Aſpice Pannoniam, quæ nunc ſubiecta tyranno, Cogitur in templis multa nefanda pati. Ante colebat vbi Chriſtum ſolennibus aris: (Hau ſcelus ipſe locũ nũc Mahometus habet. Eripe nos igitur crudelibus eripe Turcis, Iuſtaq; pro patrijs ſuſcipe bella focis: Aſſere Chriſtiadum cum libertate ſalutem: Atq; redemptoris templa tuere tui. Hoc rogat, hoc ſeries exoptat longa nepotum: uæq; cupit naſci, libera quæq; mori. Clarorum hoc animæ poſcunt maneſq; virorum, Pro patria vitam qui poſuere ſuam. Deniqʒ captiui tenſis ad ſydera palmis, Hoc mœſto gemitu nocte dieq; petunt Hine procul a noſtris abductos fimbus atrox Quos inſtar pecudum fuſtibus hoſtis agit. At tu, magnanimi ducis annue fortibus auſis, Aeterni ſoboles vnica Chriſte patris. Non fera bella gerit ſcelerati more tyranni, Pro populo vindex induit arma tuo. Illius a cunctis vitam defende periclis, æ dubij præceps alea martis habet. Tu validas illi vires, animumq; miniſtra, Frangat vt audaci barbara tela manu: Qualiter inuictus cœleſti robore Sanſon, Mota Philiſteis contudit arma viris. Sacrilegis vero Turcis immitte pauorem, uo dent in celerem terga cruenta fugam: Non ſecus Iſacidis ac bella gerentibus hoſtes

Verſa repentino terga dedere metu. Quu¹ “ uo

14 zur

1 Iri I

Afer