—ÿõÿ—

Iadex eccleſia- ſticus de regalia cogooſcere non poteſt, necpren- paliter nec inci denter.

QVAESTIO. IOANNIS GALLI.

QVAESTIO CCCXLIIII.

Attende ad regaliatores iuriſdictio- nis eccleſiaſticæ, impedire volentes, ac maliciam præſupponentes.

PEr arreſtum Curiæ fuit pronunciatum contra Magiſtrum Guillelmum de Can ciers, Licen. in vtroque lure, ac de cõſilio regio in Parlamento pro domino Petro adume cappellano reginæ, quòd Curia nõ obtemperaret quibuſdam literis regus à dicto Magiſtro Guillelmo impetratis,&c. Et fuit caſus talis, quia dictus Perrus adu- me obtinuerat vt cappellanus reginæ,& nomine reginæ no minari perregem ad ca nonicatum& præbendam d-Andely Ro- thomagen. diœceſis, vt vacantem permor temloannis Guerin,& etiam obtinuerat dictus Magiſter Guillelmus nominari per regem ad coſdem canonicatum& preben dam,& quanuis dictus de Canciers fuiſſet citatus ad requæſtam dicti Adume, coram iudice à Papa delegato ſuperiure benefi- eij, quòd beneficium poſsidebat,& fuiſſet tantůùm proceſſum per dictum Adume, quòd inqueſtam ſuam fecerat nondum pu blicatam,& fuiſſet dicto de Canciers dies aſsignata ad dicendum& proponendum quicquid vellet, ipſe de Canciers præten- dens habuiſſe à rege de nouo collationẽ beneficij antedicti, vt in regalia vacantis, fecit inhiberi virtute quarundam literarũ ab ipſo impetratarum Arege(quarum te- norem in alia papyro habeo) dicto iudici & parti, vt deſiſterent à proceſſu prædicto, quia in præiudicium iuris regaliæ, cuius cognitio ad regem& eius Parlamenti Cu- riam ſpectat, non ad alium,& in caſu op- poſitionis qui euenit, fuit parti(quia iudex non ſe oppoſuit) dies in Parlamento aſsi- gnata, in quo Parlamento requiſiuit dictus de Canciers, vt dictus Adume deſiſteret à dicto proceſſu, ſecundum tenorem litera-

rum,& quòd obtemperaretur per Curiam

literis ſuis,& quòd diceretur oppoſitio par tis tortionaria, quod ſibi ſufficiebat dici& pronunciari„pars aduerſa dicebat quòd di tus de Canciers proponeret ſuam regali- am, in ea concludendo,& hoc ad finem, vt eſſet dictus de Canciers actor,& pars ad- uerſa rea in principali ‚dictus de Canciers dicebat quòd non tenebatur concludere in principali vt actor, ſed ſufficiebat ſibi quòd inhibitio facto parti ad uerſæ, vt deſi- ſteret à proceſſu facta coram iudice prin- cipali diceretur valida,& eius literis ob- temperaretur,& oppoſitio partis ſuæ tor-

tionaria diceretur,& ſic remaneret inſu ſtatu, quem habebat in ſuo beneficio dun

—. 0 poſsibebat. Quæ fieri requirebat per quentia:

Primò quia de regalia iudex eccleſiaſt cus cognoſcere nõ poteſt principaliter, ne incidenter, quod& pars confitebatur, ſe inhibitio erat valida:

Secundò nec debebat dictus de Can ciers fieri actor, quia coram iudiceprinei

( 3 pali erat actor pars aduerſa, agat ergonunc ſi velit.

Tertiò ſi contrarium diceretur, ſcque. retur abſurditas, quia eſſet in poteſtatem. petrantis eccleſiaſtici facere regaliatorem poſsidentem actorem,& ſic iplum ies punctare de ſtatu ſuo, quia ipſumfauna citare coram iudice ſuo principalt&cim ipſe iudex non poſsit cognoſcere deregx lia incidéter, nec principaliter, regaliator faceret eide m inhiberi ne cognoſceret,& in caſuoppoſitionis dies aſsignareturiub lamento,&c.

Quartò non eſt prodita poſsidentsa. ctio, qua negetrem actoris eſſe. Pars aduer- ſain contrarium dicebat, quod ſiagerem

oſſet, Curia Parlamenti cognoſcetet quia agendo deduxerat ſuum ius eccleſn- ſticum, ſuper quo pronunciare non polſet ipſa Curia, nec aliud medium habebas cum non haberet poſſeſsionem benetii nec per conſequens poſſeſſorium. Repl- cabat dictus dominus de Canciers,&dds bat qud proponeret negatoriam- Fiul- ter Curia Parlamenti videns cautelamè- cti de Canciers, qui tacuerat ſuãregalum donec audiuiſſet,& vidiſſet coram iudi- principali intentionem ſui aduerſari,& fuiſſet ſibi dies aſsignata ad libellandum & dicendum quicquid vellet, licetabiul- tio potuiſſet impetraſſe literas ſus phl bitorias, aduertés etiam quòdſi elletacdl dictus Adume, Curia non poteratcnnn- ſcere de cauſa, quia erat impetrarosd 5 licus. Aduertens etiam quia nonpotelat aſtringere via directa dictum de Cmelets vt eſſet actor, q uia nolebat conſentireqlo- nunciauit quòd non obt emhetaretltn ab ipſo impetrauis,& ſic coegt om de viam obliquam, ſi vellet yti ſua teg vt eſſet actor, quia nunquam ea nebin via exceptionis coram iudice eco ſtico, nec etiam ipſe cognoſcete h

ſêt.

Atten-

rom eProcu- ula inter Prl=— unouftatiser- neom mendan dichus Pappig 7 xuraton- 1 gdarori quoο ptoccdere m, nec defeoi peretindi vorius ſibinotsa¹ et& videre ha dicto Adutsn) cuics con erat. N ES7O CCCM prreſtum contu¹ illelmũMar glorem, hariſi. on DYomin deR-

n eoquiapt

Draneſtum f)a willelmus-

de Pariſiß cost nnatusi rile franchrum bn quia peteb ano Burello deqti uria ſumm rncorum virtum uutdaml rriplum fabrica lllo did lallate. Ethocib„quuapol dæ des EGiars, o itereraty zullelmi ifere illelmus duſcam aftiquat ras ſigill di Domiliinteo adick’ 40 3 auernat Dar antedlc erar pſacherma a) m labta ku noclen dergame 8 ad WWam emlaſg gillo dici Domu e, d pope kerferſn N anama 38 cri 1duôchl w euft debere ex mutui o Gollal Tanlcos. Sed hæCi as LC s dpan

nepro parte dict 8 cnlil mnünä 9 1lo,& dhoce Pponep u. Ppr. b

a Drimo, guiaa so eb

de o ebamt lellteræ ſ dper iln u

u. arg