De Aulico.

Aulicus incedit dum longa per atria ſolus, Ore velut coram principe verba dabat. Ruſticus aſpiciens hunc percuntatur:& inquit, Nemine quis tecum verba loquente facit? Aulicus hic moto ſtomacho:cur,i mprobe, dixit Iſta rogas? mecum quod loquor, an ne vides? Ille ſub hæc: fateor. ſed cur non mutua ducis Verba locuturus cum meliore viro?

De Alberto Achille(ermanico.

Certior Albertus cum Marchio redditus eſſet, Acre ſibi bellum quinq; parare duces:

Atqʒ moneretur, ne tot contenderet impar Hoſtibus: intrepidus iuſſit abeſſe metum, Quin referam tãto plus laudis ab hoſtibus inquit, Illorum quanto maior erit numerus. Aunxia ſolliciti quam cauſam turba pauoris Attulit: hæc illi calcar ad arma fuit.

De Ioanne eorgio, Marchione Brandeburgeñ.

Inuia dum canibus ſyluarum luſtra pererrans, Cuſpide ſetoſos Marchio figit apros:

Mars ait, hoc princeps ſtudium depone Dianæ: Et fac militiæ caſtra ſequare meæ.

Me duce magnificas Aſiæ venaberis vrbes: Inq; tuos caſſes Turcica regna cadent.

G iüj Quæ