— IA

—

8—

RM

Wrad

UIhnn

. 3 Dlu

t

1

1

d

ll a

t 2 21

2

2— 6.

2 mo, quia teſtator ſimpli

PERARRESTA PARLAMI

dictos Canonicos non poſſe tenere dictũ reditum:& quòd aliàs fieri nõ 5 poſſet ſer- uitium, nec pecunia ſolui, vt ordinauit, qua fui teius voluntas:& ſic debet conie- curariquòd voluit admortiſationem fie- ri iperſuos hæredes. Item& maxime, quia ſ Canonici hoc facerent ſuis ſumptidbus, nonhaberent aliquid à defuncto, quia tan tum eis conſtaret quantum reditus valet gaſcendit. Item ſi darent medietatem il- Jaruma. librarum,& illarum 25. lib.& 6o. ſolidorum Pariſi. pro admortiſatione quę tantundem aſcendit, non poſſet fieri ſer- nitium, nec ſolutio vt defunctus voluit. kem nos non ſumus in legato ſimpli iciter acto devna domo. 70. lib. Pari i. pro ſer ui- tio faciendo. Sod in legato facto per dictũ Epiſcopum, voluntaté cuius per prædicta coniecturata neceſſe haberent heredes fa cere dictam admortiſationem. Item alle- gabant prædicti Canonici arreſti prola- tum in diebus trecenſibus pro Religioſis jeClereuaux, contra de SfunkumRobille. Nec obſtant per hæredes ſeu executores dicti defuncti in contrarium oppoſi ta: Pri citer legauit di-

4 ctas 40. lib. non dicendo admortiſandas

vel non admortiſandas: ſed ſimpliciter, nec per hoc videtur hæredes ſuos oneraſ- . nec fecit inveritate de admortiſatione, quia voluntas coniecturata per prædicta aſtringit executores,& hæredes ad hoc. Sccund non obſtat q uòd legatum affert

1 com modum dictis Can nonicis,& quodac

cept auerunt. Auganull um commodũ af- aiferret, niſi eſſet admortiſatum:& quia ac- iceptaue runt cum ſuo iure, modo ſic eſt „quod iure tenentur hæredes& executo-

5 es ad admortiſationem, per Prædicta.

4 cur

Tertio non obſtat quod f fortè Domini

1 tempor ales nolent admortiſare: quia po-

er Kto qu⸗ odnolent, ſoluant hæredes& exe- ores æſtimationem admortiſationis: 1uxta. I. ſed& ſires. cum ſuis non de leg.:. l. fideicommiſſa. 5. ſi ſeruo.&. l. no. dubi- um. 9. fin. de lega. 3. ad hoc. l. in teſtamen- to. de oni demon. Quartò non obſtat quod dicunt, quod in capitulo antequam Caonici acceptarent dictum legatum, ductum fuit eis qudòd non admortilaren- rar eiſdem dictæ. 4. libræ:& tamen acc darunt legatum, quiap zodsnaſ. nonper hoc kenntaraternr iuri quod etßedmpetit& competebat ex coniectu- ratavoluntate defuncti ſuper admotriza-

tione petenda. Quintò non obſtat quod

₰

ENTI DECISAE. 1

dicunt, quòd in camera côputorum fuit per ſententiam dictum cum maturo con- ſilio, quòd hæredes defunctorum qui reli- querant Eccleſijs reditus& res immobi- les pro ſeruitio cjemd pro eorum ani- mabus, ponebantur in manu Regia ob de fectum admortiſationis, non teneban- tur admortiſari facere ipſis Eccleſijs„quæ eos in garendum vocauer unt, quia quod tenerentur, non apparebat ex voluntate coniecturata teſtanti ium, quod vellent eo rum! hæredes vel executores ad hoc tene-

: ſed fo orte apparebat in aliquibus contra rinm e expreſ reliquendo non admorti-

ſata vel imt pliciter.

GVALSTEIO NOII. An ſufficiat deſtinatio ad comparendum upra Iocum in caſu nouitatis. Vit pronuntiatum inparlamento no- na die menſis Martij, Anno Do. 1386. pro Archiepiſcopo: Turo. contra Decanũ & Capitulum Turonen. quod dictus Ar- chiepiſcopus ſufficienter comparuerat ſuper locum in executione cui zulaa rimoniæ factæ ex parte dictor un Delan & Capituli per literas deſtinationi S per quas de n ba at ad hoc quod quidam ibi- dem compareret in rollis dicti A⁴ Archiepi- ſcopi: licet illa deſtinatio non contineret hypothecam bonori dicti Archiepiſcpi.

QVAESTIO XCIII.

Sen Procuratio continere debeat diem

Tem fuit dictum codem anno& die,

quòd ſufficienter erant dicti Decanus & Capitulum compa rentes ſupra dictum locum per Procuratore ma licet eorũ pro- curatio non contin teret diem. Ratio inv- edle, ‚quia ambæ partes aduouauerunt quodf zeJ fuiriupra locũ,& ſatis con- ſtaba at, quòd tam deſtinatio quàm nprocu- ratio de eorum voluntate pro oceſſerat.

QVAESTIO XelIII. An non comparens perſonaliter in cauſa appellationis cauſam amittat. Tem fuit dictum in eodem P arlamen- to pro Epiſc 0po Parifienf ſicontra quen dam quod ipſe quidem cecider atdcauſe ſuæ appellationis eò, quòd perſonalite non comparuerat in ipſa: licet fuit dictũ quod compareret perſonaliter ad hoc, vt caperetur in principali coram dicto Epi- ſoopo, in quo principali comparerenole- bat timore ſcalæ& priſionis. QNAESTIO XCV.

An Aduocatus vel Procurator à taillis ſe poſsit exemptare prætextu ſcholaritatis. Item

iettis 5.

*Reſpondet as