f tat⸗ mtote G nn 1. ſ eſmul.

u i alcimni n, agummil ſaft en

auin

f maſeim giſ aguni le mont inſeruu.

lſen eener nigim angh um ff de ufichinan io aligas ufttietunnan dlccet, ſ tacet beberyui mf ſalu. nahinnl ne omis qus aadiuni, rir periei poſln a a 1u I. Iſtunt in hit luun in per ons, in cuiusais Ffaefataun 1 ftunt, ea entherni 1,3 1 adicis,inldolmuli tus, ſiue emnu flth Ä. KGs dro certo pretust 3e dbeat, quun fei p „„„ n lcitus rationt rust

.M. 2.

——

Index.

iegetur..de leg. T. nn. I. fol. 11 3.& inl. a uobis.. de an- nui lega. nu. 1. 210 1 Annus an,& quando debeat eſſe completus, in l. ſi cui legetur ffide leg. I nu. I. 113 1 ANrTIQVIrTAs. In antiquis nõ requiritur ex acta prorſus pro hatio ſed inditia,& fama ſuffciunt, in rub. primæ conft. ff nu. 41. 3 1 Antiquitas probat translationẽ dominij, in l. ab emptione: f.

de pact. nu 5. 117

1 Antiqnum fattum quando dicatur eſſe,& quando non, manet

in arbitrio indicis, in l. an qui natura. S. cum me abſente · ff.

de neg. geſt. nu. ↄ. fol. ⁊ 46.& inl. teftium. S. eiuſceem quo-

que f de teſt nu. 3. 344

2 Antiquior uniuerſitatis poteſt conuocare uniuerſitatem,& a- lIi tenentur ire, in I. 1.ff. de alb. ſcrih. nu. 2. 338

2 AkNxuli, Qui pro quotidiano uſu portari conſueuerunt ab uxo re ſoluto matrimonio repeti non poſſunt, alioqui uero ſi

ſunt pretioſipin l. his rebus.. ſcruus uxoris. ff. ſolut. matri. num. I. 22

2 Anulus aureus an in legato facto de auro comprebendatur, inl. cum aurum. ff de aur.& arg leg. nu. I. 159

2 Anuli inuentor quis primus fuit, inl. cum anulum ff. de aur. & argen.leg.nu. 1. 159

2 Anulo ferreo, cum adamante quo olim uxor deſponſabatur, inl. cum aurum. ff de auro& argen lega. nn. 1. 159

2 Anulus quare in quarto digito deferatur, in!.: cum auri.. de auro,& arg. leg nu.. 159

2 Anuli immißio an,& quando matrimonium probet, in l. cum aurum. ff.de aur.& arg. leg. nu. ⁊. 159

2 In anulo an aurum cedat gemmæ, an gemma auros in l.cum au- rum ff.de aur.& arg. leg. nu.⁊. 159

1 ApocHàA, Quibus caſibus plene probet, inl. admonendi. ff. de iureiur nu. 17. 258

2 Apocham qui recepit cogitur reddere antiapocham, in l. plu- res. C. de fidei. inſerum nu 1. 4²21

1 APODISSA, Si nullo modo approbatur, nec teſtibus, nec com paratione litterarun licet eo caſu non faciat ſemiplenam probationè, tamen facit aliqualem praſumptionem, in l. ad monendi. ff. de iureiur. nn 16. 258

I Apodiſſa antiqua plene probat, in l. admonendi. ff. de iureiur. num 16. 258

I APosrorI. Triplici modo ſunt conſiderandi, in l. I. ff. de neg.geft. uu 1 5. 141

I APPELLARE an iceat a ſtatuto, in l. omnes populi ff. de inſt. E& iur. nu. 74. 19

I Stante ftatuto quod appellans a ſententia ſoluere debeat ga- bellam alioqui appellatio ſit deſerta, mon uerificatur quan-

do propter paupertatem appellans ſoluere non poteſt, in l.

quòd te.j ſi cert. peta. nu. J. 235

2 Appellatio ſi per partum, uel tatutũ prohibita eft, an,& quã do appellari liceat à grauaminibus futuris prius quam fera tur ſententia, in rub ff. de appella. nu. I. 330 1 Appellatio an ſuſendat, uel in totum perimat effectum ſenten tia: furti. S. ſed ſi furti.ff. de his qui nota. infam. nu. 1. fol. 1 27.& in rub ff. de appel. nu 6. 350 1 Appellatio extraiudicialis quid operetur, in l. furti.. ſed ſi fur ti. ff. de his qui not infa. nu. I. 127 2 In a)pellatione ab actu extraiudiciali, cauſa eſt inbærenda, in lj ffde oper noui nunc. nu. 9. 203 1 An per appellationem in uno articulo ſuſpendatur iuriſdictio iudicis, quo ad totam cauſam, in l. furt. S. ſed ſi furti. ff. de his qui not. infami nu.. 127 I Apellario ubi eſt deſerta periude eſt ac ſi nunquam appella-

„ 2

1

1

1

1

2

1

» 2

1

2

tum fuiſſet, inl. furti. S.& ſi furti. f. de his qui not. infam- num. 3. 127 Appellatio an ſit deſerta, ſi qubium eſt, an interpoſita,& an admittenda,an non ſemper pronunciandum eft pro appel- latione, in rub ff de appel nu. 3. 330 Appellans ab interlocutoria iniuriam,& grauamen ſibi illa- tum a iudice debet imprimere, inl. ait prætor. ff de mino. nu.

2. fol. 160.& in l. intra utile. f de mino. nu. I. 164 Appellatio ab interlocutoria, non deuoluit cauſam appellatio nis, ad ſuperiorem, niſi poſt quam per indicem appellationis auditis,& citatis partibus, fuit recepta,& inhibitio ſubſe cuta, in l. intra utile ff-de mino. nu. 2. fol. 1 64 E inl. ante ſententiam ff de appel. recipi. nu. 2. 332 Ab interlocutoria quæ quaſi ſolam cauſam dirimit,& in alijs præiudicium parit, appellari poteſt„2&ꝙ pendente appella- tione officium iudicis quieſcere ſuper principali, in l. intra utile ff.de mino. nu. I. 164 Appellatione pendente ſuper interlocutoria, an ſententia lata ſuper diffinitiua, mandari poſſit executioni, inl. intra utile

ff. de min nu. z. 164 Appellari poteft à diſhinitiua per appellationem ab interlocu toria, quæ infert grauamen irreparabile, in l. ante ſenten- tiam. j. de ſentent. recipi. nu. I. 23² Appellare licet a difinitiua, ẽtſi index nullã iniuriam fecerit, ſed rette indicauerit, in l. ait prætor ff. de mino. nu. 2. 160 Appellatione pendente nihil det innouari, quomodo intelliga- tur, inl. poftquam. S. Imperator: ff. de leg. no. can. num. 2.

fo. 186.& in l.jff: nihil nouar. appella. penden. num. 1². fol. 333 Appellatione ſublata, tollitur etiam reftitutio in integrump in I. minor autem. S. ſed,& Percennio: ff. de minor. uu. I. 162 Appellatione pendente ſuper interlocuroria, an,& quomodo exequi poſſit diffinitiua, in l. ante ſententiam: ff. de appel. recip.nu. ⁊. 33⁰

1 Appellatio quando eſt prohibita à ſententia, in aliquo caſu

anteaquam feratur ſuiz liceat appellare à grauaminibus

futuris, in! minor autem. S. ſed,& Percennio: ff. de mino. num. 2. 16²

I Appellatio ubi eſt prohibita,& quandocunque exceptio, ta-

2

men prohibitum eſſe non cẽſecur, poſſe principaliter agi de nullitate, l. minor aut. S. ſed Percennio. ff. de min. n. 2.16 3 Appellatione probibitaan ſaltem appellare liceat ab articu- looſuper quo pronunciatur,& ad quem appellatio deuolua rur, in l. C. de nouo Cod. fac. nu. 1 5. 342

1 Appellationi a futura ſententia, an poſiit renunciari, etiam cuũ

iuramento, inl. nam,& poſtea. S. ſi minor. ff. de iureiuran. nu 3 fol. 2 5 1I.& in rub. f. de appel nu. I. 330

1 Appellatum ſi eft a ſentẽtia,& poftquam ſuperſtant duo dies

tantum ad proſequendam appellationem, factum eft com- promiſſum in abſentem, qui tranſaciis octo diebus compro- miſei onus ſuſcepit, an ex hoc ſententia tranſiuiſſe in rem indicatam cenſeatur, ita ut compromiſſum inane reddatur, in l. eleganter. ff.de cond. indebi. nu. 3. 271

I Appellatio alternatiua an,& quando teneat, in l. non utique.

ff. de eo quod certo loco. nu. 2.

281

1 Qui appellat cenſetur conſentire ſententiæ, in l. Herennius. s.

Caia.. de euict. nu. 2.

340

2 Appellans a ſententia uiua uoce,& deinde in ſcriptis, quam

appellationem proſequi debeat, tin l. iam procurator. S. ſi Dominus ſf de oper. nou. nunc. nu. I. 2 10

2 Appellaus uiua uoce, reſeruato ſibi beneficio appellandi in

ſcriptis,& poſtea appellet in ſcriptis, quam appellatio- æem proſequi debeat, in l. cum procurator. ũſi dominus. ff- B de oper-