aptug. diſci us,& atem nul. mira ioſt orum zigil ncom locos tatos, blcu- nemo mnes, ſymo, llmus foret. libris onſti re in⸗ nebat, ccgge lolue⸗ n, qui plica- S,Pal⸗ hiam dium, onme⸗ neunte is, Te⸗ zlocos nopere xdilem dni uiri Nut no bri cõô-

A pri colum mus, is z,

Rerum ac uocum memorabilium, quæ

omnibus in uniucrſum D. And. Alciati operi bus, in quatuor tomos ab ipſomcet autore dige/ ſtis, comprchenduntur, copioſiſſimus iuxta ac fidiſſimus Index: cuius uſus, quodad numeros attinet, præcedenti pagina plenè docetur.

APRAEPOSITIONIS ſig- nificatio quæ& quotu- plex. B. 381.50 Abacus& abax. B. 279.19 —Abanniti qui. C. 866. 48 NAbannatio. B. 215.23 2—᷑ Abbas quid. C. 294.12 Abbas corrigens monachum, habet præſum ptionem legis pro ſe. D. 752.3 Abbas monachum nutrire debet. C. 488.28 Abbas deficientibus monachis de bonis im- mobilibus monaſterij diſponit. A. 28. 46 Abbates qui dicti. 4341.23 Abbates an habeant libe am adminiſtratio- nem. C. 496.59 Abbatiſſa, B. 243.55. G C. 222. Abderitanorum ciuium mos hominem ſacri ficio deuotum tractandi. B. 435.4. Abdicari num rurſus poſſit filius qui cùm ſe- mel fuerit abdicatus, denuò in poteſtatem receptus ſit. B. 40. 6 Abdicatio quomodo olim fieri ſolita. B. 39. 49 Abdicationis cauſam nullſã eſſe certã. B. 40.z Abdicationis cauſæ non ſemper eædẽ. B.39.52 Abdicationem patribus nunquã permiſſam ſine expoſitione cauſarum. B. 1.1 Abdicationem Romano iure non compio- bari. B.;9. 41 Abdicatorum exempla multa eſſe apud Sene cam. B. 4.0. 16 Abdicatos liberos qui recipiebant, rei erant læſæ reip. B. 40. 4. Abeſſe quis dicatur. A.342.10 Abeſſe quempiam dici uarijs modis. A.374. 5⁰ Abeſſe plurifariã in iure accipitur. A. 144. 24 Ablata res ſi reſtituta ſit ante ſententiã latam

—

reum abſoluit. C. 365. 4 Ablata illicitè ex bonis defuncti reſtituũtur. C. 4 8.32 Ablatiui abſoluti natura quæ. A. 446. 62

Abolitio quãdo à præſide permittat᷑. C.517.61

Abolitio concedi ex arbitrio iudicis ſolet. C. 518.31

Abolitionis remedium quando non requira- tur. C. 515.6

Abolitionem generalem conceſſam ijs non eſſe qui eius fiducia confidentius delique- rint. A.;z. 56

Abominato qui opem tulerit, dum illum ne- ſciuerit eſſe eiuſmodi, non puniri. 4.34. 29

Abortiui pręteriti teſtamentũ non rumpunt. A. 290,62

Abruti egio quæ,& cur ſic uocetur. B. 405. 4

Abſentiam quãdoq; præbere excuſationem. A. 28.30

Abſens quo pacto ſit admonendus de prote- ſtatione. A. 188.20

Abſens quis cenſeatur. A. 144. 24.

Abſenti facta donatio,& eius nomine ſtipu- lata per notarium cum iuramẽto, an ualeat. D. 561.33

Abſenti reip.cauſa non obeſſe tẽpora. C. 69.ʒ6

Abſentem, ſi ultrò abſens fuerit, excuſari nõ

poſſe. A. z. 49 Abſentium quæ ſit ratio in iure. A. 58.7 Abſoluere nocentẽ ſatius eſt quàm damnare

innocentem. C. 271.34.

Abſolutio iuramenti quare principaliter pe- tatur. D. 519.30

Abſolutio plenaria. D. 501. 4.

Abſolutione alia cõtractus reſcindi, alia non. D. 500.60

Abſolutus uel condemnatus in loco delicti, an poſſit amplius accuſari in loco domicilij. D. 376. A4.

Abſurda in interpretatione legum ſemper fu

ienda. A. 39. 36

Abſynthitis uini uſus apud ueteres. B.85.29

Abuſio. A. 100.55

ACADEMICI non rebus, ſed uerbis diſſen tiunt à Peripateticis. C.597.50

Acceſſoriorum omiſſio an uitiet ſententiam principalem. C. 790.2

Acceſſoriũ n õpræiudicat principali. c. 382.24

Accenſi qui. B. 91. 42.& 354. G

Acceptatio ex præ ſentia pręſumitur. C.325. 24

Acceptilatio quid. C. 462.4.

Acceptilatio non niſi à uolente fit. C. 830. 40

Acceptilatio in ſe continet uinculum non pe tendi. c.568. 42

Acceptilatio inutilis pactum in ſe non habet. C.569.10. Cur non habeat uim donationis. C. 507. 64

Acceptilatio quæ nõ tollat actiones. C. 471.17

Acceptilatio naturã donationis ſapit. c. 498. 31. Quomdo ſolutioni æquiparet᷑. c. 645. 20. Cur conditionem& diem non recipiat. B. 25 4. A0

Acceptilatio peccans in forma non habet in

ſe tacitum pactum. D. c4. 14. Acceptilatio in dubio ſuper toto facta præſu- mitur. C. 4AG6 2,22

Acceptilatio quæ requirat inſinuationem. C.508.3 a 2