*e Mee te Cd glt gexcuſat iurantem à periurio, deciſ. 92.· nume. 20. 1. 24 66 4 aDffieu 4, hh pag. s„„ n gae dijtliino impoßibilia reputantur quæ in ſola Principis 2 preun, hh

1 e voluntate ſunt,& de facili concedi non ſolent, dec. 26. 1i mum. 7 Pag. 45

4 quppen d nitas feudo annexa operatur. vt feudum efficiatur indi- onene ächn. 8 aaad Siduum,dec.3. num. 12. pag. 34. ennsd ADguits vicariatus Imperi non confertur ex eo ſolo, quod ger Wmperator aliquem in inueſtitura vicarium nominet, dec.

4 ee n 39. num. 18. pag. 247

rerrienu Diguursimitatione habentur„quæ excellentiora ſunt pie-

det d tite, dec. 79. num. 58. pag. 138 A 1

rache Dilionipas renunciare non potest altera parte aduerſa- da I riainutscum dicatur eſſe communis, deciſ. 97. num. 4. ed ocn dg. 169— Wrta d Plutunsſunt arbitrariæ,& poſſant reſtringi, præcipue 1 mub conceduntur à lege ſine præfinitione certi ter- X enot, ninbdec. 22. num. 13. pag. 31 10 don ae Dutune pendente in reliquis officium iudicis conquieſcit, crd ee, c. 34. num. 28. pag. 66 d Dpenſandi facultate alicui conceſſa, cum exiſtentibus in 1a ui nn gualicung; ſtatu, non poterit diſpenſatio fieri, cum pro- üttis d iure diuino, dec. 119. num. 8. pag. 2u¹ rd e e,, Dißofttio inter liberos an valeat vt teſtamentum, vel vt alia pima voluntas, dec. 54. num. 7.& 9. pag. 89 „A, ,e. Dofttio§. ex imperfecto. l. hac conſultißima. an locum beat in teſtamento nuncupatiuo, deciſio. 54. numero 1— wanehze w. pag. 90 uie A fhun Dihoſtto omnis, præſupp onit ſubſtantiam,& qualitatem IIuman ackus, de quo loquitur, dec. 6ù9. num. 8. pag. 114.& dec. ¹eiiſ 31. num. 20. pag. 60 2 ſßpoſitiol fina. H. final. de legatis 2. an vt locum habeat, gh uhasſ pequiratur vtriuſq; ignorantia,& emptoris,& grauati, vel alterius tantum, dec. 73. num. 1. pag. 124. 1 ürumaſſpoſttio pœnalis, tunc etiam caſum fictum prætendit æqus nnſh acverum, quando caſus verus& ſictus reſpiciunt ean- Sonignußdem perſonam, dec. 77. num. 32. pag. 131 ſbofttio l. vbi cœptum. ff. de iudi. multis modis limitatur ae Trinilaß em ſpiué, dec. 78. nu. 18. pag. 133 u ſoſitio legis, reputatur factum hominis, dec. 21. num. 2. pag. 29 athadr Vſpoſitio l. ampliorem. non habet locum, quando appella- e orens tur in parte,& paſsibus odioſis, dec. 142. numer. 27.& 0l 46. pag. 254 utdipoſitio generalis omnes caſus includit, etiam ſi maior ſit Iuttio in vno, quàm in alio, deciſio. 14 7. num. 1¼⁄.& ¹5. 3ag. 267 Dipoſttio, quando dicit aliquam rem debere tranſire de hæ- ale in heredem, vel de deſcendente in deſcendentem in inſinitum, tunc donec aliquis ſupereſt de vna lmea ſem- e per portio aſcendentus de vna linea tranſit ad talem de- 2 ſcendentem, licet ſint alij alterius lineæ in pari, vel pro- 2n ꝛimiori gradu, dec. 23. num. 34. pag. 36 e dieoſttio nqucka m fauorem agnationis, non comprehen- 9. dit feminas, in quibus tenet agnatio, dec. i27. num. 4. bg. 227 Ditoitio l. propter. C. qui bon. ced. poſſ. vtrüm intelliga- in tm m oneribus patrimonialibus, quam perſonali- ( 9 deec.95. nu. 48. pag. 163 1dd ten. Dſtehouuem contmens, quod ius commune, firmior redai- 2 dinſ fracor dec 139. num. 21. pag. 247 1 n e g facki uurts diuerſitatem introducit, dec. 99 um. Kn 34:Sagw ra h Diuſionutiulus petitionem hæreditatis non excludit, dec. dechge So nun. 6,pag. 91

I.NDEX.

Diuiſio facta patre inter filiot, habet vim vltimæ volunta⸗ tis, dec. 125. num. 1. pag. 223

Diuiſio patris inter filios in poteſtate exiſtentes, regulariter

non valet, fallit deciſione 125. nu. 4.5. G 6. pag. 223

Diuiſio hæreditatis per quotas, differt à diuiſione rerũ par- ticularium, ibidem nu. 9

Diuturna præſtatio in dubio animum ſe obligandi præſume- re facit, dec. 909. nu. 19. pag. i7

Diuturna ſola præſt atio, abſq; aliqua cauſa, ſiue obligatione introducta, non obligat ſoluentem, deciſ. 99. numero is Pag. 171—

Doctores,& gloſſe non perſiſtentes in vna opinione, ſed ad alias procedendo, videntur vltimam tenere, dec. 77. num. 19. Pag. 130

Doctoribus& Medicis ciuitas ſalaria conſtituere poteſt, & de publico dare, non autem alijs, deciſio. ↄ3. num. ꝛ6. Pag. 162

Doctoribus etiam mortuis, atteſtantibus de conſuetudine, & alijs, quæ ſunt facti, non eſt credendum, dec. i4. num. 16. pag. 252:

Doctrina Bar. in l. centeſimis. O. fin. nu. 6. ff. de verb. oblig. declaratur, dec. 111. nu. 7. pag. 199

Doctrina Bart. in l. poſt legatum ff. de his quib. vt indign. declaratur, dec. 39. nu. 31. pag. 71

Doctrina Bart. in l. ſi cum emptore. num. 2. ff. de pact. de- claratur,& auctoritate Doctorum confirmatur, dec. 6². nu. ↄ pag. 100

Dolus& fraus præſumitur ex eo, quod ſolemnitates requi- ſitæ non reperiuntur ſcruatæ, deciſione 109. numero 9. pag. 196

Dolus ex perſpicuis coniecturis probatur, deciſ. nuu. nu. 8. Pag. 199

Dolus& fraus, ex contractu inito per inter poſitam perſo- nam præſumitur, dec. 109, num. ¹0. pag. 196

Dolus, à quocunq; iuramento exceptus cenſetur, dec. 41. nu. 3. Pag. 74.

Dolaus, in omittendo non facit retractari ſententiam, ſecus in comittendo, dec. 71. num. 39. pag. 121

Dolus in ſcientem commiſſus, non punitur pœna ſtelliona- tus, dec. 27. num. 4. pag. 240

Dolus,& improbitas, nemini lucrum præſtare debet, dec. 58. num. 36. pag. 96

Dolus, in quocunq; contractu cenſetur exceptus, dec.;8. nu. 33. pPag.96

Dommus directus, cui feudum iure commißi peruenit, tene- tur ſtare colono, cui feudum ſub hypotheca conductum fuerat, dec. ¹s6. nu. 7. pag. 285

Domini prædiorum, non autem coloni, tenẽtur munera ſub- ire,& collectas ſoluere, dec. 83. nu. 3.pag. 142

Dominus directus non tenetur ad oncra feudo impoſita per vaſallum, quando feudum ad eum reuertitur, vt ad domi- num, id eſt, iure dominij, dec. 156. nu. o. pag. 285

Dominij appellatione proprie, e ſimpliciter loquendo in- telligere de bemus de directo, dec 29. num. 4 pag 53

Pominij probatio difficilts est, dec. ⁊5. nu. 6. pag. 40.& dec. 29. Hll. 190. Pag. 55„.

Dominus præfertur agnatis, qui conſentiendo nouæ inueſti- turæ ꝛus veteris inueſtituræ perdiderunt, dec. 23. num. 28. pag.36

Donatio regulariter facta, de omnibus bonis præſentibus&

uturis, nihil penitus retento, non valet, dec. 70. num. 10⸗ pag. 116

Donatio cauſæ mortis quinq; teſtibus probatur, ad cuius re- uocationem ſufficiunt duo, dec. 53. num. 6. pag. 88

Donatio alicuius rei, multo tempore continuata in Eccleſia.

obliga⸗

* 2