elitratio; duu mn

nari ſolet Piimi orſus exclucituxes te ut Gium cr. donarionis funihe de probat tenat nine,& coina it Bar.in L Tiiu

+ Doct. communiter acceſſerunt ut uidete eſt apud Soci. in d. ij. colu.

De donationib. inter uirum& vxo. 374

uidetur eſſe ueritati ſubnixa, quando renunciatum fuit exceptioni non numeratæ pecuniæ, ut plerunque fieri ſolet. quæ quidem renunciatio operatur, vt etiam non expectato decennio illa exceptio ſubmoueatur,& paratam habeat executionem: ita Bart.& alij in d. j. aſsiduis& Alexand. in conſi. 90. in 3. volu.& in conſi. 13 3. in 6. uolu. Et proptereâ non eſt mirandum ſi nonnulli quandoque tradiderunt, expreſſam hanc renunciationem operari, vt donatio facta eſſe intelligatur, cùm elidat coniecturam ut ſub ſpe futuræ numerationis facta ſit ut ſenſit Soc. in d.lj. ſed ſecundum naturam impoſsibile eſt, vt unum& idem ſit cauſa generationis&cortu ptionis. Et quòd iſta renunciatio ad ualidandam confeſsionem multuͤm afferat adiumenti„. Vltra prædicta probatur; quia tacitit& expreſsi idem ſolet elſe iudicium. lxcùm quid. ff ſ cert. peta. immo ſi inter tacitum& expreſſum eſt differentia, ideò eſt, quia expreſſum potentiores effectus operatur, qnàm tacitum, ut docuit Alexan. in conſi.5 9. col. 5.in 3. uol. ſed ſic eſt, quòd maritus tacendo per x. annos cenſetur huic exceptioni tacitè renunciare. glo. in l. ſi ego. ff. de negoc.geſt.& eſt text.in l.ſi ea. C. qui accuſ. non poſſ. et huiuſmodi tacita renunciatio, quæ per lapſum temporis fit, ualde coadiuuat confeſsionem, vt prædictum eſt: igitur idem& de ex- preſſa eſt uel facilè concedendum eſt. Prætereaà, ſi alioqui diceretur, multa ex eodem fonte ſpe cialia prouenirent, contra.l.primam. C. de dot. promiſſ. primum qun tacita renunciatio poten- tior eſſet expreſſa, contra prædicta: aliud, quia actus f ultra intentionem agentis operaretur, contra.l. non omnis. ff. ſi cert. pet. nam intentio renunciantis eſt exceptionem excludere,& do- natip ſequeretur. Item quilibet in eius diſpoſitione cenſetur uelle ilſam uiam eligere, qua me- diante actus non fiat irritus& inanis. ſi miles qui deſtinauerat. fB. de milit. teſta. idque in præce dentibus probatum eſt, ſed ſi maritus renuncians, donare uxori intelligeretur, actus fieret inua lidus, cùm donatio inter uirum& uxorem cõmuniter prohibeatur, toto hoc titulo, igitur&c. Neque urget illa collectio quam facit Soc. in d..j. ſeilicet confeſsionem hanc non niſt altero de duobus modis fieri poſſe, uel in uim donationis, uel ſub ſpe futuræ numerationis; ſed ſub ſpe fu turæ numerationis, ait ipſe, fieri non potuit: quia renunciatum eſt exceptioni non numeratæ pecuniæ, igitur reliquum eſt, ut uim habeat donationis.&eſpondeo enim, in re propoſita dari tertium caſum, ſcilicèt, ut facta eſſe in uim præambulæ numerationis, cenſeatur, ut habetur in l. Publia.ff. qepoſ.& in l. Modeſtinus. ff. de ſolut. t et quamuis indulgentia legis poſsit infra decen nium opponi exceptio, tamen uel per lapſum huius temporis, uel per expreſſam renunciatio- nem tollitur,& confeſsio firma remanet& inuiolabilis. Et prædicta multò magis procederent, ſi ſimul cum ipſa confeſsione concurrerent etiam ſolutæ dotis inditia, vt eſt exhibirio alimento rum facta uxori tanquam dotatæ,& huiuſmodi genus alia: nam tunc confeſsio extra quæſtio- nem elt, ſecundum Bal. in.j. C. de priuileg. dot. citat in argm̃.l. cũm ultra. C. de non num. pecu. & cùm de in rem uerſo. ffide uſur.& ad rem facit eleg. tex. in l.ſi. S ſi ſocero.ff. quæ in frau. cre- dit. ibi, cùm is indotatam uxorem daucturus non fuiſſet. et hoc ſequitur Dec. in conſ. 3 6. nu. 10. & Curt. in conſi. Jo. vbit ait, leues etiam coniecturas plenæ ſufficere probationi.& multi ad hoc acceſſerunt in d. ij. f. ol. matr.& quamuis ibi Soci.diſputando contrarium ſenſerit, tamen ipſe idem in d.conſ. 82. in 3. uol.ait, à doctiſsimis uiris, ita(ut prædiximus) fuiſſe conſultum.& quamuis ipſe contrarium diſputando ſenſerit in d. lj. tamen in iudicando non eſſe diſcedendũ ab eorum ſententia. Prætereà magno huiuſcemodi confeſsioni t eſſet adiumento, quando confeſsio in aliquaparte uera eſſe oſtenderetur, fortè propter aliquam numerationem inter- uenientem: quia in totum uera eſſe exiſtimatur, ne diuerſo iure cenſoatur: ita in ſimili calu do tis arguit Soci. in d. conſi. 82. in 3. uol.& Dec, in d. conſi. 5356. nu. 10. Vehemens quoque pro- batio eſt ad ualidandam huiuſmodi confeſsionem, quando promiſsio dotis præceſſerat inſtru- mentum confeſsionis: ita inquit Paul, de Caſtr. in d.1.j. ff. ſolu. matrim. citat. lin contractibus. §.I. C.de non numer. pecun. idem Paul in Iponul. ſi uir. f.ſolu. matrimo. ad quam opinionem 14. verſic. octauò limita, ubi ĩpſe quoque in hac fuit ſnĩa. et quamuis dubiter, vtrum creditoribus anterioribus noceat, tñ de poſterioribus nõ dubitauit. Et ex hoc alia colligitur ratio:nã ſi doct.acerrimè diſpurarũt,

YXYY 2 utrum