8

AVOCTOR I. EGCNO KRI. acceßionibus locupletata yltra omnes alias priores etiam illam yltimã Rom. editionem: Juandoquidem ex nonnullis vetuſtiſsimus auctoribus, quos ante yidere nobis non contige- rat, non pauca adiecimus, ad eorum dogmatum confirmationem, de quibus nunc à nonnul- lu ambigi videmus. Toannes enim Stelſus ter opus hoc: noſtr prælis mandauit,, autem gener hic eius, anno proximo ſuperiore. In poſteriore verò Stelſij editione, plaæraç ſed noni ita multa præter voluntatem noſtram addita fuiſſe comperimus, ex uihus amen, quod magnopere nos offenderet, non eut feri ræter id, quod yhi tractam us de impedimẽ- 1 ½ matrimoni]„ſunt addita non ſolum præter, vyerum ʒ& contl yoluntate: 7 noſtram, 27,= dam verba poſf Cypriani ſententiam à nobis excuſam, de virg inibus Deo Aatan contine: nolentibus. Hucuſque enim verba noſtra ſin. Nil tra jue fuſr monium. Qui verò ſted fuerune interietti ſepeem) fere verſus, 65 bro noſtru non agnoſci- mus, fuemadmodum, nec illa quæ in margine ſunt annotata. Ac admonitus à nobis corre- ener Itelſij. ded ninſtaim id ab eo factum/ ſet, guater vno an- no liber hic Lutetiæ typus fuit madatus. Et à Iacobo quidem Puteano nil tale com miſ animaduertimus. I erum Egidius Gorbinus, Guilielmus Desbhols, Sebaſti eaa Ne e iies in lihro ſuo, quem ante 1 ediderunt„ſecundæ editionis Ancuerpienſis errorem ſunt æcuti. Eaxcuderunt autem hi Ipograpbi tres vno anno, charattere ſati eleganti non ſo= oſtrum(onfeſsionus, veri& alia, quæ 7 in hune vſq; diem omnia, magna cua, vt bene caſtigata prodiiſſe Saaeee(æterum in Dialogo, quem nouißimo loco poſuerunt, ſe ecuti yidentur exemplar valdè mendoſum, atque ita ſeriprum, vt plæriſ- que in locis, contrarias in illo ſententias videre liceat, hls quæ nos ſcripſimns. Q Quod etiam faltum aaaures,aa: in alits Dialogis, qui in manus noſtras inciderunt, Baem Lute- tiæ cum libello noſtro de expreſſo Dei verbo editus forma minòre yulgò vocaãt in ſedecimo, cùm tamen hic ipſe libellus noſter Dilingæ multò caſtigatior in lucem prodierit, verum niic Domini Henrici Dunghen cuius antè mentionem fecimus libellus hic, de expreſſo verbo Dei ad exemplar Romæ impreſſum collatus& adiutus fuit. Vidimus autem hanc ipſam Confeſsionem noſtram Lugduni quo que editam, proximo anno ſuperiore, openm Guilielmi Rouillij, ꝛuxta exemplar, quod à nobis, cum Romæ fuiſſemus, datum fuerat, viro illi, excel⸗ lenti pietate, adn mina hili prudentia Turnonio, qui tertio ab hinc anno in Cbriſto obdormiuit, cim principem inter(ardinales locum obtinuiſſet. I idimus eandem in Germanicam linguam verſam Ingolſtadij:)pis excuſam ante biennium ferè,& anno 66. in Gallicam quoque linguam conuerſam reperi- ri audiuimus, eodemq; anno hanc quoque yltimam editionem iam in f landricam trans- ferri linguam Snuzrtaues Dominus Henricus Dunghen ſcripſit. I erum id valde cupere- mus, yt omnes verſiones denuò cum hoc Petri Beller: exemplari, quod omnium yltimum eſt, quo meliores& conuenientiores in lucem prodirent, conferantur. Wominus tibi Le- Ckor contemnendus videri debet labor hic noſter, cum opus hoc intra qecem blus minus an- nos, quod quidem ipſis nobis oculu noſtrus cernere licuit, oclies& decies typu mandatum fuerit. Quod& in Hiſpaniu ey in Luſitania,& 3 g idè legi multorumq;j teri manibus, à viris gauilas& fide dignis accepimus. Nobis Quidem hoclabore noſtro nil quaſtum eſt aliud, quàm vt, qui varils& peregrinis hære- ticorum dottrinis in patria noſtra abdutti, à via abermauerunt, eos in yiam reducere cillantes autem in riſca religione continere poſſemus. Qco i uu, aliqua ex parte con- Fücre abundè magnum laborum noſtrorum fructum tuliſee nobis videmur. Abe: Lector petimus, ſi quem& ipſe fructum legendus hi Deo commendes, rh dilig

egatur iſtus Cypriani teſti-

Xxit ſaeiden errorem ehunc

lum opus h hoe n

gelo tuendæ religionu, incredibili prædito„Franciſco

ee à nrliquus Catholicorum in AInolia cu-

„ Kuluis

„

* 2

—

2

4

1 odil elit) 9 ockrinis verum llrumff poltion lidem c. conaturt pltan pe myetu d reperl t)olbs Kcdela nlum-o ordhpro Jlurendo as iſt tl Tuo t, vt elt voredl rd