R—.—

““ 2

359 ad ſequentem tranſeo.

194 PETRI

quærenda peeunia ſuſcepti, ſed expenſæ e- tiam ea ex cauſa factæ præmium eſſe ſcribit, qua de re verbum nullum facit conſtitutio. Beroio itaque non aſſentior. Hæc ſuperio- rem Henrici Cardinalis ſententiam reſpici- entibus dicta ſint. at quia aliam fuiſſe Cele- ſtini d. c. ad noſtram. mentem extrema ſuæ diſputationis parte idem Henricus Cardi- nalis ſcribit, ſumma de vſur.§. an aliquo. Fallen. 13. quod& magis approbare vide- tur, quid deinde dicat, videamus.& quia non vidit, quomodo ſaluis in integrum re- ſtitutionis legibus l. quod ſi minor.§. reſti- tutio. ff. de mino. reddita villa retineri fru- ctus à creditore potuerint, ait Pontificem voluntate Monachorum feciſſe creditort fructuum gratiam, quos reſtituere eũ cum villa oportuit, d.§. reſtitutio, illamq́; ini- tam àa Pontifice rationẽ ait eſſe, vt eo lucro contentus creditor, iure ſuo non diſcuſſo, poſſeſsione villæ decederet:& ita Mona- chi priſtinum ius ſuum maturius recupera- rent. Quam ſententiam loannes Andreæ non improbat, d. e. ad noſtram. nec ego in- uitus ſequor, cùm reſtitutio lulio Paulo au- thore, d.§. reſtitutio. ita facienda ſit, vt v- nuſquiſqʒ in integrum ius ſuum recipiat:di- ci autem non poſsit eum ius ſuum in inte- grum recipere, cui retentis fructibus fun- dus redderetur. Hoc priore caſu explicito Cuùm t ita magnus pecuniæ numerus ereditus eſt, vt ſpes non ſit, debitorem pignus aliquanto luiturum,

ſne quod cùm accidit, quaſi res pignerata debi-

„

Koris poteſtatem ac domimum exierit,& pleno iure ad creditorem cœperit pertine- re, placuit creditori fructus quæri,& hoc ſacobum Arenam& Rauennatem Cynum etiam ſcribere Alexander Tartagninus re- fert, l.i.§. per ſeruum. corporaliter. verſ. v- nica. tamen. ff. de adquir. poſſeſ. quod Ac- curſius l. legata. 9. fui. ff. de ſupel. lega. Bar- tolus d. 5. fin.& rem legatam. ff.de ædimen.

legat.& loan. Imol. d. õ. per ſeruum corpo⸗

raliter. probant,& hos ſecutus Bartholo- mæus Socinus, d. Fallen. 6. caſu. 9. Adde Anton. Trigo. ſing. i. in fi. quam ſententiã reſponſo Sceuolæ confirmant legato præ- diorum, quod cuiuſquam eſſet, prædia pi- gnori accepta contineri ſcribentis.l. qui ha- bebat.in prin. ff. de lega. 3. Si in patrimoniũ creditoris eſſent fortè redacta, quod ferè fie⸗ ri ait Sceuola, cùm ceſſat debitor, adfertur & Papiniani reſponſum ad eiuſdem ſenten- tiæ confirmationem, ſupellectili legata ar- gentum, quo creditor voluntate debito- ris vteretur, contineri exiſtimantis. l. lega-

ROTZII

MAVREI

ta.. fin. f.de ſupel. lega. Sed nec hoc Papt-⸗ niani, nec illud Sceuolæ reſponſum ad ſu- perioris ſententiæ confirmationem, vt mihi quidem videtur, quicquam facit. Non e- nim, cùm ceſſat debitor redigi in creditoris atrimonium pignus, ait Sceuola, ſed fere redigi, niſi hoc amplius impetrauerit â prin⸗ cipe creditor, vt iure domini pignus poſsi- deat: l. eleganter. in prin. ff. de pig. acti.& l. fi. C. de iure. d. inpet. glo. d. 1. qui habebat⸗ manente itaq; pignoris vinculo, quicquid inde fructuum perciperetur, ſorti, acceptũ ferri debet. c.i.& 2. c. conqueſtus. de vſur. & c. ad noſtram. i.de iureiuran.& c. cum cõ- tra. de pig.& l.i.& 2. C. de pig. actio.& l.. C. de par. pig. Adde, Sceuolam ceſſationem debitoris deſiderare, d. l. qui habebat. quò magis pignoris cauſa mutetur: ſuperioris autem ſententiæ authores, ſolùm id deſide- rare, vt ea ſumma credita ſit, quam debitor exſoluere per inopiam fortè non poſsit.& ita pignus luere. Igitur, etſi non ceſſet debi- tor, conuenienter horum ſententiæ, quod Sceuolæ reſponſo non eſt conſequens ipſo temporis puncto pignoris cauſa mutabi- tur, eodemq́; momento pignus& obliga- bitur& ſoluetur: nam iam tunc cũm tradi- tur, magna ſcilicet ſumma in creditum da- ta, verum eſſe incipere, debitorem pignus nunquam luiturum, ſed hoc non eſt ciuile dicere, nec Sceuolæ ſententiæ conſequens. d. l. qui habebat. Illud non omittam, vt nulla ſit etiam ſpes, debitorem pignus luiturũ, ea re, quod pignori datum eſt, in creditoris pa⸗ trimonium redigi, dici non debere, cùm id pignori datum proponitur, ex quo fructus percipiuntur. Nam ſi debitor luere ceſſet, ipſum ſe pignus ſuo reditu luet, fructibus, qui inde pergiperentur, in ſortis exonera- tionem ſemper abituris.l.1.& 2. C. de pig. a⸗ ctio. c. 1.& 2.& c. cõqueſtus. de vſu. Hæc ad Sceuolæ reſponſum: nuncad Papiniani, d. l. legata. 9. final. quod, vt mea refert opi- nio, præſenti quæſtioni æquè nihil ſeruit- Nam quodvoluntate Domini argento pi- gnerato creditor vtatur, ea res cauſam pi- gnoris haud quaquam mutat, quò magis ar⸗ gentum debitoris eſſe deſinat,& credito- ris fiat, hoc enim Papinianus d.§. final. non dicit, ſed nec gratis vti argento credi- tori licebit, non magis, quam ſerui pigne- rati operis, domũſve penſionibus, qui- bus ſortem minui conſtat. I. 1. Cod. de pig. actio. Sed quanti vſus argenti pi- gnerati locari potuit, tantum erit acce- Ptum ſorti ferendum, nec, quod volunta- te Domini argento creditor vtatur, quem-

quam