—. ₰*

DECISIO LITVANICA

aas finitionem debent. Igitur t qui grauiter ægrotant, quales ſunt, qui morbo debilitati decumbunt, tanquam qui longius à ſanitate receſſerunt, proximiq́; morti ſunt, meritò

22y mortuis comparabuntur. Næ tenim no- Uun eſle duog mes ium X

ei attribui extxemo. ad. quod ropius acce- deret. vt inducias bello, quod Baldus adno- tauit. de pace conſtant.§. valli. ſuper. verb. a230 tempore. Quare quod de bello, idem de inducijs eodem authore fore iudicium. 23 Hinc Titem proximum pubertati, pro pu- bere eſſe.l.non tantùm. in prin. ff. de excu. tuto.& l. iuriſiurandi. in prin. ff. de ope. li- ber. Bart. l. ſed& partus.§. quæri. ff. quod met. cau. Andr. Tiraq. d. glo. 2. numer. 8. 232 Inſpici f deniq; ſolere, quod euenire poteſt. idq́; magis, quàm præſentem ſtatum ſpe- ctari debere, ſi eò præſens ſtatus incliner, quod Bartolus l. qui bona. 6. cùm inter. per il.tex. ſf. de damn. infe. Paulusq́; d. 5. qui in- ter. et l. ſi quis domum. ff. locati. Andr. Ti- raq. d. gloſſ.2. num. 16. Caſtrenſis adnotaue- runt. Ergò in propoſito, cùm ad mortem morbus inclinet, qui ſit tanquam via ad in- teritum, ſpectari mors quàm morbus ma- 233 gis debet. Nect abſurdum cuiquam videa- tur, viuentes pro mortuis haberi. Nam per contrarium, eos, qui nondum in rebus hu- manis ſunt, id eſt qui vtero geruntur,& maternorum viſcerum ſunt adhuc portio, 1.1.9. ex hoc reſcripto. ff. de ven. inſpici. pro natis habendos quibuſdam caſibus Pau- lus& Iulianus libr.. Digeſtor. l. qui in vte- ro. de ſta. homi. conſtituerunt, id eſt quo- tiens de commodis partus tractatur. Sed t & lex Cornelia eos, qui apud hoſtes deceſ- ſiſſent, toto captiuitatis tempore pro de- functis eſſe voluit, perindeq́; haberi, quaſi præambula hora captiuitatis vita exceſsiſ- ſent l. lex Cornelia.& ibi. gloſſ. in ver. ex ea lege. ff. de vulg. ſubſ. l.. 9.. ff. adl. falcid. 1.1. et ibi gloſſ. C. poſtli. reuerſ. I. lege Cor- nelia.ff.de teſ..fi.Inſt. quib.non eſt permiſ. 235 fa. teſ. Idem in deportatis eſt conſtitutum. Nam&illi mortuis annumerantur, l. 1.§. fi. ff. cõ. ta. idq; per dedecus, Gl. fi. in fi. prin. 236 Inſt. de excu. tut. vt t contrà bello amiſsi, id eſt qui in acie pro Repub. ceciderunt, per gloriam in perpetuum viuere intelli- guntur, d. princ. in fi. de excuſ. tuto.& id- circò parentibus tutelæ præſtant excuſa- tionem: æque atq; ſuperſtites filij. I. bello 37 amiſsi. ff. de excuſ.tuto.& d. prin. in fi. Huct pertinet illud M. Accij Plauti in captiuis, qui per virtutem peritat, non pol interit. Adde, quod ægroti, re penitus perſpecta,

234

238 letalis eſſe cœpit: argumento t eorum, qui-

239

240

24

—

I.

23

ſi ex eo morbo moriantur, intelligi de- bent non tunc mortui, cùm vita excedunrt, ſed cùm primùm ingraueſcere morbus, 8

mortifero vulnere accepto, ex interualio moriuntur. Lex huic ſcripturæ.& l.ita vul= Kop 6/⸗ neratus. ff. ad l. Aqui. enim eos occiſos iam tum, cùm vulnerarentur, intelligit: non cùm verè vita priuantur, Ido; Bartolus apud luliamum d. l. ita vulneratus. libr. 9. Digeſtor.ſcribit.& Baldus lib. 4. Conſtitu- tionum!. vnica. C. de nundin. Principali- um apud Imp. Valentem& Valentinianũ. AA.& multis alijs locis adnotauit. l. bello⸗ in. fi. ff. de excuſ.tutu.& l. damni.i. Ö. Sabini. per eum tex. de dam. infec. Quam ſenten- tiam Petrus Ancharanus ex facto conſul- tus, veram eſſe reſpondit. Conſ. 430 fuiſſet expediens. Secundum fquod ſi quis mor⸗- tiferè hominẽ vulnerauerit, intra mille paſ- ſus à Regia, id eſt ab eo loco, vbi Rex agit, vbi cædes hominis facta capite luitur, Cùm alibi factæ Polonorum legibus multa pe- cuniaria ſit,& ita vulneratus Rege inde profecto moriatur, quaſi tunc, cùm vulne- raretur, eſſet occiſus, capitalis pœna irro- ganda erit, vt per contrarium pecuniaria. ſſ Vilnæ fortè, vbi hæc à nobis ſcribuntur, cùm Rex abeſſet, mortiferè quis eſſet vul- neratus, mox, Vilnam Rege ingreſſo, mo- riatur. Quia, vt dictum eſt, mortuus debet

intelligi, non cùm verè extin

g B

uitur, ſed ſaan

tum cùm mortiferè vulneraretur. Quæ ſen- tentia in vtraq; ſpecie propoſita manifeſtã habet rationem. Nam qui non procul à Re- gia in hominis necem ferrum diſtringit, Principis Maieſtatem contemnere magis videtur, minus verò, qui longius, vt meritò Principis abitus aditüſue admiſſum nec mi- nuat, nec augeat. His idefendi lex d. Arti. 65. Iure Munici. in prin. Theutonum poſſe vi- deatur, quæ ægris rerum ſuarum alienatio- ne interdicit. Quanquam eam a duritia vin- dicare omninò non poſſumus, nec ob aliam fermè cauſam ſequendam putare meritò de- beamus, quam quia ſcripta eſt. Arg. l. pro-

ſpexit. ff. qui& à quib. Non f enim eo ma-

gis, quod eſt proxime futurum, quaſi iam ſit, haberi debeat, dicendum eſt, ægrotum pro mortuo eſſe. Illud enim acceptum eſt,/ cùm quid mox omninò futurum eſt,& non, poteſt non fore. Bald. I. ſi pro ea. C. manda.) Ang.l. mulier.§.1. ff. ad Trebel.& ibi Paul. Calſ. Andre. Tiraq. d. gloſſ. 2. numer. 26. At verò neminem tam ægrotare, tàmve af- flicta eſſe valetudine, qui incolumis eſſe non poſsit. Non enim omnem grauem

2

morbum,

D

n, fe

2

24 1

1 1

—.;Z,:—IJqͥ-——

—

——ÿ—ÿ—ÿ—ÿ—ꝛꝛ——,.—õõꝛjꝛ]öy ͤ enaa