( 11 9 K ro. 1 4 ₰ K ban
GAEN Thnatürde tol, 8 ee kabeutoh.
Manarlul
HAERI N 10¹ lt oy
vOoCVvM GALLICARVM. 6
IPRISIONATVS, quo auctor ſubinde vtitur, intelligitur incarceratus d. 334. INCARIARKE. q.*. eſt plus offerre, licita- ri augere in ſubhaſtatione. 7 NoyEsTAE vulgo dicuntur teſtifica- tiones, vt annotat Budæus in forenſi.hinc inqueſtas facere, id eſt, inquirere, eodem autore. Et inqueſtæ reportatæ dicuntur, uando ea, quę erant facti controuerſi te- ſibus inquiſita,& ad iudicium relata, vel prolata ſunt.
NTIWARE, in foro vocant, prouocato pouocationẽ denunciare: prouocare ad- verlarium ſuum in curiam iudicio prouo catorio, Budęus in forenſi. Hinc intimati, ddeſtprouocati, horũ fit mentio q. 97. 249.
Licet interdum intimati dicantur etiã ci- taticum comminatione peremptoria, vt annotat Pontan. ad conſu. Bleſ. ti.2. art..
NTERINAREeft Codicillos inſpectos comprobare.
NTERCOMPOTORES qui ſint, explicat Molynæus q. 296.
LEVATA MAN vs. ꝗ. 37. nominatur: quid verò fit manus leuatio,& quæ ad eam re- quirãtur, bene explicat Rebuffus a tract. deexecutione ſententiæ ad ordinationes regias, art. 1. gl. 4. vulgò, inquiens, vocatur
vidi in forenſi iudicio ſeruari, ſed proceſ- ſum proſequi debet ad finem. Quintò, pars ſuperſtes in lite ſit: alioqui, ſilitire- nunciaſſet, non poſſet poſteà hanc inten- tare:vt in ſimili doc. ſcribunt in l. poſtquã liti. C. de pact. Sextò. quòd probet mortẽ collitigãtis, quæ probari per teſtes poteſt, dicẽtes, vidiſſe eum mortuum, velperſe- pulturam eius, gl.& Doc. in l. ſiquidem. c. ſol. matri. Bart.& alij in l..§. ſi dubitetur, quemad. teſt. aper. plenè Boerius in deci. Burde. q. 288. Sed hic videtur dubium, ego alibi fuſius ſcripſi, in tract. de excu.& xo- nijs. Septimò titulum& poſſeſsionem ſuam probare debet, quæ per literas ꝓbari poſſunt. Octauò, petere debet manus le- uationem, nempe concedi non ſolet, niſi petatur, arg. l. 4.5. hoc autem iudicium. ff. de damno infect. Nonò, omnia iſta produ cere debet,& intra ſaccũ ponere: quib. vi- ſis, udexſententiã manus leuationis pro- feret, quod eſtvalde notandum, quia nulli hactenus hoc ſcripſerunt, quos viderim. LITERAE STATVS, quarum fit mentio qu. 200. nihil aliud ſunt, quàm impetratio quædam iuſtitij, iure militari, vellegato- rũ, vt Budæus explicat in forenſib. Caſus autem, in quibus etiam impetratæ non proſint, commemorat Rebuffus ad conſti
Main leuée, quæ datur collitiganti poſt tutiones in tractatu de literis dilatorijs, erdecit ntent mortem alterius collitigätis: ſolet enim li artic. 2. gloſ.vnica part. 2. quæ omnino ad Daplicla efdelttagur tigans poſt mortẽ collitigantis requirere hunc locum transfer.
1 nonat K Wubaden aiudice, coram quo poſſeſsio beneficij 10 LIGIVS OMO„quinominatut qu. 30t. 3 round. awll Vlder troducta eſt, vt manus regia,& mne im- quis ſit, explicatur in Clementina paſtora me lor Pedimentum auferatur exillo beneficio, lis de reiud. Dicitur autem Ligius, quaſi dne rates& poſtam parté nonhabet aduerſam:&tunc ligatus, vellegalitatem ſeruans, vt gloſ. in de aw Jäterög Iudex decernit, quod actor ponet apud dicta Olem. paſtoralis. Et differt in eo Li- fe d.ancl 54 momol curiam ſuum titulum,& poſſeſsioné ap- gius à vaſallo, quia non poteſt eſſe duorũ litaſuntq? 5 In prehenſam litis pendentiam,& de colli- ligius, Vaſallus autem ſic, ſequuntur DD. HoR8l A³ r 1 tigantis morte certificationem,& requiſi ibidem. Et Rouillius ad conſuetudines ſcnpt buf tionem factam: quibus viſis, curia faciet Cenoman. art. 44. Pontanus ad conſuet. HoxA spl manus leuationem, id eſt, auferet omne Bieſ. tit. 5. art. 50. Molynæus ad conſ. part.
duent Con mel rout don.1 ih
impe dimentum advtilitatem petitoris:&
ſic ſequentia in manus requiruntur ſubla
tione. Primò quòd lis pẽdeat ſuper poſſeſ ſorio,& quando lis pendere dicatur, do- cettex. in Clem. fi.vt lite penden. Secun- dò, quòd corã iudicib. regijs, quia iſti tan- tum in hoc regno ſuper poſſeſsione bene hiciorũ cognoſcunt, teſte Guid. Papa, de- cil.I. Tertiò requiritur, quòd péẽdente lite
noriatur collitigans, pro quo facit tex. in
ca.vt lite pen. in 6. uartò, quòd decedat ante recredentiam. Nam is, qui amiſit re- credentiã, etiamſi litiget ſuper pleno poſ ſeſſorio, non petit manus leuationem: vt
6.30. num. 165. Mingon ad conſuet. Ande- gauenſes art. 498.num. z.
MAIN MISE, manusiniectio eſt, cuius fit mentio q. 34.
MANVM MVNIRE, eſtad manum appa- ritoris res porrigere, vt pendente proceſ- ſu debitor res illas non conſumat, idꝗ́; de re mobili ſufficienter fieri debet, licet nõ exactè ad valorem debiti, Rebuffus in tra- ctatu de obl. ar. i. gl. 12. nu. i. huius munitio nis fit mentio q. 4. q. 28. q. 378. Cõmuniter auté manus pro poteſtate accipitur, quia is quiin manu ſua habet quidquam, idin
ſua