—4

PIO V.PONI MA A. 1IO. HIERONYMVS

AL BANVS.

XcrrARVNT me, Beatiſsime Pater, cumilla, quæ in me bene- ficia contuliſti, tum præcellentes, ac propè diuinæ illæ tui ani-

ſtitiam, quæ ex te oritur,& à te ceu à fonte quodam indeficiente, in cæteros mor- tales defluit, ſtudijs ac ingenio, ſi quodin meeſt, adiuuarem:& tanquam fidus paſtori catulus, impios catholici gregis abactores, qua poſſem uoce, terrere m.. atquc ita exijs, quæ ſunt maiora corum, quæ poſſumus, tum ut qualis& quanta

ſit mea erga te pietas, tum etiam, vt quibus exercitationibus, iam inde ab adole-

ſcentia totum me tradiderim,& in quibus deinceps ætatem meam conſumpſe- rim, omnibus innoteſceret: tandemq́; hiſce fidedignis teſtimonijs, ab eo, qui ſe ipſam eſſe veritatem profitetur,& qui facit iudicium iniuriam patientibus, os lo quentium iniqua obſtrueretur. Itaque tuus ille animi candor, illa tua nunquam ſatis laudata bonitas, librum hunc, ſi non eruditè, at certè non ſine maxima vene- ratione tui nominis elaboratum, quæſo, libenter ſuſcipiat: in quo ſi quid boni fortaſſe inuentum erit, id totum tibi ipſi, ac fauori tuo, qui horum omnium eſtin cauſa, tribuendum cenſcas: ſin, vtuerceor, in eo plus deſiderij, quam eruditionis contincbitur, hocipſum piæ huic uoluntati meæ condones, quæ in tam vaſto mari, ducta potius corum magnicudine, quę tibi debeo, quàm iuſta virium mea- rum menſura, nimium ſanè auſa fuit. Tu verò, qui vt dignitate, ita virtute cæte- ris mortalibus antecellis, me, quemadmodum ſolebas, conſtanter diligere,& protegere non graueris.

A 2 INODEX