*

P,„*

Herrt u n „

12 14

Trun 4 „

Jen 1 N JAren, 1— Mhen kaeh& fedeu,

usA, 6

luder tn. ei, 2tunaug a Aann ᷑4 1 7 1 14

lau ln

Mdes e 1 d lennaIeofe. (a*ntraus fenſethtom, 6! 4 fl Felnatid a ed u (dertess ́ſtec

ad audient aa dep ſ. pparitori; Jemiime rmanti, cu n us, ſ pus ſuis li ,tli:wl bus luis tu— An one proba Ka, a umn itii

oni iurato 1R bllbg

crogetur, C 22 peltt

honeſtio e per h dviles h 8 1 ufe h! 9 0an“ us fublegi 9 duo jetrt—0U 1 4 ſ apul jeon „Poll.4hs— 8 Il.ſenium un 1 CoxN AAKM, b„ tiam Be 4 1alla in ſuo. S oml, am in 1uo. eroſq all 2 Plet 1 of 1. C Are Lel neT wion, 4 poll lal 1 auf dem Decit 1 1 dng— 6 gris landt 7* atoTls— t,g 6 jinem exl 5 ●. A1„* 1 abere en nen 4 n aut 29 2 cha

DECISIO LITVANICA

rei veritatem ſolo intellectu apprehendi. 3 Quapropter t in his fidem teſtium ſequi nõ oportere placuit, Iaſ. d. l. ſenium. nu. 3.& no- ta.l. ſolam. C. de teſtib. quippe quibus, extra corporis ſenſus egreſsis, credere non eſt ne- ceſſe. Sed& ſi mentis ſanitas percipi ſenſi- bus corporis poſsit, nihilo tamẽ magis Ta- bellionis verba teſtatorem ſui fuiſſe iudicij 9 perhibentis ſequenda. Nam de ijs rebus, quæ in noſtra poteſtate ſitæ ſunt, rectè Ta- bulæ ſcribuntur, non quoq́; de ijs, quæ na- tura conſtant, quale eſt corpore valere, aut animo. Nã quo magis ita affecti ſimus, aut contra, nihil nos quicquam efficere poſſu- mus: quare fruſtra ad hæc Tabellionem ad- hiberi. Ad hunc modũ poſt Nicolaũ quen- dam Mutinenſem veterem ſcriptorẽ, loan. Andr. Bald. In rub. C. de fide inſtrum. in ꝛ. char.& Franciſcus d. l.z2. C. do teſt. vide Iaſ. d.l. ſenium. nu. 3. Areti. diſputant. Secun-

18 dum 1 quæ Tabellionem, aliquo fortè deſi-

derante, ſe ſanæ eſſe mentis ſcripto conſta- re, id in publicas Tabulas referre non poſſe, poſt alios Iaſon ait. d. l.z. nu. 3. Idem de cor- poris valetudine ſcribit, licet alioquin ea de re teſtimonium rectẽ dicatur. Bart. l. quæſi-

n tum.ad fi. ff. de re iudic. Qui t pro hac ſen-

tentia illudadfert, vt nemo, inquiens, de fa- cto ꝓprio idoneus eſt teſtis:l. omnib. C. de teſt. ita nec de alieno, ex quo laus ipſi quæ- ri, aut irrogari infamia poteſt. Ioan. And. in addic. ad ſpe.tit. de teſt. 9. 1. verſ. ſed pone quod adminiſtrator. nu. 24. Imol. c. ex literis de tranſact. Anto. Butr. c. cum à nobis de teſt. Iaſ. d. l. ſenium. nu. 3. Igitur verba Ia- bellionis, teſtatorem mentis compotem fu- iſſe ſcribentis, fide carere, ne, ſi contrà men- tis impos fuiſſe probetur, id ſalua Tabellio- nis exiſtimatione non ſit: impune etiam nõ laturi, qui hominis alienatæ mentis, elogiũ

12 conſcribere non dubitaſſet. Vnde t regula-

riter placuit, neq; Arbitro, neq; ludici deijs, quæ ad cauſam rerum à ſe iudicatarum ſpe- ctarent, credi oportere. Cyn. laco. Butr.& Bart. l. ne in arbitris. C. de recep. arbi. Bal. l. iubemus. a. 6. ſanéẽ. C. de ſacroſan. eccleſ. In- noc. Hoſti.& alij. c. cùm a nobis.& ibi Feli.

33 nu.5. de teſt. Quiaf præſumptum eſt, nemi-

nem aduerſus ea dicturũ, quæ feciſſet, qui- bus infirmatis, pudor eius perſtringeretur:

14 aut laceſſeretur fama. Nec t diſsimili ratio-

ne, qui apud prætorem aliumve, qui luriſdi⸗ ctioni præeſſet, ſuum alterius ve deſiderium expoſuiſſet, ſcriptõve defendiſſet, eidem ad⸗ ſidere prohibetur: aut de ſententia dicenda deliberanti adeſſe, idq́; propter ſtudiũ, quo quis ad cauſam ſuã, aut alienam à ſe& ſuſce-

—

I I. 27

ptam& defenſam ducitur, quod Imperator Iuſtinianus Auguſtus Demoſtheni præfe- cto Prætorio lib. i. Principalium Conſtitu- tionum l.fi. C. de aſſeſſ.& domeſt. reſcripſit.

15 Cuius Reſcripti t ſententiam ſequutus, qua

de re litigatori conſultus reſponderam, adi- to Principi deliberanti, cùm accerſerer, ne- gaui me adeſſe poſſe, qui non grauatè Impe- ratoris Iuſtiniani verba indicanti acquieuit.

16 Per t¼ CONtrarium, ſi teſtatorem ſuæ

mentis nõ fuiſſe Tabellio ſcripſiſſet, negat Baldus l. Imperator. in 1. col. in fi. ff. de ſtat. homi.laſ.d.l.ſenium.nu.ʒ3.in fi. eo magis te- ſtamentum viribus cariturũ, quaſi hoc per

errorern T'abellionis ſcriptum ſit. Hac t ra-

tione, ſi quis eorum qui iure vtuntur Theu⸗ tonico, in lecto per valetudinem teſtamen- tum dictaſſe, aut quid ſupra trium ſolidorũ ſummam alienaſſe dicatur, ea Tabellionis aſſeueratio, Tabulis vitium nõadferet, quo minus teſtamentũ, aut alienatio ſuas habeat vires. Quia ſimiliter hic error Tabellionis excuſabitur, nequa teſtamento, quod ita æ- ger iure Theutonico facere non poteſt, aut

is alienationi noceatur. Planè, t quod neq; aſ- ſeueratio Tabellionis, neq; inficiatio, in his

Tabulas magis aut firmet aut vitiet, illa po- teſt reddi ratio:quod, ob quæ adhibitus eſt, ea in teſtatum redigere ex muneris ſui ne- ceſsitate Tabellio debet. Ang. conſ. 275. ex themate& actis.col.z.in pri. Nec ſollicitum ipſum eſſe oportere eorum, quæ extraillud, de quo eſſet rogatus, proponuntur, etiamſi actum, qui fieret, nullius fore momenti in-

19 telligat. Ang. d. conſ. 2ũ. Nudumtquippe

Tabellionis miniſteriũ eſt, ea tantùm, pro- pter quæ adhiberetur, ſcribere, nihil præ- terea diſcutere. Ang.d. conſ.275. Nec occur⸗ rit, quod plurimũ referat, quod ad ſcriptu- ræ authoritatem pertinet, ſuæ quis mentis ſit, nec ne ſit. Illlud quidem omni iure, ſed le- gibus Theutonũ hoc amplius, quo ſit cor- poris vigore, Iur. Muni. Art. 65. ægris po- teſtate teſtandi alienandiq; eo iure adem- pta. Etenim actus, qui gereretur, valeat nec ne, eorum, quorũ ius læditur, intereſt. Ta- bellione, ſi nihil eorum ad quæ adhibitus eſſet, prętermiſiſſet, partibus ſuis defuncto. Ita Angelum Peruſinum diſſerere,& ex fa- cto reſpondiſſe, d. conſ.⁊75. d. col. z. in princ. Philippus Decius lib.z. Principalium Con- ſtitutionum Auth. ſi quis in aliquo. col. fi.

20 nu. 39. in fi. C. eodẽ. refert. Secundum fquod

Petrus Ancharanus conſultus in illa ſpe- cie, cùm quidam vnius de duobus ſocijs, dolo nomen alterius mentitus, ſocietati apud acta in necem abſentis& ignorantis

D ij ſocij

—