2 Caſtrum cuſtodire quidam promiſit uſque ad annum, finito anno Caftrum obtulit Domino,& dominus eum non acce- pit, poſtea caſtrum perditur, utrum is teneatur, in l.ſi mora. ff. ſol. mat. nu. 6. 9

2 Caſtri cuſtodiam ſi quis aſſumpſit uſque ad ſex menſes,& de- dit fideiuſſores, ut finitis ſex menſibus fideiuſſores, non te- neantur, in l. Lucius. S. Paulnus. ff. de adminiftr. tuto. num. I.

fol. 38 2 Caſtrum unum plures ingredientes, cui eorum præmium debea- tur, in l. hoc certum ff. de hæred inft. nu. 4. 68 2 Caftrum quando ciuitati non ſubſit, in l. 1. ff. de damn. infett. num. z. 211 2 CAsvs Omnes qui comprebenduntur ſub ratione, ita decidi debeant ſicut per genus deciditur ſpecies,& ſub eo conti- netur, in l. ſi uero. S. de uiro. ff. ſolut. matr. un. 3- 21 1 Caſus omnes qui ſub eadem ratione continentur, non per ex- tenſionem deciduntur, ſed per comprehenſionem, in repe.l. de quibus. ff.de leg. nu. 16. 35 1 Caſius omnes ita ſub identitate rationis continentur, ſicut ſpe- cies ſub genere continetur, in repe. l. de quibus. ff. de leg. nu. 1 6. 35 2 In caſu uno qui prouidet, in alio uidetur omittere, in l. ommo- diſſime. ff. de libe.& pofthu. nu. 2. 56 1 Caſus an diuidi poßit exemplo uriæ Romanæ, in repet. l. de quib. ff. de leg. nu. 1 7. 35 2 Caſu fortuito qui aliquid facit, non dicitur ſponte facere, in l. ſi quis in graue.: utrum ff. ad Syll. nu. ꝙ. 10² 2 Caſibus fortuitis an renunciari poſſit, in l. ſi is qui. ff. de acqui. rer. domi · nu. 2. 233 2 Caſum fortuitum qui probare debet, inl. ſi creditor. C. de pi- gno- acli. nu. I. 4²² 1 Caſuũ fortuitorum generalis renunciatio non ualet in iudicijs, in l. ſed,& ſi quis. S. quæſitum. ff. ſi quis cautionibus. nu. I. fol. 101 1 Inter caſum fortuitum,& improuiſum quæ differentia ſit, Iinl. ſed eßt ſi quis. S. quæſitum. ff. ſi quis cau. nu. 4. fol. 101. E in l. ſi is qui. ff. de acqui rer. domi. nu. ⁊. 233 1 Caſuum fortuitorum ille qui ſuſcepit, periculo, non tenetur ſi ca ſus inſoliti,& nõ conſueti contingunt, in l. ſed& ſi quis. S. quæſitum. ff·ſi quis cau. nu. 10. 101

1 Caſum fortuitum ille qui in ſe ſuſcepit, non tenetur de caſibus inſolitis, ſed tantum de his qui communiter ſolent continge re, in l. fiſtulas.. frumenta: ff. de contr. empti. nu. I. 318

1 Caſus fortuiti qui dicantur, in l. ſed,& ſi quis.§. quæſitum: ff. ſi

2 quis cau. nu. 2. 4. fo. I01.& in l. ſi is qui. ff. de acqui. rer.

domin. nu. I. 233 I Caſus qui fatto hominum contingunt qui dicantur, in l. ſed etſi quis. S. quaſitum ff. ſi quis cau. nu. 4. 161 1 Caſis uerus an ad affictum porrigatur, in l. ait prætor. S. hæc uerba. f:de neg geſt. nu. 2 3. 144 1Caſus ommiſſus alege, habetur pro omiſſo, in l. non omnis. ff. ſi cert. petat. nu. 1 8. 24²

1 Caſus omiſſus remanet in diſpoſitione iuris communis. in l. ſi ex 2 traneus ff. de condi. cau. dat. nu. I. fo. 2 6 7.& in l. 2.§. ui- dendum. ff. ad Tertul. uu. 35. 197 1 De caſibus inſolitis quis non tenetur, licet adſit iuramentum, in l. fiftulas. frumenta. ff. de cont. empt. nu. 1. fo. 31 8.& in l. ſi uno: S item cum. ff. locat. nu.. 225 ⁊2 Caſus non liberat debitorem generis generaliſſim,, ſed liberat debitorem ſpeciei, uel gencris ſul alterni, in l. in ratione. S. diligenter. ffr ad leg. falcid. nu. I. 175 à Cafas ubi duo æquiparati ſumt a lege ueteri, tunc legem nouam ſaper eorum altero diſpouentem orrigi debere ad alium, in

Index.

Iiſ quis ſeruo. C. de fur. nu. 1. 449

2 Caſus exceptus non excludit alios caſus ſimiles, inl. generali=

62

ter. S. uxori.ff: de uſufr. leg. nu. 2. 152 Caſus exceptus an eſſe debeat ſimpliciter de contemptis ſub regula, an uero fuſficiat eum eſſe ſecundum quid, in l. in his.

ff. de legib. nu. 3. 33 Ea quæ in uno caſu contingunt non dieuntur frequenter hieri, in l. de quibus. ff. de leg. nu. I0. 35 Caſus ſuperueniens excuſat a pæna, in l.on exigimus.. quod diximus. ff. ſi quis cau. nu. I. 100 Caſus an probetur teſtibus, in l.non exigimus. S. quod diximus. ff ſi quis cau. nu. 1. 100 Caſus an probetur iuramento, in l. non exigimus.§. quod dixi- mus. ff. ſi quis cau. nu. ⁊. 0o Caſus liberat debitorem, a debito quando contingit cauſa ip- ſius creditoris, in l. non exigimus. S. quod diximus. ff.ſi quis

cau. nu.². 110 Cà ràs TRVM ut emendetur quis poteft petere, in l. ſama. 5. ſ quis. ff. qe cenſib. nu. I. 540 CATHECVMENVS quis dicatur, in l. nulli. C. ne ſanc. baptiſ. uum. I. 364

CaVSA Coram uno ex conſulibus cæpta non poteft coram ælio terminari, niſi caſu neceſſitatis, in I.j. ff. de offc. con-

ſul. nu. I. 2. 3 5² Cauſa coram uno indice cæpta an& quaudo poſſit coram alio iudice terminari, in! j C. de oſfi. conſul. nu. x. 3⁵9

Cauſam ſi coram uno iudice ego inc æpi, qui negligit mibi iufti tiam adminiſtrare poſſum coram ſuperiore alium iudicem impetrare, in l. quamuis alienus. f.i de damm. infett. n. 1. 213

Statutum diſponens de cauſis maioribus, quæ principi ſunt re- ſernatæ inuenia ætatis concedenda nullius eft roboris, inl. omnes populi ff de iuſt.& iur. nu. 47. 18

Cauſa ubi committitur terminanda de plano, intelligitur ſine proceſſu,& ſine cauſæ cognitione, in l. ne quicquam. 9. plano. ff. de oſfi procon et leg.nu. 1. 62

Cauſa quando alicui committitur cum clauſula, ut ſola facti

ue rit ate inſpecta procedat, ſententia ualet, etiam ſi non ſit conformis petitorij, in l. Aemilius. ff. de mino. nu. 3Z. 163 Cauſc ſi plures delegantur, uel contra plures perſonas,& in- cipiatur lis contra unam, an deſinat res eſſe integra quoad omnes, an non, inl moræ. ff. de iuriſd. omni ind. nu.. 76 Cauſa debet eſſe talis, ex qua ſequatur libelli concluſio, in 1ij. ff. de eden. nu. z. 104 Cauſa inepta præpoſita, utru libellus uitietur in l.j ff.de eden. nu. I 2.- 1⁰4 Cauſa impulſiua an,& quando praſumatur,2in I.j.s ſecundo lo- co. ff. de poſtul. nu. 1. 131 Cauſa impulſiua ceſſat, licet communiter non deficiat conſlitu- tio, tamen hoc non procedit in beneſicialibus inl.ſi remune- randi..ſi cui. f.mandat. nu. 2. 363 Cauſa quando dicatur eſſe impulſiua, uel finalis,in lſi pecuniã. ff de condi. cau. dat. nu. 5. 226 Cauſa in dubio ſemper praſumitur impulſiua, inl.j· S. Titioſ- de donat nu. I. 225 An ille cui mandatum, ut cauſam cognoſcat, poßit proferre ſententiam, in l. quis procuratorem ffde proc. nu. I. 135 Cauſæ cognitio ſi alicui mandatur, quamuis ſit narrata falſi- tas tamen quia narrando principi præſupponitur, hoc eſſe dubium, uon poteſi dici dolum eſſe commiſſumuin praſcnt ptionc. C. ſi contr. ius uel util. pub. uu. I. 33 5 cauſa poteſl eſſe uera,& non iuſta, in l. omnes. ff. de in integr- reſti. nu. I. 15⁰

Cauſa illa eſt uera, qua exiſtente res extitit,& qua deficiente res

unas

6 lr nupn maN“, g 9 1ln„

1 4 I muuß 1 ze urgui Dau

ai

aukd,g,„nu au aulif tn

Aatffuu, Arvfn iefu

qbunuburälln talnmmnuubli nusinfhun alierfuſnͤam mütuüu äg, algeuwäbſ dullbeumduma lisiofckthu rLu nautfäh u ſn ſruntfth a Amataul caſnn,Omndi mntüuueaul ILdligu naiſmun luelflaymoyn 19 Ialauthamnjtal iit ar mſum aſ utt gacatr dan, 1 a1sſmaafe (anchäunſtnttgun lun imma ſenenn thämgaaijt Iſd. 1 Latuſnunf 1 atnſnſ unn iim guniy fen nc rm daßa I Cauſans in, b — caezaſa Vnranrin e,Ealul. Lauſannn nunu, Vund,.

lalta cij

ſar