tenren. d 4 1 atian B u VvOCVM GALLICARVM. 6

bhn 3 1 18. a us capiendi, vt qu. 246.& q. 276⁶. Hinc pri- „„ ppol ne ſonarius qo.33⸗id eſt, captiuus. V

1rd 3 dh pROVISIONIS crebra fit mentio, vt qu. d wüükt cn 197. 215. 219. 234. Eſt autem pronunciatio „lpetg reiudicialis iudicis, diuini cultus, ſeu ali- Rla tto e mentorum ratione, aut alia neceſſaria,

beinrenrcu dund Kzuſta cauſa facta: de hoc late Rebuffus Sehxterun 23 adconſtitut. reg. in tractatu de ſenten tijs Jouuellets. 4 prouiſionalibus, omo primo.

1 voua tur 11¹ Q—

K dn poſa a ESTIONANIid eſt, poni in quæſtio-

miepoſſe nibq. 4. 3 q. 85.

1610 O,

8ApOREVNM q. 245.eſtrelatio,renuncia

io communi Gallorum lingua. RECREDENTIAE ſæpius fit mentio, vt Qu. 165. 173. 220. 233. Quod autem ius ciuile rimum decretum, Italitenutam, id Galli

Rädundeſccl 1 teferd fg.Kſ ,3 Neo.tlt. Allo ic mreniſſehanc muticiſexeh re

Feſ ap...

uperho aiuile primum decretum, Itali tenutam, e derunt edh 2 noſtriverò recredentiam appellant: vt aſ- lucceleruntin ſo ſerit Do. Igneus in repeti. Auth. ex cauſa,

tun&rocadal u col. 6. C. de liber. præter. vel exhæred. Et tesdenoul it hanc recredentiam Imbertus vocat poſ- neelllls legid 9 ſeistoné fiduciariam, quam quis ſub ma- loꝛnngerber. 7 nu Regiatenet, quaſi fide data acceptam, ſeum Regiart dfiduciatamen dictam, poſt Budæum inl.

1.. 1. 41 V„ VI11 112s ꝙ. 6 o jurt 41 amnKobri. verbo, vindicias. ff. de orig. iuris in an

onotat. in pandectas. Sunttamen quædam acsſetuton differentiæ, vt alibi ſcripſi: nõ datur enim Llub fide, id eſt, ſub cautionequãdo in Par-

terlapoffel. arti

„1A p

—

amento, velin magno regio conſilio con editur, vt dixi in priuilegijs curiæ ſupre- . næ, in concord. proœ.§. in ver. ſummas. 0sIITAN 4 deo fortè poteſt appellari præiudicialis neze Kbill hoHleflorij ſententia, in officijs vocatur ſuetudmes is is tarus, Gallicé, Eſtat, ſed vtcunq; vocetur, ad manumtl aos patsimbis vtemur vocabulis. Sed vn- ficariſciu,quii ide dicatur recredentia? Reſpond. quaſi

omoteftlo.

in uibuſcamg Mre: credentia: quiares creduntur illi inte- aireco domus- arim c autione data, id eſt, committuntur nonen e oſt dperhancſententiam, cui adiudicatur hec Dwxecloiih 1 creditores, vbi dixi cum legi- dus ed. ff. de verb. ſignifi. e..9 1

548SATAII IT2 S lcredentia dici poteſt, quòd iter um 22 Iere lita fit: Primoô fuit per Papæ prouiſio- nem credita res beneficij, vel collationé, Gam inductionem in poſſeſsionem, nunc accordn t autem recreditur, id eſt, iterum illi credi- rur per ſententiam poſſeſſoriam:& per randipellenf ſad primum decretum, elige cui dicas,

3 ereaneie Cnenlti.

——

MLACII3 tumthi ſola places, vel aliam inuenias me vſurp re- 3 lorem. In his enim forenſibus Gallicis dicunrur 1 Ptabiui ein inuenietur vera diductio, velcaulärl b ſ ete dar atnr verba, iſta addidi. Re- nfoteu’ a uftus in conſtit. reg. tractatu, de ſenten.

nuuc cxecu. art. 1. gl. 4.

—

RECOLARE TESTES q. 194. 283. id eſt, ite- rare, repetere: hinc recolamenta, id eſt, reuocata, iterata& repetita teſtimonia, Budæus in forenſibus.

RELEVARE CAVSAM APppPpELLATIONIS, quæ formula Gallis conſueta eſt, vt ſæpius ab autore vſurpatur, vt quę. 25.231. 276. eſt diem iudici dicere ob rem perperàm aut malè iudicatam,& eum ad curiam diplo- mate prouocare, ſecundum quem iudica tum eſt, Budæus in forenſibus. Et quidem appellantes ad Parlamentum intra tres menſes appellationes habent releuare: alioqui appellationes declarantur deſer- tæ,& conceditur iudicibus, à quibus eſt appellatum, vt eas ſententias executioni mandare poſsint, de quo vide latius Re- buffum in tractatu de appellatio. tomo 3. ad conſti. Reg. ſub tit. de appel. art. 4. glo. 1. Releuamentifit mentio q. 332.339.

REQGVESTaE quę nominantur q. 24.14 334. funt libelli ſupplices. Hinc requeſtas porrigere, id eſt, ſupplicibus libellis curiæ fidem implorare. Requeſtæ reſpondere, id eſt, libellum ſubſcribere,& aduerſario denunciationem curare. Budæus in fo- renſibus.

RESSORTIRI, quo autor vtitur q. 19.& rurſus quæſt. 230. 236. propriò eſt rei iudi- catæ controuerſiam referre, Budæus in forenſibus.

RESSORTVS, de quo quæſt. i. ſecun- dum conſuetudinem regni Franciæ, nil aliud eſt, quàm ius primarium appella- tionum, vt tradit Guido Pap. quæſt. 5 ⁸. incipien. Reſſortus, quem ſequitur Ioan. Sauxon in conſuetud. Turonen. ſub titu- des droitz de Baronnie, artic. 4.&c. Chaſ- ſanæus ad conſuetudines Burgundis, Ru- bric.i. in verbo, es droitz de icelles nu. 108.

RESTABILIMENTVM quod nominatur q. 310. 363. nil aliud quàm reſtitutio rerum Areo ſublatarum cum effectu, ſeu fictè, vt dicunt figuraliter, Rebuffus adconſtitut. reg.tomo tertio in tract. de materia poſso artic. 5. gloſ. ꝛ.& in tract. de ſequeſt, art. õ⸗ gloſ. prima.

S.

SAISIRE verbum eſt Gallicanum, vt di- cit Paulus de Caſtro in l. qui vniuerſas. 6.

oſſeſsioné. ff. de acqu.poſſ. quem allegat ad hoc Chaſſanæus ad conſ. Burg. ſub tit. des ſucceſsione, Rubri. ⁷. in verb. ſaiſit. Et de hoc memmit Budæus inl. ſed ſi hac le- ge. 9.. f. de in ius vocãdo. Et idẽ eſt ſecun- dum eum, quod in poſſeſsionem ſe ipſu 2 8 mittere,