JIssEuII à JeSSIN cipit, ita vigilia, quæ aflio, in ſomnum, qui ceſſatio, deſinat. Quas viciſſitudines nocelſa- rio Natura ob duplicem innati calidi mo- tum ſic diſenſavit. Nam, quemadmodum candelarum flamma, nunc foras ſſe prori- piendo, nuno verò intrò remeando, perſe- verat; alids, ſitota intrò commearet, maib- ri famma ſeipſam conſumturas foras veri longius ſeſe eſferensad evaneſcentiam uſqus diſperſura: ita eaſdem quog, vices noſter ohü calor, ne ſecus, vel aſſiduis vigiliis diſſipetul; vel longiore ſomno ſuffocetur. Quemadmo- dum autem morte vità præſtantior; ſe ſo⸗ mno vigilia, ita ut eſſe dubium nemini debe at, primam& potiſſimam caloris ingeni commotionem, eam à natura inſtitutam, utſt foras adagendum couciliet; ſecundariò ve ralteram; ut alimenti cauſa introagatul,

Vbi igitur hoc perfundlus munere, quo borarum ſeptem, pueris etiam ſuſfciente ſa- cio perfecerit, ad provinciam non ſpontꝰ- vertatur ſuam; admonendus. Nec ab hiſs tantum corporeis, ſiniſtrè adhibitis, diſer 1 men impendet: ſedob quotidianum, 2νο corpori cum anima eſt, commercium, aHal⸗ teriua illius& brutæ partis motu, quos Ae

⸗

.S8S8

„ 2.„e

.8 r,=2AS 2

.