————
—
——
4
.
——— ———
4 Commentarius in Epiſt. bus, quas tamen leniore rurſus compell ne emollit.
Argumentum Capitis J.
ue occaſionem ſcriptionis indicat, mota Junnl de ſubitanea ipſorum ab Evangelu Chp defeclione, moa Evan gelii Chriſti certuulnms graviter aſſerens. Deinde narrationem hi. git; qua veritatem Evangelii&h Apqfäi
1 lel kl Vatio
*
—
1 ony
Præmiſſa Epiſtole emyesci&s ſumn 1n, anpe hero gcon
loly mnm
Hui dignitatem a contemptu Pſeudoapafinm
vindicat, exponens, qualis ante converßausu ꝛ yudaiſino fuerit, Juoomdo ad e Apoſtalan„
. 4 1/ 3 3 Socat* ſit, quom odo a con verſione ultra mana Apoſtolatus munus obierit in Arabin,San
demum ad viſendum Petrum Fierdſahfänan
profectus fit, quo viſò in regiones Syris& Uasi
venerit. Cujus narrationis finis eſt, quid Ena. il gelium ſuum Apoſtolatus ofſicium non uit i minibus neq, per homines, non per Auh
neq, corum diſcipulos; ſed ab ipſo Joſ nh
. 6„. X 3... immediate accéperit, quandoquidem ih Alhr latu ſuo ſermonem Evagelii annunciauen
tequam Petrum vel ullum alium Apſtdms. G
diſſet, aut Eccleſiis fudæd juxta facimin, tuiſſet. PARTES CAPITISI —„ aluratio Apoftobull- 1. Emyexcdu. 2. Salutatio Apotto
rata. z. Occaſio ſcriptionis per quetelmqs Galatorum defectione expoſita, cum gu
llo
4


