Nec modo lugeret ſuperatus ab hoſtibus Iſter, Pœona ſi Danais terra tuliſſet opem. uare ueſtra niſi vicinos arma iuuabunt, Triſtia(crede mihi) vos quoq; fata manent. Nec minus alternæ diſcordia ſemina litis Tollere, Bembe tuæ pars pietatis erit: Et ſedare graues motus quos tempore noſtro Turbata populus relligione facit. Nam cum præcipue latij ſacer ordo ſenatus Te colat, inq; oculis vrbs Tyberina ferat: Optimus aſſertor fidei paciſq; ſequeſter, Vulnera fomentis noſtra iuuare potes. Reipice quas hominum reddẽs pro crimme mortẽ, Abluit ipſe ſuo ſanguine Chriſtus oues: Optatamq; gregi paſtorum confice pacem: Quorum diſſidium triſtia damnna parit. Nam fera dum motis certamina litibus inſtant, Excubias nullus pro grege paſtor agit. Deſtituuntur oues& ruptis ſepibus audent Vndiq; raptores in pecus ire lupi. Summus in illuſtri deus hac te ſede locauit, Ingenijq; tibi flumina larga dedit: Vt tua conciliet mitem facundia pacem: Et veræ partes relligionis agat. Ergo tuos Venetos hortare, tuoſq; Quirites, Vt ſua nobiſcum iungere caſtra velint: Imwanemq; iuuent armis excindere gentem: Quæ nos exitio, ſit niſi fracta, dabit. Effice concilium ſimul vt ſolenne vocetur, Eluceſcat vbi gloria vera Dei. 1 Id cupit

Et velut Vn

Excite 2 Nuano H Exachat

13