reſponder potelt Te Vbl ex clnt ret, vi Pura quin ad 8 inoleu ſetpraci⸗ Pbareret, quia tune reſpondet Imok, „Upupillus, in caſu tat etlam pralum, g0 attenditur cauſa ſi pupillus.
cinon poteſt com gabella faluator re⸗ J.ſ pupillus ſecun⸗ turdepromiſiione
ſTcuma
ſſduo.5. in.ff vtt reuerentia, quoad erſa eſt ratio mils luæ fit officio iudi- dicatæ, ab eamil- datur, quia expreb u conſuetudo, di- ꝛbita ratione xſti⸗ t intelligi de peti- m de tacita, f quia municontraria, vt lunt ſtricte, pro⸗ lacent interprelan- vitiom. col.5. vell. ber. prater. quem nouißsima. col.6. Ima. in d.(do tfas uæpatt. queſt.s. uæſit officio iu⸗ fonne,& prouiſio⸗ öminis, Iiniltis, e, militat tegula gul. iur. cul nonn quid. f. icert locum ſabet in
ntracius, de G9l⸗
rinc. q9- 2/ guan dluenda, nditur J„zuctr, 4 109( i chemcl Sris
DFECOISAIO V. 12
cenſuit Senatus in cauſa cuiuſdam Boni lo-
annis de loco Azelij, contra ius dicentem dicti loci,
SVMMARIVM.
Abppellatio indicatum extinguit, vel ſaltem ſuſpendit, & de eius effectibus.
2Clauſula irritatiua in reſcripto deducta, etiam iudicem
ignorantem afficit.
s Principem ſi conſtet voluiſſe annullare& irritare ge-
ſta vnius iudicis à data reſcripti, ſiue iuſts, ſiue inuuſte proceſſerit iudex, non valet proceſſus.
4 Noræ purgatio admittitur in pœnis legalibus.
s Geſta poſt appellationem interpoſitam ab interlocuto⸗
ria, quando dicantur nulla, ſiue irrita.
6 Appellatio ab interlocutoria, quoad iuſtificationis ef-
fectum, duodecim requirit.
7 Appellationis cauſa iniuſta,& illegitima, non ſuſpeu-
dit iuriſdictionem primi iudicis.
8 Geſta poſt inhibitionem non legitims factam, tenent. Clauſula, Si& quatenus, facit diſpofitionem conditio- nalem, idem eſt de clauſula, Prout iuris fuerit.
10 Clauſula, Si& inquantum de iure debeo àiudice pro- lata, operatur, yt actus ſit ipſo iure nullus, ſt aamitti d iudice debuit.
„ Clauſula irritatiua adiecta conditionali diſpoſitioni, non operatur aliquem eſſectum ante euentum con- ditionis.
12 Reſcriptam ita intelligi de bet, vt repugnantiam non contincat.
PDECISIO V.
Die reo aſsignata ad reſpondendum poſi- tionibus, ſi reus appeller,& eius appellatio- ne non obſtante, iteratis comminationibus Iudex à quo reum aſsignet ad reſponden- dum dictis poſitionibus, quibus deinde per reum reſpondeatur, necobſtante eius re- ſponſione attentis comminationibus præ- dictis Iudex pronunciauerit poſitiones pro confeſsis, à qua pronunciatione appellatũ fuerit, an iudicetur bene appellatum, nec
dinario ad reſpondendũ politionib. actoris, cum coôminatione prima, iu⸗
xta decretorum domini-
lauit,& ante diem ad reſpon dendum poſitionibus ſtatutum, reſcriptum admiſsiònis appellationis, impetrauit, adie- Ctis ſolitis clauſulis, Si& qua tenus iuris eſ- ſet,& non aliter,& interea in præiudicium appellationis nil noui fieri, irritum& inane quicquid ſecus fieri contingeret decernen- do, die verò ab ordinario aſsignata, ponens accuſauit contumaciam partis non reſpon- dentis, petens iterũ ad reſpondendum com-
minari, quod factum extitit,& termino ſta- tuto ad reſpondendum cum comminatione ſecunda, fuit pariter accuſata cõtumacia eiuſ- dem rei non reſpondentis poſitionibus,& proteſtatum de iure quæſito, attenta diſpoſi- tione decretorũ, eadem die appellato, ſed nõ iudici à quo exhibitum fuit admiſs ionis ap- pellationis reſcriptũ: pendente autem cauſa appellationis, appellans corã Senatu dictis poſitionibus reſpondit præſente appellato, & proteſtante, talem reſponſionem admitti non debere, niſi decurſo articulo appellatio- nis, qui inde deciſus fuit,& pronunciatum extitit bene proceſſum, malè verò appella⸗ tum, cauſam propterea, vt debitus honor ſer uetur, iudici à quo remittendo, coram quo ante pronunciationem poſitionum pro con⸗ feſsis appellans ipſis poſitionibus reſpon- dit: ſed ea reſponſione non obſtante, primus iudex attentis comminationibus prædictis, ipſas poſitiones pro confeſsis pronunciauit, a qua pronunciatione iterum Senatus ap⸗ pellatur. Quælſitum fuit, an bene vel malèé appellatum ſit? Et videbatur dici poſſe, malè fuiſſe proceſſum,& pronunciatum,& pro- Pterea attentata poſt primã appellationem interpoſitam eſſe reuocanda, quia t appella- tio extinguit, ſeu ſaltem ſuſpendit iudicatũs 1.1.5. fina. ff. ad Senatuſconſ. Turpil.c.venien⸗/ tes. de iureiuran.& iuriſdictionem iudicis à quo, ita vt ea pendente nihil nouari poſsit toto titulo, ff. nil no. appell. interpoſi. in ru⸗ bro& nigro. c. ſuper eo. el1. de appellat. c. ſi a iudice. de appellat. in 6. Dec. in rub, de ap⸗ pellat. col. 4. ver. ſecundò principaliter, poſt Abb.ibi Rota deciſ. ʒ0.incip. Si poſt inhibi- tionem, in nouis. quod maximè procedit, ſtante inhibitione, de qua in reſcripto appel- latorio, c. non ſolum.§. fina. eod. tit, de appel. in 6. Bellamera deciſ. 6²3. tradit, Dec. in I. 1. nu. 2.& 3. C. de bonor. poſſeſ. ſecund. tabul. Cardin. Alex. in c. quoties Epiſcopi. col. 1. 2. quæſt. õ. partesq́; in eo ſtatu reponit, in quo erant tempore litis conteſtatæ, l. ita demum. & ibi Bar. Bal.& Paul. de Caſtr. O. de procur. cui conueniunt, quæ ſcribit Peruſin. in c. vt debitus. nu. 42. de appellat. quòd deciſa cau⸗ ſa appellationis, iudex à quo reaſſumit cau- ſam principalem in eo ſtatu, in quo erat tem- pore appellationis. Sed tempore appellatio- nis nondum erat facta ſecunda comminatio: ergo non potuerunt poſitiones pro confeſ⸗ ſis pronunciari.
Secundò, quia cum appellatio ſit excepta à Principe, qui ad ſe negotium auocauit, nihil erat innouandum. c. vt noſtrum. vbi gl. Abb. & Dec. inz. nota.& in ſi.de appellat.
Tertiò