———;
3
7. Mllationis efſe infallibilem, alide poſſet dubitare, utrum verè ſciat: ſusſumo: atqui fine LogicA artifi- ciali ſie nemo ſcit; 37? eſt ſimpliciter neceſſaria, Præſertim ad actus difficiliores in qualibet ſcientii totali obvios, perfectè ſciendos.
O5ij. Ergo Logica etiam ſic neceſſaria erit ad ſe- ipſam N. vel 5 3% cum Rhodes, erit necefſaria diſtin- 8 antecedenter ad ſeipſam, uti eſt ad alias ſcientias
indiſtincta ad ſeipſam, ita ut per ſeipſam ſciatur for- maliter G. Inſtas. Logies eſt habitus naturalis acqui dtus. Ergd tantùm dat facilè poſſe. Diſ. Conj. ad acquirendam ſcientiam imperfectè C. perfectè N.
V. Docens& ntens Logiea, etiam quoad habitum, HPecit Phyſica realiter diſtinuuntur.
MNero Quia hi duplices habitus habent omnia ſigna I Xrealis diſtinctionis: etenim generantur à diverſis ſpecie actibus, primùs nempè à regulis, alter ab ipſis Operationibus directis: inclinant ad diverſos ſpecie actus: diverſimodè concurrunt ad praxin, docens mediatè ſolum& direffivè, utens immediatè ac clici- tivè; ĩdq; verum eſt ut plurimùm etiam in materià Logicæ. Ergd
Oij. Aoquiſito habitu Docentis nulla ſpecialis dificultas ſuperanda eſt in uſu regularum cognità ma- terid. N.& teitor experientiam, quà regularum et- iam Proe gnari ſe torquent ſæpius e. 5 · in medio Syl- logifmi inveniendo; reductione per impoſſibili&c: Inſtas aliquis actus docentis eſt etiam utentis C. Ergò omnis N. conſ. e g. primus. Item ſi v. g. regulas Logicæ traderem memoriæ carumq; explicationem, nec ullà uterer in ullà materià, nonne habitum docen- tis haberem ſine utente? VlI. Vieni habitualit 1. effectivè concurrit ad alias
ſtientias, a. Docens tantam dirediv?. R' 110 I. Quia in his zih dependenter à Lo- 2
842


