39 1mn ien 6b e * 1 39 Wan di, 11udehee 7414„ 2ma ,⸗ 40G Nies e 65 3 1** or 3 ihz.
ee A ſeral A 104 el 44 12 u Fr.
haae
ſeruas 8 4 i Mau ſa2, do, 8. däc ita an ee e
r Ar aun A a.
dr r n 1us 8 FAn umaine 5„ O dan Tcam „, 4 6
Tet em
CrA A 2 A 41* 1 1d, ncu en, 2
8
p mRas di 81„ lnct lat en.
7 )
u Aanaicac Aun, Sannn n 1uan dun. ⁵
4 14 A ſtraν⁴ d.
unmtal Calt n 2 Iat AE4 71
ti nui ſcus · aa
6 8 l uan fastrstta R. 7. A 1 7Fr 14
2 *7—
*. F 4tat 2„ne „ 4 4 1 8 5 1 10 rret uut* 34 1*.An unld. 6 4 2 2uſt 68⸗ NI 44 N 17 ſub 4ra: wulln⸗ „1“ 0 3 e . ₰9* 3. cun 22 4 r. 7 6 44⁸ 1 510 * 4 la 343* 7 1 9 4 Lat- 3 1 1 ,Q⁸ 49 2 29 ese 3ℳ/ℳ0 641, M J uMg 4
1 N DE X.
nico ſine hæredum eonſenſu non poſsit, ratio
redditur& refellitur. 19. 176.
Alienare vt de ſuo aliquid prouinciali axonum
lege ſine hæredum conſenſu quis poſsit, quibus 8 7 4
Viriꝛbus eſſe debeat. 16. 130.
Alienare ægrotus iure Theutonico vltra tres ſo-
lidos non poteſt. 21. 199. Alie nare aliud eſt, aliud conſentire alienanti. i9. 17 4.
Alienare prohibitus in filium alienare poteſt. 71.
376. Alienatio mentis vnde arguatur. 6. 9.& 10.
11. G 13. G 50.G97.
Alienatio mentis nõ tam ex factis dictiſue, quam.
ex faciendi dicendiue cauſis deprehendatur- 10. 58. Alienatio rerum ſuarum cur ægrotis iure Theu- tonico prohibeatur, Vera ratio. 21. 204.& nu- me. ſeq¹. Alienatio mentis quando ex eo arguatur, quod ægrotus medico non obtemperat. i0. 63. Alienas merces ſuarum ſeruandarum cauſa in mare proijciés magiſtro nauis tenetur 5 6. 208. Alieno flagitio impediti procuratorem non mit-
tunt. 107. 29. Alieno iure nobis quod competit, quam quod- prio, inftrmius est. 75. 4¹8.
Alienoſcelere perire hominem Chriſtianum ſa- tius eſt, quam alij obtemperantem homini in- noxio vitam eripere. 57. 213.
Allufio ocabulorum variatur a ſcriptoribus. 102. 16.17.
Aliud eſt vendere, aliud vendenti conſentire. 19. 174.
Alꝛud eſt alienare, aliud cſentire alienãti. 19. 74.
Affectio naturalis facit, vt delinquentis æna alleuetur. 76. 427. cum duob. nu. ſeqq.
Affectara abſentia nõ tribuit priuilegii. i4 4.933
Affectu poſſeſsio rerum potest apprehẽda. 22. 219.
Afhirmatio Tabellionus teſtatorem mentis ſuæ nõ eſſe ſcribentis viribus teſtamenti nihil detra- hit.27. 16.
Afhrmans, fænerare licere, hæreticus eſt. i73.162.
Afflicto non eftaddenda afflictio. 11⁹. 131.1449⸗ 193 · G 295. G44G.
Agamedus& Trophonij exceſſus. 4. 98. Agis Athenienſium dux tabulas fæneratorum conbuſsit. 173. 165.
Agricola teſtamentum facturus iure Saxonico, aliquidue alienaturus, quibus viribus eſſe de- beat. ic. 13 5. cum quatuor nu. ſeqq.
Agricultura dare operã dieb. feſtis licet. 184. 275-
Agricult uram non negligit diligens paterfami-
l445. z0¹. 1— 430. Aiacis Ielamonij exceſſus,& cauſa. 7. 25. Aumittere, miſerum eſt. 190. 340. RKmitticur feudum contumacia. 30. 57.
Aumiſi in acie filij per gloriam in perpetuum vi- uere iutelligat ur,parentibusc proſunt. 23, 336. Amiſſa voce mortiferè vuluerati etiam rectis te-
ſtamentum faciunt.:24. 24 8. Amphionis exceſſus,& cauſa. 7. 24. Aumici ortus noſtri poſt patriam& parentes par-
tem ſihi vendicaut. 72. 387. Aumans cultus mulierum genus. 43. 4 1. Anathema eſt mox profeſſurum wiolans, æqus
atq; qui profeſſum violauit. z2. 210.
Auncilla, quæ percuſſorem dominæ ſuæ, vim ſibi ab eo metuens, nec elamore terruit, uec ploratu
prodidit, ob exempli capite punitur. 73. 404. Ancilla, quæ enixa in fuga eſt, eo loci, vnde ab- eſt, enixa intelligitur 84. 109. Ancillæ legatæ fattum legatario nocere non de- bet. 50. 118. Auima in homine quandiu eſt, mortuus dici non potefl.24. 245⸗ Animæ quod eſt magis ſalutare in Dei foro ſpe- ctamus, cum res in ubio eſt aliter, atq; in foro
hominum. 167. 68. cum nu. ſeq. Aunimam qui perdere poſſunt, metuendi ſunt, nõ qui corpus occidere. 57. 214. Animam occidere, vt põtificis autoritate non li- cet, ita nec mentiri. 181. 249. Animi iudicium in teſtamenti ordinatione maxi- me exigitur. õ. m.
Animi indicio quæ fiunt, ad hæc, qui intellectu carent, nulla principis indulgentia idonei red- duntur. 6. 8.
Animi languor, vt corporis, excuſationem habet. 39. 354.
Animi iudicio quæ geruntur, in ijs mentis, non corporis integritas exigitur. 24. 249.
Animo& corpore opus eſt ad domicilij conſtztu- tionem. 0. 123.
Antidoralis obligatio in pactionem deduci no po-
teft. i184. 278. cum nu. ſeqq.& nu. 282.
Anticipatio Latinè, Græcè frolepſis. 514.
Anticipationis exempla 85.5 14ν cum duob. nu. ſe.
Antiochus Aſiæ rex ampliſsimos regni ſui fines modicos dixit. 10. 24.
Antiquius quod eſt, non ſemper dignius eſt. 74. 4¹4.
Anuli geſtatio in muliere non eſt certum contra-
cti matrimonij argumentum.9. 47. Apparitoris officium ſæpe vilibus perſonis tri- buitur. 26. 5.
Apparitoris& Tabellionis fides in quib ſequen- da, Vel non. 31. 3 Apparitoris adſertio perſonis infra dignitatem
poſitis vincit. 31. 67. Apparitoris perſona minus honeſta, quàm Tabel- lionis, habita eſt 26. 4. Apparitoris improbitate poteſt quis in contuma- ciæ diſhendium deduci. 30. 45.
Apparitoris quandoq, quandoq litigatoris dicto pro modo cauſa& pe*ſonarum dignitate ſtari.
3.— 66. Apparitoris perfidia leue, Tabellionis graue da- mnum adferre potest. 30. 43.
Apparitori aſſerenti, eum, quem in ius vocaſſet, præfractè reſpondiſſé, ſe iudicio non adfururi, non eredatur. 31. 73.
Apparitori ſe pulſatum aliaue qualibet iniuria affe ctum alle ganti fides non habetur. 31. 74.
Apparitori id, quod eius officio non incumbit, affirmanta non ſtatur. 31. 72.
Apparitori finibus muneris ſui non excedenti, creditur.z1. 69.
Appellare non poteſt ex peremptoris contumax. 30. 46.
Appellare conatus non eit pro appellatore haben- dus. 42. 30.
Appellandi beneficium amittere, cuius maximus & perneceſſarius vſus eft, cum magno litiga- toris fit detrꝛmento. 30. 44-
Appellatio à iudice contra conſuetudinem iudi- cãte æqqus admittenda eſt, atque ſi cõtra legem iudicatum eſſet. 74. 4⁰7.
T iujj Appel-