atione bona ellent, Am. iidem. Linter

adi ge⸗

lis lege

quid de Udxiin, lanis n Archi. it deiu— d. præ. larqpuar. decbona aut de- gis diui. ruͤm tſi nõfœ- Namita 6. E. vt onarum eri lege Chriſtt elle e⸗ delt in⸗

ti, qwia audiunt m& lu⸗ zriſticul⸗ pellinon udæ,&c.

di ocio. diſtin.& .1.& ¹9. poſdunt,

s Cuidin eüpilcatin ehare. pet Qui † etli J. ſed ſ res, de iu ir. ronſ. 2& ſ derawc. qui multumin⸗ multotum. arLapudli- conſe zt, hoc eſtin

lin veterem

——

gnusnoch

ns, Ce ſuperi. s, in Chn⸗

— lam mittat. mit te

hæreticum impie

—— e——4.„„

D.ECISIO LITVAaNTCA pC 189

impietatis aſſertorem vindicandum eſt, In-

no. d. c. quod ſuper ijs.& ibi alij. vt in Chri- ſtianum, ſi in Chriſti religione idem admi-

33¹ ſerit. Scribunt t d. c. quod ſuper ijs. Hen-

ricus Cardinalis Hoſtienſ.& loan. Andr. Gregorij Noni& Innocen. quarti iuſſu li- brum quendam, qui ludæis dictus eſt Tal- muth, tuiſſe publice combuſtum, quòd non nullas contra diuinam legem veterem con-

tineret hæreſes, illis, qui ita docerent, aut 1. 7 333 crederent, ſeuerè punitis.

Refert t Mar- quardus Suſannius Vtinenſis luriſconſul- tus, ſeriptor diligens libro, quem de ludæis ſcripſit, ſecundo, cap. 6. apud Venetos mul- tos Iudæorum libros, qui certos diuinæ le- gis veteris continerent errores, eſſe publi-

ca authoritate combuſtos, grauide Iudæis,

qui illos deprauaſſent, ſumpto ſupplicio.

33¾ lgitur fdubitandũ non eſſe, quin in Iudęos,

ſi quid in diuinam legem maleè ſentiẽdo, de- liquerint, ſit vindicandũ. Innoc.& alij. d. c.

335 duod ſuper ijs. Nihil t igitur eos iuuat, quo

magis fœnerando excuſentur, quòd, cùm Chriſtianis fœnerant, inoffenſa lege diuina ſe id facere putant, in eos itaq; vindicãdum eſt, tanquã in hæreticos, Innocen.& alij. d. c. quod ſuper ijs.& quia fœnerant, eſt tanquaà

in delinquentes, hoc eſt, contra legem ſuam facientes, animaduertendum. Innoc.& alij.

d. c.quod ſuper ijs. Electio enim in fide hæ-

reticum facit:c. hęrelis. 14. q.3z. factum autẽ,

quo quid in legem cõmittitur, pœnæ ſub- dit, extra.& ff.& C. de pœn. per totum. di- ſtincta enim hæc eſſe. Nam vt aliud eſt cre- dere, fœnerare licere, aliud fœnerare, ita di- uerſa contrahũtur crimina. Priore enim ad- miſſo hæreſis cõtrahitur, poſteriore ab eo, quodfit, fœneratio, vt, ſi quis mœchari non eſſe delictum credat, ea praua opinione hæ⸗

reſim cõmittit: ſuum verò corpus extra ma- trimoniũ alij commiſcens mœchiam con- trahit,& generaliter quicumq;, quod ſacris literis cõtinetur, aliter intelligit, quaàm ſan- cti Spiritus ſenſus flagitat, quo ſcriptũ eſt,

hætericus eſt, d. c. hæreſis. 24. q. 3. cùm ad-⸗ uerius quædã faciens, quæ ſacris literis ve- tantur, ex facti genere nomen contrahat de- licti,& mœchando mœchiæ,& fœnerando fœneratiõis reus fiat, cum hoc& illud licere credens vno nomine hæreticus ſit, vt ſi fu- rari& occidere licere putet, hæreticus erit,

d. c. hæreſis. cùm vtrunq; faciens fur ſit, ff.

de fur. perto.& homicida. ff.& C. de furtis. vario nomine ex varijs malefactis cõtracto,

cùm ex varijs malè creditis vnũ hæreſis no-

men quæratur, etiamſt in mille ſacrarum li-

836 terarum erret articulis, Illat verò Alexan-

t

———————— *

dri argumentatio, cõſ,. nu. 3. 1ſb. a. inter ea, quæ iure diuino atq́; humano ſine venia de- linquuntur, diſtinguentis, negata in illis Pontifici, conceſſa in his indulgendi autho- ritate,& vera eſt,& manifeſtã habet ratio- nẽ, mecumq́ facit, qui nego, vſuras vtroq; iure diuino prohibitas poſſe Pontificis au- thoritate etiam in Iudæorũ perſona permit- ti, ſed cùm ſubijcit, fruſtra quæri, in legẽ di- uinam peccent ſine venia fœnerãdo lIudæi, nec ne, falſum eſt. Cùm enim hoc, vt eſt à nobis ſuprà demonſtratũ, per veterem legẽ diuinam eis non liceat, vindicare in ipſos& poteſt,& debet Pontifex Innoc.& alij. d. c. quod ſuper ijs.& ad vſurarum reſtitutionẽ cõpellere, c. poſt miſerabilẽ. de vſur. Quod deinde ex Ancharano adijcit, d. conſ.i. nu.. ſuperuacuæ rei operã eos dare, qui Iudæos à peccando reuocare nituntur, id illis dictũ intelligi debet, qui Iudæos à ſuperſtitione ſua reuocare volunt. c. qui ſyncera. 45. di- ſtin. Nam quin ſuperuacuum non ſit, illos ab ijs, quæ veteris legis diuinæ continent tranſgreſsionem, reuocare nemo dixerit. Innoc.& alij.d.c. quod ſuper ijs.& Deci. c. nouit. nu. 2. de ludæ.& ibi Alex. nu.. con- tra exiſtimantibus conſequens eſſe, nec à furtis ludæos, nee à latrocinijs cæterisque

flagitijs, quæ vetus ſanctio diuina coërcet,

eſſe reuocandos, impuneq́;, quicquidadmi⸗ ſerint, laturos, quod deridiculum eſt puta-

387 re. Superioribus tabundè confutatis operę

precium eſt, nunc de Clementis Quinti cõ- ſtitutione loqui, Clem. vnica. de vſur. nam Paulus Caſtrenſis, conſ. 397. nõ videtur ex- pediens. lib.z2. quia Venetorum conuentio- nẽ Iudæis apud ſuos publicè fœnerare per- mittentium, Magiſtratu fœnus perſequen- tibus ius reddere iuſſo, cuius ipſe defenſio- nem ſuſcepit, damnat, omne adhibuit ſtu- dium, vt interpretatione aliqua ſubtili eam conſtitutionem deuitaret. Dixit itaq; Cle- mentem illis obuiam ire voluiſſe, qui ſuis placitis iuſtas fieri vſuras poſſe putant, non ijs, qui cũm contra ſentiant, ſuis parcentes eligunt ludæos, homines ſua iam perfidia damnatos, qui ſine ſcelere ſe nobis fœnera-

re poſſe arbitrantur. Enimuersò, ſi quoquo modo fieri iuſtas vſuras putarent, eas ipſi

inter ſe, inquit, exercerent, non de eis exer- cendis cum ludæis paciſcerentur. Hanc Pauli Caſtrenſis interpretationem ſecuti ſunt errore non animaduerſo Alexander

Tartagninus conſ.. nu. 8. lib. 2.& Andreas

Barbatia, conſ. é. numero 6. lib. 4. quam& alij imprudentes horum authoritatem re- ueriti probant: at ego longẽ aliam Clemen-

tis

———¼

——