ſeg 7 4 1.,pfo homitr.

64. nens lex darg. 4— tantunq 1 . 440.

dronico quan ur,& fefele. eum Au, 7 V entram, quam acum ademu, rmiſſo.1.i96. cur ꝛure Sau- 04 cu.nuſe. Tetans Aunn, irum gentun 20z. & auè ffe- 21.. 129. fulmie yer-

176. ia hoſſuerunt, 1 Lo. rum quomo- . dignus erone-

369 fes mutat, nunt

538 verſ.l

—, von guſſen e ntumei felinui poſiitahligatu. 295, em /6. 434 z. u. 6. 49. utnigintaeſun 3. mo, aut quod nun dmens lex daui- gtefl, tantumſ K.23.*o urgenſeſmmehe⸗ aos uhnl Hatell. uu9. nantiure daxomd 1 yvertra lellum

nbus queat, nuld 145·G 149

uen lehag. dn auorum/ſiu opi uorum 6 86 ieneinn in 157

0..

. nh e Satonud

riur ge

1 exui nemputiſ ⸗

iuresail- watun tu i rd

——————

„

1 N. Dz EÄF X

nico ſine hæredum eonſenſu non poſsit, ratio redditur& refellitur. 19. 176.

Alienare vt de ſuo aliquid prouinciali Saxonum

lege ſine hæredum conſenſu quis poſsit, quibus

Viribus eſſe debeat. 16. 130.

Alienare ægrotus iure Theutonico vltra tres ſo-

lidos non poteſt.21. 199.

Alienare aliud eſt, aliud conſentire alienanti. 19.

Ja.

Alienare prohibatus in filium alienare poteſt. 71. 376.

Alienatio mentis vnde arguatur. 11. G 13. G 50. G57.

Alienatio mentus nõ tam ex factis dictiſue, quùm

ex faciendi dicendiue cauſis deprehenditur. 10. 58. Alienatio rerum ſuarum cur ægrotis iure Theu- tonico prohibeatur, Vera ratio. 21. 204.& nu- me. ſeqꝗ. Alienatio mentis quando ex eo arguatur, quod ægrotus medico non obtemperat. 10. 63. Alienas merces ſuarum ſeruandarum cauſa in mare proijciés magiſtro nauis tenetur. 56. 208. Alieno flagitio impediti procuratorem non mit-

tunt. i0⁷. 29. Alieno iure nobis quod competit, quam quod p- prio, infirmius est. 75. 418.

Alieno ſcelere perire bominem Chriſtianum ſa- tius eſt, quam alij obtemperantem homina in- Noxto Ditam eripere. 57- 213.

Alluſio ocabulorum variatur à ſeriptoribus. 162. 16.17.

Aliud eſt vendere, aliud vendenti conſentire. 19. 174:.

Aliud eſt alienare, aliud coſentire alienãti. 19. 74.

Affectio naturalis facit, Ot delinquentis pæna alleuetur. 76. 4. 27. cum duob. nu. ſeqq.

Affectata abſentia nõ tribuit priuile giũ. 4. 4.933

Affectu poſſeſsio rerum poteſt apprehẽdi. 22. 219.

Afhirmatio Tabellionu teſtatorem mentis ſuæ nõ eſſe ſertbentis viribus teſtamenta nihil detra- hit. 27. 16.

Affermans, fænerare licere, hæreticus eſt. 73. 162.

A ffiicto non eſt addenda afflictio. 119. 131.14⸗ 193 G 295. 46.

Agamedis& Trophonij exceſſus. 4. 99. Agis Athenienſium dux tabulas fæneratorum conbuſsit. 173. 165.

Agricola teſtamentum facturus iure Saxonico, aliquidue altenaturus, quibus viribus eſſe de- beat. i6. 135. cum quatuor nu. ſeq.

Agriculturæ dare operã dieb. feſtus licet. idꝙ. 275.

Agricult uram nou negligit diligens paterfami-

lidg. 20¹. 430. Aiacis Telamonij exceſſuu,& cauſa. 7. 25. Amittere, m iſerum eſt. 190. 340. Aumittitur feudum contumacia. 30. 57.

Amiſßsi in acie filij per gloriam in perpetuum vi- uere intelligarur, parentibusc; proſunt. 23. 236.

Amlſha Voce mortiferé vuluerati etiam retts te-

Kamentum factunt. 24. 248. Amphiouis exceſſus,& cauſa. 7. 24. Amici ortus aotri post patriam& parentes par-

tem ſibi vendicaut. 7z. 387. Aumauns cultus mulierum genus. 43. 4i. Anarhema eſt mox profeſſurum violans, æqus

atq; qui profeſſum violauit. z2. 210.

Aucilla, quæ percuſſörem dominæ ſuæ, vim ſibi ab eo metuens, nec elamore terruit, nec ploratu

A

2——

6. 9.& 10.

prodidit, ob exempli capite punitur. 73. 4044 Ancilla, quæ enixa in fuga eſt, eo loci, vnde ab- eſt, enixa intelligitur. 84. 109. Ancillæ legatæ fattum legatario nocere non de- het.õ0. 118. Auima in homine quandiu eſt, mortuus dici non poterl. 24. 2456 Anima quod eſt magis ſalutare in Dei foro ſpe-

ctamus, cum res in dubio eſt aliter, atq; in foro

hommum. 167. s8. cum nu. ſeq. Animam qui perdere poſſunt, metuendi ſunt, nõ qui corpus oecidere. 57. 214. Anunimam occidere, Vt põtificis autoritate non li- cet, ita nec mentiri. 181. 249. Animi iudicium in teſtamenti ordinatione maxi- me exigitur. 6. 2*

Aunimi iadicio quæ fiunt, ad hæc, qui intellectu carent, nulla principis indulgentia idonei red- duntur. 6.

6 Animi languor, vt corporis, excuſationem habet.

39.„ 354: Animi iudicio quæ geruntur, in ijs mentis, non corporis integritas exigitur. 24. 249.

Animo&s corpore opus eſt ad domicilij conſtitu- tionem. 50. 123. Antidoralis obligatio in pactionem deduci nõ po- teft. 8 4., 278. cum nu. ſeqq.& nu. 282. Anticipatio Latinè, Græcè rolepſis. 514. Anticipationis exempla d5. 144. cum duob. nu. ſe. Antiochus Aſic rex ampliſsimos regni fui fines modicos dixit. 107. 24. Antiquius quod eſt, non ſemper dignius eft. 74. 414. Anuli geſtatio in muliere non eſt certum contra- cti mat rimoni argumentum.. 47. Apparitoris officium ſapè vilibus perſonis tri- buitur. 26. 5. Apparitoris& Tabellionis fides in quib. ſequen-

da, vel non. 31.. Abpparitoris adſertio perſonis infra dignitarem

poſitis vincit. 31. 67. Apparitoris perſona minus honeſta, quam Tabel- lionis, habita eſi 26. 4. Apparitoris improbitate poteſt quis in contuma- ciæ diſbendium deduc:. 30. 45.

Apparitoris quandoq, quandoq litigatoris dicio pro modo cauſc& penſonarum dignitate ſlari.

31 84 66. Apparitoris perfidia leue, Tabellionis graue da- mnum adferre poteft. 30. 43.

Apparitori aſſérenti, eum quem in ius vocaſſet, præ fracts reſpondiſſé, ſe indicio non adfuturi, non ereditur 31. 1

Apparitori ſe pulſatum aliaue qualibet iniuria affectum alleganti fides non habetur. 31. 74.

Apparitori id, quod eius oſficio non incumbit,

affirmanti non ſtatur. 31. 72. Apparitori finibus muneris ſui non excedenti, creditur.z1. 69. Appellare non poteſt ex peremptoris contumax. 30. 46. Appellare conatus non efi pro appellatore haben- dus. 42. 30.

Abpellandi beneficinmamittere, cuius maximus & perneceſſarius vſus eſt, cum magno litiga- toris fit detrꝛmento.30. 44

Appellatio à ꝛudice contra conſuetudinem iudi- cãte æquè admittenda eſt, atque ſi cõtra legem iudicatum eſſet. ⸗74 4⁰7.

.

iEẽS Appel⸗

73

—-———

b

„