wennge elnta. dum uij gi tcan maler Wailagg. ieangmü vümrtt . ara hoc erdidlh. oh. Gllerls 1 lludgrino9 talltcmu Kboragenn mOyn Bä. „fſcKlode detun.e A. Jroha- güüuütf it deaco nccyidan Gaerodtud 1Mhüc rgeiuuu dtss clüron Nuroto gebe 1 onſßbc a. videcd” 9
Soluto matrimonio. 6
tis.& Io. Campegium in ſuo tract. de dote. Baptiſtam à. S. Blaſio, qui ſpecialẽ edidit tractatum 3 de priuilegijs dotalibus, ubi enumerat 35 4. priuilegia dotis. vide etiam Paulum de Citadinis in tract. de iure patronatus, in ſecunda cauſa, nu. 1 7. cum ſeq. Attende tamen; quia ſic non rectè colligeretur, Dos habet multa priuilegia, igitur eſt etiam priailegiata in caſu non expreſſo. ita Alex. in conſ. 78. col. 3. in 7. vol.
5 Bar. in d.lj. col. 1. uerf. quoddam priuilegium ait, priuilegiumftacitæ hypothecæ competere actioni de dote:& ideo tranſire ad quemcunque, in quem dotis actio transferatur. hoc idẽ te- nuit Iaſ.in S. fuerat, col. 4. verſ.nunquid autem, inſt. de action. ubi declarat fu ndamentũ Barroli hic,& multos contrarium tenentes adducit.& pro hac Bartoli opinione allegat caſum legis. vi- de quæ ponit Bar. in J. poſt dotein datã, col. f. infrà eod. ubitradit an ceſsionario cõpetat.& qa iſte paſſus eſt difucilis, vide oĩno Ant. de Pano in tract. de pignorib.& hypoth. in 4. memb. ſe- cundę par. nu. 20. cum ſequ. Quid aũt ſit in ſponſo de futuro, tradit Bar. poſt gl. in J.ij.§. fi. ff. de priuileg. credit ubi Deo fauente ponã aliqua in lucrubationib. Bt priuilegium tacitæ hypothe cæ tranſire ad quemcunq;, cui actio dotis competit, qm̃ eſt conceſſum actioni, priuilegiũ verò
* prælationis ſoli mulieri,& filijs eiſdẽ matrimonij cõpetere,& iſta eſt“ cõis doctorũ ſnĩa, ut per Ant. de Fan. in d.tract. de pignorib.& hypoth. in 4. membro ſecundæ pPar. nu. 10 3.& idẽ docuit
6 Er Jal. in d. S. fuerat, col. 1 5. Et ideo ſi muliertmonaſteriũ ingrederct᷑, tñ ad monaſteriũ hmõi pri uilegia nõ ſpectarẽt; quia quamuis loco fiij habeat᷑ nihilominus non hr loco filij eiuſdẽ matri- monij: ut per Iaſ. in auth. ſi qua mulier, col. 4. verl. limita ſecundò. C. de ſacroſ. eccl. Illud aũt at- tende in re ꝓpoſita, ꝗa& ſi Bar. dicat priuilegiũ hypothecæ cõceſſum eſſe actioni,& ppea etiã
* extraneo dotem ſtipulãti cõpetereʒidq́; ſequit᷑ Iaſ.in d.§. fuerat, tñ cõͦis opinio eſt in ↄrium.vi- de Alex. infra in l ij. col. 4. niſi dicas Illud tranſire ad oës deſcendentes, ſiuc hrdes, qui ſuccedant in actione cõpetenti ipſi uxori. Soc. in cõſ. 14 7. col. 3.in 1. vol. illa uerò q ad uxorem uel maritũ
7 non ſpectãtcum ſint ſtricti iuris non habent hypothecã Et ꝗᷓ hypothecãt& quã prælationem habeat confeſsio dotis receptæ vide Bal. nouell. in tract. de dote, in x. par.& quæ ego poſui in lucubr. in rub. ff. de donat. int. uir.& uxor. ubi tenui 5 Soc. hic, qui multùm late 5 ualiditatẽ con- feſsionis hmõi diſputauit. De iſta aũt tacita hy potheca, qᷓ habet dos cũ priuilegio plationis uel ſine, de qua hic agit Bar. vide latiſsimè Ant. de Rano in trac. ce pignorib.& hypoth. in 4. memb.
8 ſecundæ par. ubi tradit etiã an iſta tacitathypotheca ad tps promiſsionis dotis an verò ad tps numerationis retrotrahatur, ut ibi hr᷑ nu. 87.& ibi nu. 10 5. tradit an hoc priuilegiũ tacitæ hypo thecæ cum prælatione locũ habeat 5 mulierem pᷣtendentem ſimilem hypothecã? Aduerte etiã diigenter, qm ibidem. nu. 1 17. cum ſeq. tradit, dotem putatiuã hildem priuilegijs hypothecæ & pręlationis gaudere, quibus etiã dos uera perfruit, de qua re uide Bal. nouell. in trac. de dote,
9 ubi ponit differentiast inter dotem putatiuã& uerã.& de hoc hr̃ per Bart. in l. ſi cùm dotem.§. ſi mulier, infrà eod. tit. Et circa iſtã hy pothecã inquit idem Ant. de Fan. in t. memb. ſextæ par. nu. 5. Domo hypothecata pro dote areã remanere obligatã,& ideo ſiue debitor ſiue alius in ea ædificaret, illud ædificiũ eſſe obligatum, ſolutis tũ melioramentis agendum eſſe& nõ antea.
10 Bar. poſtea ſubiungit, priuilegium, ꝙ dotalis tfundus alienari nõ poſsit, tranſire in quemcun q5, ad quem dos trãsfertur, id ꝙ probatur in l.j.& ĩl. dotale prædium. S. hęredi. ff. de fund. dota. ſed huic concluſioni reluctat᷑ tex. in§. omnib. in auth. ut immobil. ante nupt. don. ubi poſtquam tra- ditum eſt, dotem alienari nõ poſſe, ſubiungitur, hæc tm̃ procedere qñ ipſa mulier ageret,& nõ alius: ideo aduerte. Pergit deinde Bar. dicens, ita fundum dotalem alienatum reuocari poſſe ab hærede ſicut poſſet ab ipſa muliere. Hoc Bartoli documentum rectè eſt intelligendum, ſcilicèt ut hæres poſsit hanc alienationem reuocare ranquam nullam, ſicut poſſer ipſa mulier; quia hoc Priuilegium, ꝙ dos ſit inalienabilis, ad hęredem tranſmittitur; nõ autem intelligas dominium rei dotalis ad hæredem pertinere antequã reſtituat: quia non redit dominium ipſo iure niſi ad ipſam mulicrem; nõ autem ad hæredes. ita declarat Bar. in INeſennius. S. fundum, propè hi. ff. de re iud. Nec dicas pro ut aliqui uoluerunt in caſu propoſito, hæredem habere dominium rei do talis ipſo iure; quia fuit alienata à marito, quemadmodum dici ſoler in ſimili caſu„pp alienatio-
I1 nem rei ſubiectæ ſideicommiſſo, tdominium ipſo iure träſire in fideicommiſſarium abſq; ulla
reſtitutione.


