doltlsic A eiwu lelsio, eptä

p r e Llu Doelt,l.

= T.. 2 iulad,

oſ.¶ rninit eluu nbeter ze.e dus conlpici derm 8 cernatmid t ewu R lbiomnes laan erſ. ſed quidſ Aaudi u ndr. Tiaqd adJ. wim usq; conſequ atr Dlae ita laborantes era auurin ai ſint,moruu cpmd eu. amitinpti:. fad aſuapnſat q uyn atione,ſexnot i Varu rerſam viletud an deci- am vinexceſſſ: Rerm

d

nem aufert.Po s da „üm mors tia qoe enim moment im. incipere dici na-M

uris articulis, nlur.

luominus q 5 era.5·ſedſipa ta 1

1O.. nu. t luſh

4 eeſt. l. 10

Dige n Siun 18 34 lib D 7 1

nüuu' 97† 2 74 Ba

cii.de aur, ôa- 8

re. coli 4 L obe, enti faciiap ſelt

aii cœpt aει⁵s fabricani ccſ 2 dig

228 finitionem debent.

1 7* 1

DECISTO Igitur f qui grauiter ægrotant, quales ſunt, qui morbo debilitati decumbunt, tanquam qui longius à ſanitate

LITVANTICA I. 25

ſi ex eo morbo moriantur, intelligi de- bent non tunc mortui, cùm vita excedunrt, ſed cùm primùm ingraueſcere morbus,&

receſſerunt, proximiq́; morti ſunt, meritò 238 letalis eſſe cœpit: argumento f eorum, qui

zy mortuis comparabuntur. Neq; t enim no-

uum eſſe, quod medium inter quædam ſit, ei attribui extremo, ad quod propius acce- deret. vt inducias bello, quod Baldus adno- tauit. de pace conſtant. 9. valli. ſuper. verb.

2zo tempore. Quare † quod de bello, idem de

inducijs eodem authore fore iudicium.

3i Hinc titem proximum pubertati, pro pu-

bere eſſe. l. non tantum. in prin. ff. de excu. tuto.& l. iuriſiurandi. in prin. ff. de ope. li- ber. Bart. l. ſed& partus.§, quæri. ff. quod met. cau. Andr. Tiraq. d. glo. 2. numer. 8.

232 Inſpici t deniq; ſolere, quod euenire poteſt.

idq́; magis, quàm præſentem ſtatum ſpe- ctari debere, ſi eò præſens ſtatus inclinet, quod Bartolus l. qui bona,§. cùm inter. per il. tex. fl.de damn: infe. Paulusq́; d. õ. qui in- ter. et l. ſi quis domum. ſf. Iocati. Andr. Ti- raq.d. ꝑloſſ. 2. num. 16. Caſtrenſis adnotaue- runt. Ergò in propoſito, cùm ad mortem mofbus inclinet, qui ſit tanquam via ad in- teritum, ſpectari mors quàm morbus ma-

233 gis debet. Nec f abſurdum cuiquam videa-

tur, viuentes pro mortuis haberi. Nam per contrarium, eos, qui nondum in rebus hu- manis ſunt, id eſt qui vtero geruntur,& maternorum viſcerum ſunt adhuc portio, 1.1.9. ex hoc reſcripto. ff. de ven. inſpici. pro natis habendos quibuſdam caſibus Pau- lus& lulianus libn:. Digeſtor. l. qui in vte- ro. de ſta. homi. conſtituerunt, id eſt quo-

tiens de commo dis partus tractatur. Sed t

& lex Cornelia eos, qui apud hoſtes deceſ- ſiſſent, toto captiuitatis tempore pro de- functis eſſe voluit, perindeq; naberi, quaſi præambula hora captiuitatis vita exceſsiſ- ſent l. lex Cornelia.& ibi. gloſſ. in ver. ex ea lege. ff. de vulg. ſubſ. l.1. 6. 1. fl. adl. falcid. I.. et ibi gloſſ. C. poſtli. reuerſ. l. lege Cor- nelia. ff. de teſ. õ.fi. Inſt. quib. non eſt permiſ. fa. teſ. Idem in deportatis eſt conſtitutum. Nam S&illi mortuis annumerantur, l. 1.§. fi. ff. cõ. ta. idq́; per dedecus, Gl. fi. in fi. prin.

9, 336 Inſt. de excu. tut, vt t contrà bello amiſsi,

id eſt qui in acie pro Repub. ceciderunt, per gloriam in perpetuum viuere intelli- guntur, d. princ. in fi. de excuſ. tuto.& id-

u.„Dom jnoh“ pertinet illud M. Accij Plauti in captiuis,

1 3„ tcd'

Cai qad liaſ

me flent= ea,

leunne So

dndeneg L xll

——

qui per virtutem peritat, non pol interit. Adde, quod ægroti, re penitus perſpecta,

mortifero vulnere accepto, ex interuallo moriuntur. Lex huic ſeripturæ.& l. ita vul- neratus. ff. ad l. Aqui. enim eos oceiſos iam tum, cùm vulnerarentur, intelligit: non cùm vere vita priuantur, Id; Bartolus apud luliamum d. I. ita vulneratus. libr. 9. Dixgeſtor. ſcribit.& Baldus lib. 4. Conſtitu- tionum lJ. vnica. C. de nundin. Principali- um apud Imp. Valentem& Valentinianũ. AA.& multis alijs Iocis adnotauit. l. bello-, in. f. ff.de excuſ. tutu.& l. damnſ.i. 9. Sabini. Per eum tex. de dam. infec. Quam ſenten- tiam Petrus Ancharanus ex facto conſul-

tus, veram eſſe reſpondit. Conſ. 430. fuiſſet

239 expediens. Secundum, fquod ſi quis mor-

tiferèẽ hominẽ vulnerauerit, intra mille paſ- ſus à Regia, id eſt ab eo loco, vbi Rex agit, vbi cædes hominis facta capite luitur, Cùm alibi factæ Polonorum legibus multa pe- cuniaria ſit,& ita vulneratus Rege inde Profecto moriatur, quaſi tunc, cùm vulne- raretur, eſſet occiſus, capitalis pœna irro- ganda erit, vt per contrarium pecuniaria. ſi Vilnæ fortè, vbi hæc a nobis ſeribuntur, cùm Rex abeſſet, mortiferè quis eſſet vul- neratus, mox, Vilnam Rege ingreſſo, mo- riatur. Quia, vt dictum eſt, mortuus debet intelligi, non cùm verè extinguitur, ſed iam tum cùm mortifere vulneraretur. Quæ ſen- tentia in vtraq; ſpecie propoſita manifeſtã habet rationem. Nam qui non procula Re- gia in hominis necem ferrum diſtringit, Principis Maieſtatem contemnere magis videtur, minus verò, qui longius, vt meritò Principis abitus adituſue admiſſum nec mi-

240 nuat, nec augeat. His ſdefendi lex d. Arti. 65.

Iure Munici. in prin. Theutonum poſſe vi- deatur, quæ ægris rerum ſuarum alienatio- ne interdicit. anquam eam à duritia vin- dicare omninò non poſſumus, nec ob aliam fermẽè cauſam ſequendam putare meritò de- beamus, quam quia ſcripta eſt. Arg. l. pro-

24i ſpexit. ff. qui& à quib. Non t enim eo ma-

gis, quod eſt proximè futurum, quaſi iam ſit, haberi debeat, dicendum eſt, ægrotum pro mortuo eſſe. Illud enim acceptum eſt, cùm quid mox omninò futurum eſt,& non poteſt non fore. Bald. l. ſi pro ea. C. manda.

Ang.l. mulier.§.1. ff. ad Trebel.& ibi Paul. Caſ. Andre. T'iraq. d. gloſſ. 2. numer. 26.

At verò neminem tam ægrotare, tamve af- flicta eſſe valetudine, qui incolumis eſſe non poſsit. Non enim omnem grauem

aorbum,