes. Ita Jere- miæ dicit Dominus ſerem. 1. prius quàm te formarem in utero, novi te& antequam exi- res de vulva ſanctificavi te& Prophetam gen- tibus dedi te.

Etſi verd hæc dicuntur de Prophetica& Apoſtolica vocatione, quæ extraordinaria& immediata fuit: tamen Dominus meſſis eſt, qui alios etiam ſecundum beneplacitum vo- luntatis ſuæ extrudit in meſſem ſuam& Sp. §.ponit Epiſcopos in grege Dei, Act. 20. Is media ſubjicit, quibus, prout ipſi viſum eſt, certas perſonas donis neceſſariis inſtruit, S&

C 2 in

— er. *

———