V 1 4. 8 in. 2 Nox VurGaAkis ELoowENr. 3 563 Kae dic primo ſi velis in utramque partem dicere 4 8 de illa Quæſtione: Qrisnam melius cenſi uerit⸗

1 1 rit an Cato delendam Catthagenem, an Scipio Na-

1 un lica ſervandam: Dro Scipionis ſententia hæra- iones occurrerent: Quia deleta Carthagine ti= 3 8 8 mendum ne virtus Romana concidat me metn hoſtis maximi liberata luxu& otio enervetur; 1 1 nolim Carthaginis ruinas cum Romanæ fortitu-

dinis exitio ac interitu. Stet illa, ne hæc corruat. Adde, qvod eo ſecurior Roma imperabat, quo minus ſéecura. Ipſe nimirum periclitandi metus amm inter pericula eximitur, contra quæ aſſiduus ferrĩ duſus dimicat. At otium armerum rubigo eſt. mo Tertulliano ſi credimus, plus Togæ Rempubli-

Nee, t anle cam læſeruat, qvam doricæ. pacis enim tempore. Ir irruunt in Kempublicam omnia cum luxu vitia,

1 4 cogimurq; tunc cum Javenale dicere: Nano palimur lnge pacis mala,ſævior armuir Lauxuria inculwit, victum, alciſcitur orben, Neec Sparta hic defipuit, certe urbem hoſtilem, ͤ qvam eorum Dux evertere parahat, integram

p 2 S m eſſe voluere Lacones, ceu cotem ſuæ juventutis. am Hinc qvoties oppidum infenſum ſibi viderant e-

ch.. 1 K rn verſum, illam fortitudinis plenum dedere vo-

1 5. 4.— 2 mim cem: Perüt luctatio juventutis Ad has rationes

en ſü acceſſum præfigeres. v. g. hunc: Aino Catonis uns animos, Ied ma Zis Scipionis ſententiam. cenſuit

aett ille fortiter, hic prudenter. Eqvidein malim

cemn ſalvam Carthaginem, ſi ruere neqveat lalva Ro-

rhuit ma. At ita eſt&c.

im Pro Catonis Sententia hæſe offerrent ratio- 4 Aa 6 nes