it quo- enunciatum videatun roteſtatione factaco, nis, vt non ſuffcut lorum: nam nemopo⸗ locum lubeant vulg. 3. primo. appellationem ſuam ud iudicem ad quem, llationis deſertæ non acenſeatur tranſiuiſſe m. ſicut appellationẽ, in authen, hodie. co- ro, quid ſieſtappella- eſtio, 6. C. de appella, poſt decem dies quo nſitum in temiudica- ats ſponte, ſcienterc ne,& lataeſtſenten⸗ ntia propter conſen n plarum partium re, quod iuriſdictio ntem, l. priuatorũ. ſacere coram iudi- ntentia prima non g.,fin. in!ſdiuer- ita notat Bald.in quæro nunquid. c. quoniam con⸗ provacopinione vminis, decil.4. n antiquis,& deci. in nouis. Brun. Co⸗ Etſecundum 35 cettigoroſam ce ui de Azano contra oco Glara

mnes del 41VI.

nuocare poßii äin velle iurar f. 2 gwis

DFECISIO VIII. 16

Paria ſunt recipere iuramentum, vel incontinenti iu- rare.

3 Promittens ſtare iuramento ſeu dicto alicuius, an poßit dictam promißionem reuocare etiam ante declara- tionem.

4 n iudicijs quaſi contrahitur,& quando valeat argu- mentum a iudicijs ad ſtipulationes.

s luramentum qnando dicatur habere maiorem auctori- tatem, quam res iudicata.

6 GSloſæ vltimæ opinio eſt attendenda.

7 luratum vbi ect ante ſententiam diffinitiuam, appella- re non licet.

8 luramentum offerens videtur contrahere,& ſic confi- teri ſe eſſe debitorem, ſub conditione, ſi aduerſarius iurauerit.

9 Procurator generalis ad cauſas an poßit iuramentum oblatum reuocare iurando, ſibi ſeu principali ſuo ſuperueniſſe probationes.

DECISIO VIII⸗

Offerens iuramentum litis deciſiuum, quod acceptatum fuit, ſuperuenientibus nouis pro- bationibus, an poſsit oblationem illam reuoca- re,& ad probationes redire. Et huiufmodi re- uocatio an fieri per procuratorem poſsit.

2& Ctor oblato iuramento ⅞☛ litis deciſiuo,& a reo prę G cedente interloquutoria

acceptato, propter pro-

bationes, quas iurauit ſi- NA bi ſuperueniſſe, dictam AJ oblarionem iuramenti reuocauit, petens ab eo propoſita ad proban dum admitti. Quæſitum: fuit, an huiuſmo- dioblationem iuramenti poſsit reuocare,& ad probationes redire? Et videbatur dicen- dum, non poſſe, J.ſi non fuerit. f. de iureiura. vbi Bart.notat, illum qui defert iuramentũ, pœnitere non poſſe, poſtquam alius dicit, ſe velle iurare:ſibi enim imputet, quia proceſsit ad delationem iuriſiurandi, quod ſequenti argumento comprobari videtur. Nam t pa- ria ſunt, recipere iuramentum, vel inconti⸗ nenti iurare, Bart. inl. non erit.§. fin. nu. ꝛ2. vbi Iaſ. in principio. ff. de iureiur. Sed præſtito iuramento, non poteſt pœnitere, J.ſi quis iuſ- iurandum. C. de reb. cred.& iureiur. ergo nec etiam iuramento recepto, attenta præſertim ordinatione Senatus, qua fuit pronunciatũ eſſe iurandum, quo caſu poſt talem ſenten- tiam ſeu ordinationem, cui partes acquieuiſ⸗ ſe dicuntur, non poteſt tale iuramentum re- uocari, d. l. ſi quis iuſiurandum. 9. fin. iuncta gloſ. in verbo, Diffinitiua, in principio. His t accedit cõmunis cõcluſio, de qua per Alex. conſ.30. in fin. vol.i. quem refert& ſequitur Iaſ. in l. iuſiurandum, quod ex contentione. col.z. ff. de iureiura. vbi reprobata opinione Bart. in l.ſin. col. fInali.ff.de præto. ſtipulatio.

concludit poſt Bal. Ang.& Imolam pereum allegatos, promittentem ſtare iuramẽto ſeu dicto alicuius, nõ poſſe promilſsionẽ etiam ante declarationem reuocare: ſic in qaſu no- ſtro dicendum videtur, iuramẽtum hoc poſt acceptationem reuocari non poſſe, t cum in iudicijs quaſi contrahatur valeatq́; argumen tum à iudicijs ad ſtipulationes, l. licet. 6. idem ſcribit. ſf. de pecul. Imò attenta dicta acce- ptatione, dicitur initus inter ipſas partes cõ- tractus, l. qui uraſſe.. fin. vbi Bart. ff. de iu- reiuran. Quin etiam fortius eſt ius quod ac- quiritur ex tali turamento, cum eo præſtito non liceat reuocare, I. I.& I. generaliter.. ſed iuramento. C. eod. titu. quam ius, quod acquiritur ex declaratione ſubſequuta vigo- re promiſsionis de ſtando dicto alterius, quo caſu poteſt appellari,& recurri ad arbi- trium boni viri, ſi iniquè declarauerit, l. ſili- bertus. ff. de oper. liberto. c. Quintauallis. de iureiuran. Bart. in l. ſi ſocietatem.§. arbi⸗ trorum. nu.24. ff.pro ſocio. Alex. conſ.28. nu. 9. vol. primo.& conſ. 3t. nu..& ſeq. vol.2. Hyppol.in l. quæſtionis habendæ. num. 67. & ſeq ff.qde quæſtio.

Contraria tamen opinio viſa fuit de iure verior,& æquior, pro qua allegatur text. in dil. ſi quis iuſiurandum. vbi ſi quis iuſiuran⸗ dum alicui detulerit, poteſt nondum tamen præſtito ſacramento, ſi ſuperuenerint pro- bationes, illud non præſtare: quam legem ſie ſummant Bar. Bal.& Ang. Delatio iura- menti poteſt reuocari antequam iuretur: hoc etiam notat Bart.in d.. fi. col. fi. ver. quid dicemus. ff. de præto. ſtipulatio.& in d. l. non erit. 9. fina. verſ. poſſumus tamen dicere. vbi Paul. de Caſt. nu. 4. Alex. in fine.& ibidem laſ. col. fin. in fine.& in§. item ſi quis poſtu⸗ lante. nu. 31.& 33 Inſtitu. de actio.

Nec obſtant in contrarium adducta, quia ad duo prima fundamenta reſpondertur, illa non habere locum, quando iuſta cauſa pœ- nitendi ſeu reuocandi interuenit, puta ſiſu⸗ peruenerũt probationes: ita reſpõdet Bart. nec non alij Doct. ſupra citati in d. l. nõ erict. S. fin. num. 4. Socin. conſ. 90. num. i3.& 14. vol. 4. Ang.in l. manifeſtæ. verſic. idem poſt acceptationem. ff. de iureiuran.

Non obſtat d. l. ſi quis iuſiurandum. 9. fin. & ibi glo.in verbo, Diffinitiua, quia ſalua re- uerentia Irnerij gloſatoris malè interpreta⸗ tur illa verba, Sententiam diffinitiuam, in- telligendo de interlocutoria, qua fuit pro⸗ nunciatum, eſſe iurandum. Nam talis in er- locutoria nõ imꝑ onit finem negocio, prout requirebatur ex diſpoſitione illits§. in illis verbis, Ne repetita lite finis negocij alterius

4 cauſæ