Udcentu, g. t 8 ormolan 1 M. lletechun Sel eddenlcn l lle WlOrun d nn Fn s ee nodens, 8Gb Nr 88 2 U NO 1 K 7 4— Autorn 8 eum a3 3 an atudeus 3' SASTTVN h ntloht In atl dum, à al“ mm man 1.,1 ¹ Dollano Rebuft ꝗr Noflayni p 1 NiRWVAMG 71 aun accipiend a . 1.1. Galb,lededug s e— 4 antem liudeſt. nlpus, de qug 2 conluet.Bit. det 0 1 ges.9. 4 1 dud Chaſfaneu DIESMNAGNI I M Reus. ruth e — 2 lgen 4 ad deo Int 5 2,CuiMg* 1 8 0 annoru— dorum gene 1 1. 1 eelis aul 2 a 4. dicun ur, Ke 11 ſcriptorum c. . 26 modul 24 Cau 42 Eis 7 preæfecur S. du— 2 9 ¼ riencam 2 Ild ul¹. 3 am l cur— conue 8 egn 1 1 5' „ entlT 1 Lum, 2 au6dta—. Cu I. G 1 Cæte 1 „ atio,&. gradan„ * rlbus 4 41118 I pen ele 7 1 „11—1 P⸗ ao 62 ce ume!„-'T „„ 3—/ am(itp⸗ 59 „moro un Kimp ly, „Iua' mesn 3

vOCVM GALLICARVM.„

manus eluctari iudicum, identidem pro- uocãdo ad ſuperius tribunal, nec ante ma nus darevictorib. ipſos toties dictos, quam ad vltimam& ſummam dimicationem ventum eſt, vt improbitatis ipſam vltricẽ & calumnię, ſic victoriam victoribus ſæpe numero Cadmæam pariturã, quippe qui- bus interim tot manus inuolatrices prag- maticotũ periclitandæ ſint, tot exantlan- dæ ærumnæ certaminiũ forenſium. Aded dura eſt eorum cõditio, quibus cum foro negotium eſt, anim alivoraciſsimo. Huiuſ modiq́; pœnas ijs pendere neceſſs eſt, qui ſaum ſeruare iudicio, iureq́; obtinere in- Hiſſtunt. Id verò mirari definent ij, qui ani- maduerterint ſic moribus res eſſe in Fran cia comparatas, tertia vt pars hominum, quialiquo ſunt numero, rationes vitæ aut cõſtitutas aut magnoperè implicatas ha- beat in commercio foriiudicialis. Certé quidem decus Vrbium præſtantiorum circumforaneam vitam agit, quo nomi- ne iuriſprudentia vehementer inclaruit. Di'STRIBVTIO nominatur q. 33. vbi quid ea ſit, Molynæus explicat: nimirum, cùm

iuſſu curiæ aduocatus non habenti datur,

ſed diſtributionẽ intelligi, quotieſcunq; vel mandata, velcommiſsiones per præſi- des decernuntur, tradit Rebuffus in tra- ctatu de inquiſitoribus ſeu commiſſſarijs &c. gloſ.vnica, nu. 8.

DOLEANTIA, qua autor vtitur q. 19. di- ctio Normannorum eſt,&pro appellatio- ne vulgari ſermone ſumitur, qnaſi is, qui ſe grauatum putat, ex app ellarione dolo- ris leuationem quærat.

E.

EMENDE initio fit mentio q. 71. Ea verò intelligitur reſartio damni, vel muleta pe cuniaria, de oſt. ord. c. quamuis lib. 6. Du- plicem verò faciunt emendam, honorabi lem,& vtilem, quarum vtraq; nominatur q. I5ũ. honorabilis eſt rei velfamæ perſecu toria: vtilis autem pœnalis,& ad vindictã tendit, Manſuerius in practica ſua, ſub tit. de iniur. nu. 1.& latius de ijs Boerius con- cilio 1. adiuncto conſuetudinibus Bituri- cenſibus in. ſeptima opinio eſt.

ENTREPRENT,dictione abſq; cauſa au- tor vtitur q. 17⁶. ꝓ ſuſcipere, incipere, vel aggredi aliquid. Eſtenim entreprédreGal us, nilaliud, quàm aggredi atq; ſuſcipere.

ESpAVES, dictio inuenitur qu. i93. quid verd ea intelligatur, explicat Chaſſanæus ad conſue. Burg. ſubtit. des iuſtic es.§.i. in verbo Eſpaues, his verbis, dicens. Eſpaues

4

nominari omneiillud, àd oberrat: de quo verbo eſt tex.in l.z.9.Nerua filius. ff. de ac- qui.poſ.Et tunc dicitur oberrare, quando non inuenitur à domino velpoſſeſſore:& protinus deſijtpoſsideri à primo, licet etiã Anullo poſsideatur:& propriè dicitur res quæ neſcitur cuius ſit. Et de hoc verbo fa- cit mentionẽ Ioã. Fab. in 6.examen quoq; apum. Inſti. de rer. diuiſ. vbi dicit, quòd ſi dominiterrarum in regno Franciæ reperi ant examẽ in ſua iurisdictione& iuſtitia, occupant:& vocãt, eſpaue. Vide etiã Pau. de Ca.cõſ.ſuio Io. in 1. vo. ſuorũ conſiliorũ. ArMoO, Publicius ad cõſuetudines Aruo-

rinæ ſubtit. 26. tradit more eius regionis, capras, oues, porcos,& talia beſtialia re- perta in damno triduo integro cuſtodiri debere, antequam vendantur: grandiores autem octo diebus conſeruandas, vt ea- rum captura dominisinnoteſcat.

EXPLETVM facere, quo autor vtitur q. 152. 206. 260. 309. eſt nil aliud, quàm exe- qui, lege agere,& executionè ꝑficere. Sed quid expletorũ nomine veniat, poſt Be- nedictum in repetitione c. Raynutius, in verbo cõdidit nu.19.tradit Rebuf.in tract. de literarum obli.ar.. tradens eo nomineè ex vſu communi loquendicontineriexe- cutiones ſeruientium ſummarias,& alio- rum executorum iuſtitiæ, vnde ab explen do dici exploitz, arbitror, quia explent& complent literas,&iudicumvoluntatem, quæ parũ eſſent ſine executione, ſicut pa- rum eſt habere iura ſine executione. l. 2. 9. poſt originem. ff. de orig. iur. c. vbi pericu lum 9.pręterea de elect. in 6. Ita parum eſt habere citationé& alias literas A iudicib. niſi expleantur& compleanturà ſeruien- tibus:& complentur dum exequuntur:& ille executiones expleta vocantur.

EXONIA, quæ nôminatur q. 320. eſtex- cuſatio abſentis iureiurando facta. Nam exoniare eſtiureiurãdo excuſare eum, qui iudicio non adeſt, aut euocatus præſtòè no eſt. Vulgus exoniatos appellat, vulnere, aut mutilatione cauſarios, qui detrectare iure militiam poſſunt: hinc exoniatorem mittere, id eſt, ablegato nuncio cum man dato eiurare vadimonium obeundum. Et exoniator, id eſt, cauſarius nuncius in Cu- riam inductus, qui iureiurando morbum ſonticũ excuſat eius, cui dicta dies, ſiſten⸗ di ſe in quæſtione. Budæus in forenſibus.

F.

Forefactũ q. 52. nominatur. Eſt autẽ&

delictum, peccatũ, erimen,& cùm cõmiſ⸗

KKR 5 ſus

———