L.

Ae.

Ae.

Edite Mantois quid agis paſtoribus Aegon? Frondentes inter ſalices vbi ſerpit Hauelus Cinctus arundinibus creberq; paluſtribus vluis: NOſtra quid hic tondent Andinæ rura capellæ? Exul ago o Lycida, patrijſq; fugatus ab oris, Herbiferos colles& florida paſcua liqui:

In quibus argutas inflauit paſtor auenas,

Qu patulxæ fagi ſub tegmine lentus in vmbra

Formoſam docuit reſonare Amaryllida ſyluas. x natale ſolum te vertere cauſa coegic?

Dura ne pauperies:an mens non conſcia recti?

e neq; pauperiesvllum neq; crimen abegit: Nam me faunigenis Melibœis lorior ortum. Illic iura dabam pecorum legeſq; magiſtris, Tectaqʒ flauenti ſpacioſa mapalia culmo,

Centum clauſa quibus ſtabant armenta: tenebam. Quin mihi cultus erat, plenuſq; leguminis hortus: In quo præter olus, veſcumq; papauer, habebam Alliaqʒ maluaſq;& odoriferum ſerpyllum.

ec ſpirantis eram Boreæ venturus ad arcton Me fera monſtra niſi patria de ſede fugaſſent.

Heu ſortẽ indignã:ſed quæ fera monſtra fugarunt,

Teq; coegerunt patrios mutate penates? Expediam paucis, atq; ordine ſingula pandam, Iniucunda licet mihi ſint& acerba relatu. Incipe ſed nobis ne forte loquentibus æſtus

Sit grauis:his mecum ſuccede virentibus vmbris. Arboris hic denſæ præbent vmbracula frondes: Lętaq; ſe vario tellus hic flore coronat.

Eſt proculobliquis vbi Sequana flexibus errat:

Regus Viq mel Adreaw Ow) Baudi Ctiſta Multu Ergog Nlrtil Angui Inſubr Angueé (allus Cum co Concip Huc Terga Pridat Tiein NMato Foren Drru. Voloce Cernea Nmp Necm Vigul nta V 3 On E' ten

„ C