4 irnd. habetſ 1„Le telti De qunnto al. 35 1 nAOk dde or mllrecn 11,1 dL clauſulo vt poſ o) nonoh nee u 1 allle Ura m deſenſ S. 4* getenlo,Gran klib. Nremg. agenti lda obſt Ace obſt t exceptio 19 12li 1dA d 1 The concerneng
mti entiof⸗ 4 13.1w Ruhgon Aſequitur Cr, conſ. Xquo inferri pote Dolſellorium 8 pe⸗ poſſe cum id quod dam elle cꝛulam pol ereivendicſit intro⸗ runusconſal. nu,;, nu. 14.& urispoſi der huiuſmodiclau⸗ acß cognoſcimul
Po 4 pg 1 o A cedete ſtante diſpo
IſAe 1 j, on dupont. ſltem
½ 1
1 3 Xlmus, pceditur cit procellum N⸗
. A, s:elt enmeon⸗
ſ aen erIncl.& InC. cum imilibus. Poſunt entapolt conclu⸗ n. ſæpe. in verbo, Ladmonendi.col-
G jureiurand. pelin.
2.111 Ede e F
ſſet mora purgi,
ll5 1—. credete dl10⸗ Kele 2
licet nocon
0 16.1 8
aſt all
4
DECISIOI. 6
poſsit manu Regia, quodante eũ dixitquoqʒ Arét. d. conſ. 84. col.2. citca finem. Non poſ⸗ ſunt tamẽ termini ſubſtantiales reſpicientes defenſionem partis omnino omitti: Rota deciſ.33.incip. Quando, in nouis. Rom. conſ. 519. laſ.conſ. IO. nu. 5. lib. I. poſt Bar. in Extra- uag. ad reprimendum. in verbo, Videbitur, in fin. Cagn. in 1.z. in principio. nu. 7.& ſeq. ff. de origi. iuris. Alex. conſ. 80. nu. 16. vol. 4. Suadeo tamen iudicare debenti, vt teſti, non reddenti rationem dicti ſui, nõ facilè credat, quod ſentit Alex.d. conſ.8o. in fine vol. 4. Et
31 ex præmiſsis inferri poteſt, t quòd in cauſis,
vbi proceditur ſummariè, ſimpliciter,& de plano, ſine ſtrepitu,& figura iudicij, ſola fa- cti veritate inſpecta, non currit inſtantia de iure communi, quia ſi per dictam clauſulam tolluntur omnes ſolemnitates introductæ a iure poſitiuo, vt ſuprà probauimus,& eo iu- re eſt introducta inſtantia, I. properandum. C.de iud.ergo inſtantia tollitur ex dicta clau ſula,& ad hæc faciunt cumulata per Maran. de ordi.iudi. in 5. par. nu. 15. vbi dicit, quòd in conſiſtorio Principis non currit inſtantia, quia ſolemnitates iuris poſſunt omitti. In contrarium tamen faciunt notata per Lan- franc. in Clem. diſpendioſam. in principio, vbi dicit, quòd per prædictã clauſulam non videtur Princeps voluiſſe cauſam proroga⸗ re, ſed potius abhreuiare, ita reſidet Alexan. conſ.⸗0. nu..& ſeq. vol.2. quem refert Hyp. in d.l.de vnoquoque. nu. 138. ff. de re iudica- ta. latiſsimè Natta in d. Clem. ſæpe.in. quæ omnia. col.I. verſ. vlt. vltra Doctores, Soci. Iun.conſ.60. nu. 9. vol. i.& hoc idem diſpo- nit decretum Ducale ſab rubrica, ludices de- bẽt intendere ad abbreuiationem cauſarum. fol. 27. Maran. de ordine iudiciorum, in 5. parte. nu. 4. pulchrè diſtinguit Soci. in tract. de inſtantſa, quem fecit ſuper c. venerabilis, de iud. quòd aut loquimur de cauſis, in qui- bus nec expreſse, nec tacitè lis cõteſtatur,& in illis non currit inſtantia: aut loquimur in cauſis, in quib. lis conteſtatur tacitè, licet non expreſse:& hoc caſu currit inſtantia ea die, qua partes cœperunt tractare de cauſa. Item
32 † poteſt appellari ab interlocutoria ſine ſcri-
ptis, quia quòd appellandum ſit in ſcriptis, eſt introductum de iure nouo, c. cordi.& ibi gl. in verbo, Interlocutoria, de appellat. in&. ita limitat Peruſi. in c.vt debitus, nu. 17.& 18. de appellatio. præmiſſa tamen limita locum non habere in hac patria ꝓpter decreta, quæ præfigunt tempus inſtantiæ in cauſis appel- lationum,& decernunt eſſe appellandum in ſcriptis ab interlocutoria arg. corum, quæ ſcribit Pariſ. conſ. i. num. 14.& 15. volum, 1.
& faciunt quæ leguntur infrà deciſione 6. in fine,& ratio præmiſſorum ea eſt, quia præ- dicta introducta ſunt de iure poſitiuo, con⸗ tra quod poteſt Princeps ſtatuere& reſcri⸗ bere: Dec.in c. quæ in eccleſiarum. col. 12. in fine,& Felin. num. ĩ4. verſ. quarta concluſio, de conſticution. quod tamen de facili facere non poteſt ſine cauſa, vt ibi per eum, col. ſeq.
33 Similiter t virtute huius clauſulæ poterit
proferri ſententia in perſonam domimni non obſtante, quòd procurator per litis conteſta- tionem fuerit factus dominus litis, Guido Pap. quæſt. 431. Poteſt etiam opponi exce⸗ ptio ſolutionis factæ à parte poſtſententiam non obſtante l. peremptorias. C. ſentent. re- ſcinden.non poſſ.& l. præſcriptionem. C. de except. quia veritas, æquitas,& bona fides non patitur, vt bis idem exigatur: l. bona fi- des.vbi Dec.& Cagn. ff.de reg. iur. Aduerte tamen, quòd per huiuſmodi clauſulam iu- dex debet ſeruare leges, quæ deciſionem cauſæ,& iura partium reſpiciunt: Bald. in 1. nemo. circa fin. C. de ſentent.& interlocuto.
34 Om. iud. vhi dicit, t ꝙ ille, qui habet cogno-
ſcere ſecundum veritatem, debet eam verita- tem amplecti, cui ius patrocinatur, quem re- fert,& ſequitur Natta conſ. 15. nu. II. Quid autem iuris ſit, ſi dictum fuerit, Procedas ſe⸗ cundum æquitatem, vel de æquitate, tradit Felin. in c. ex parte. el 2. de off. delega. in pri⸗ mo nota. dicens poſt Bald. in l.hac lege. C. de ſenten. ex breui. recitan. iudicem debere ſe- qui æquitatem iuris, non æquitatem infor- matam a iure naturali, cum debeat iudex ha- bere duos ſales, videlicet, ſalem ſcientiæ,& conſcientiæ, quia conſcientia ſine ſcientia eſt inſipida,& ſcientia ſine conſcientia eſt diabolica. Et in ſecundo notab. quærit Feli. an vi huius clauſulæ reijci poſsit exceptio præſcriptionis? Et de hac clauſula, Sola facti veritate inſpecta, aliqua ſcribit Neguſ. in di- cta 8.parte, I. memb. num. 31. verſic.& ideo per prædicta. Riminal. in l. quiaccuſare. col. 1. C. de edend. Bald. in l. obſeruare.§. pro- ficiſci. colum. 6. quæſt. ꝛ5. ff.de offi. proconſ. Et quid, ſi dictum ſit, luſtitiam facies? notat Dec. in c. ex ratione. in vltimo nota. de ap- pellatio. Et in conſ. 483. in principio, latè Sayſel. in I. iuſtitia. ff. de iuſtit.& iure. Bæc enim verba teſte Decio in dicto cap. ex ra⸗ tione. in vltimo notab. de appellatio. requi⸗ runt ordinem iuris ſeruari, idem ſentit laſ. inl. iuſtitia. col. 1. ff. de iuſtit.& iure. plures alias conſimiles clauſulas ponit Felm. in cap. I. colum. 15.& duabus ſequent. de con⸗ ſtitutio. necnon Brun. de forma& ſolem. in articulo, quando cenſeatur forma& ſolem.
remiſ.