Ui d Küdzt Lw

B , Mfl ph

elc 8*

Wlit,d. 1 dhd 4

1 358. aUdenich 1 Nal Alc!' 27 b 7

num. Cdetran; C. quitefam fa tione. dan q obeuntar inijs corporsvlletu poris.fideyaca nu. 4. aprop pore coniugia 2 ce da Pan conuenit, loan=kaet iur. lib, 6. Abb. εrch quis poſthumi:„Ri- Dec. d.Lſeniut at E vtimur. Exqui pp 817 ron ris duritia, æg? 5* ne interdicenti od durum ſit: quii 1 11 1 1— 7 eſt,l. proſpexit. Iu- 1 11 14-1 1 dum illud teiti bus dilepl a viribus ciſce 9 SAl unciarech=lbn allh

10

11

12

16

17

25

PETRIROY

REI ALCAGNICENSIS,

IVREBCONSVL. TI,

GII

———— ————

———

——————

2II MAv.

RE⸗

Deciſio Lituanica Secunda.

714 V L

De vſitata Tabellionum clauſula, qua teſtator eſſe mente ſcribi ſolet.

SVMMARIVM.

Werba Tabellionis initio tabularum teſtatorem ſana eſſe mente præfantis, fidem ne faciant?

Tabelliones cum ereantur, ſe omuia ex fide fa- cturos iurant.

rgumentum ab Apparitore ad Tabellio- nem.

Tabellionis peyſona, quàm Apparitoris honeſti- or habita eſt.

Ad Apparitoris offcium ſæpe wiles peyſonæ eliguntur.

Aſſertio Tabellionis teſtatorem ſana eſſe mente ſeribentis, fidem non facit.

Mentis ſanitas aut ægritudo intellettu, non cor- horis ſenſibus percipi poteſt.

Non creditur teſtibus in ijs, quæ intellettu per- cipzuntur.

De Ijs quæ in noſtra poteſtare ſita ſant, Teſta- mentum rettè ſcribitur: non quoq de is, quæ natura conſtant.

Tabellio, aliqus poſtulaute, ſe ſanæ eſſe mentis, in hublicas tabnlas referri, id facere no poteſt.

Nee de facto proprig teftis eſſe quis poteſt, nee de alieno, ex quo teſtimonii dicenti laus quæ- ri, aut infamia poteſt.

Non creditur neq arbitro in ijs, quæ ad cauſam ſe iudicatam pertinent.

Nemo præſumitur contra ea dicturus„quibus infirmatis eius læderetur exiſtimatio.

In qua cauſa quis patronus fuit, in ea ad ſeſſor eſe ſe non poteſt,& quare.

Koydeus qua de re litigatori conſultus reſpon- derat, Principi poſtea conſulenti ſe reſpondere poſſe negauit.

Afhirmatio Tabellionis teſtatorem mentis ſuæ non eſſé ſcribentis, viribus teſtamenti nibil de- trahit.

Tabellio ſeribens teſtatorem aduerſa eſſè corpo- ris valetudine nõ nocet, quo magis iure Theu- tonico teſtamentum in rmetur.

Suprà ſcriptorum ratio.

Madum Tabellionis miniſterium eſt ea, de qui-

bur rogatus eſt, in publicas tabulas referre, ni-

hil præterea diſcutere. abellio, qui circumuentus contra fidem veri quid ſcribit, falſi non tenetur. Koy ⁊ij reſbonſum Anu guſtino Rotundo Prætori

Irbano in proxima ſpecie conſulenti datum.

Falſum ſine dolo non committitur.

Royzius ſuperiorem ſententiam produeit.

Mutare ſibi nomen ſine nocendi conſilio cuili- bet licet.

Securitas Tabellionis in ignotorum teſtamen-

ægro corpore, ſanaq;

tis alijsue ſeriptis eonfieiendis reprehenditur⸗ Cautio in js ſequenda in(iteriori IHiiſpania, aut horis patria, ſeruari ſolita. Tabellioni in vna ſeriptura alterius a ſæ confe- ctæ mentionem facienti, fides non habetur. Proxima ſententia in Srucipis ſcriptura non obtiet.

Quandoq Tabellioni teſtatorem ſana eſſe mente affirmanti, Angelo Aretino authore creditur. Tabellioni aſſeueranti, ad ruſtici teſtamentum adhibita diligentia non plures quàm qu jague teſtes repertos, fides habetur.

Angeli Aretini opinio refellitur.

QLuilibet ſanæ eſſé mentis præſumitur, idq; ne- ganti, ineumbit onus probandi.

Leuibus coniecluris furor non probatur.

Furoris ſuſpicio ex alienus fermonibus nata, hroſpicuis rationibus eſt amouenda.

Luando natura vincat accidens:& contra, na- turam accidens.

Ad furorem probandum non ſatis eſt, quem furore aliquando agitatum, niſi perdiu id paſ⸗

ſus proponatur..

Philippus Decius carpitur.

Illa ſumenda eſt coniectura, ſecundum quam actus, qui geritur, Valet.

Princeps creditur ſumma'ſus authoritate, ne, quod ageretur, intercidat.

In dubio pro teſtamento reſpondendum eſt Verba enunciatina fidem non faciunt, etiam in matrimonijs. cum num. ſeg.

Matrimon cauſa ſemper; ræcipua habita eſt.

Apparitoris herfidia leue, tabellarij graue dam- num adferre poteſt.

Beneficium appellandi amittere, euius maxi- mus& perneceſſarius ſus eil, eum magno li- tigatoris fit detrimento.

Mpparitoris improbitate, poteft quis in contu- maciæ diſpendium deduci.

Contumax ex peremptorio non appellat.

Qui iudici ſententiam prolaturo, euocatus non ad fuit, appellare non poteſt.

Contumax multa punitur.

Pœænali ludicio ſuam tueri Iuriſdiclionem eui- libet Iudici licet.

Ludex contumaci iuriſdittionem degenerare po- teſt.

Iadex poteit alijs Iudicibus præcipere, ne eum, qui ſe contempſiſſet, audiaut.

Contumax poteſt carcerus pæna puniri.

ltem contumax captus pignoribus& diſtractis coërceretur.

Noua contumaciæ pœæna, ab Honorio tertio eon- ſtituta.

D 55 Con-

——x ——— —— 7