mlib 1
leg düaicN.
Ketollluſtnd a uclee
eius e dhetin ſepul in uerb.
us eſt ho ſepelur. Lelſn.“
un le enün,
rreca
X tatut Alan
8 auth. ex teſta⸗ 1 Upr mento. C. de lieus poßij drodit, col
e Dec. c. cum di lecla. col. iij. N de cöõfir. util.
d; Alex. I. final.
quod quiſque Gh iur.
Aduig crerin in Aei CoTrein, Bat auch. ſa⸗ antiquüig cranenta. C. ſi
atun
. zde quoiunen aducr. uend. ce, leſe exmunicab ca. ex tenore. lelatere materno onh qui fi, ſint le. eilius ſorori gatnn fell. c. transla petebat, quonimd to. de conſttt. onis iura ei tibnſi c. in pœnis. de 1onem utipſecöpenn reg.iur. aſſerebat quinhrem
nirum NXII tabulnaa-
emus in legiiimaiini:O ſi quis. 9. quiatameticipai diuuis. de reli. meuummanrei/h e ldebatur.ſtatotumen 5 a7, 5 d5 Ur Ania iniezmieuendia. dere dur quiaiunicömmin„ n 1 0 ad ius communen 1 bi gui de eſtrictio, non ſiallixreſc.co.ſib. ndiuante ſibhinen Ehck. j deu⸗ filius ſorori agnanb ſa. ncrbo, de I ipſeex conſectunni cætero.
sq; raionibustrunſil. ſolet. de in⸗ ic accipiemuseqptirfam. mexcomunibusili Bald c.). ual. „o legitimationem lel dom. ſeud.
ec legitimationem lên dom. ſeud m, quin juri natufæciil. pater Scueri eneticium eſtprinchiuam. de cond. catio* Exmeẽte qlogil in teſtamen⸗ rrenſio,cumalibeèleo. cod it.
n liquidinducenid f
. conkiurogude lber Gfeho. 8„ 7.
lez quæpof s cum igitur hib etin concebid ſi. cum igitur.
„nalell't auth. de nõ ulfaſen lice legroind ibhluien.
. folao. neſlet hio 3 lt·j.§. ilud. fici attributt 9 guuæ fi- pri.
ſiyre barr.
53
quunt᷑:cum alioquin nõ difficulter ueſpillo aliquis humani diuiniqʒ iuris cõtemptor re- periretur, qui corpus tumulo cõderet, eluſo riaq; hoc pacto pœna legis redderet: ſemper em̃ ita interpretamur, ne eluſoria ſit lex. Vn de ut id euitetur, argumentũ à contrario ſen ſu etiã in lege correctoria aſſumimus b. Ad- dunt aliqui, hoc caſu ꝑer exceptionẽ in lege poſitã contra naturã ſuam regulam extendi, etiam ſi iuris correctio inducatur“: quod ta- men mihi ſaneqᷓ; dubiũ uidetur, cùm ſatis ſit principalẽ legis diſpoſitionẽ utilem eſſe, pa- rumq; referat, ſi ex abundanti in exceptioni bus aliqua dicantur. Cæterũ& ob ſalutem animæ fieri hanc extenſionẽ receptũ eſt:ſem per enim& ea quoq; interpretatio aſſumen- da eſt, quæ uelpro religione facit, uel nos à peccato liberat. Quapropter lex Fœderici, puberũ ſacramenta in cõtractibus obſeruari iubens, etiam ad diſtractus extendeture, Sic & lex pontificũ, ſub pœna clandeſtinas nu- ptias prohibens, tanq́; fauorabilis ob æternã ſalutem lata, interpretatione declarabitur f. Sunt& pleraq; ſimilia, quæ ab alijs traditas, recenſere hoc opuſculo operæpreciũ nõ eſt.
NVNCad materiã pœnalem tranſeundũ, in qua regula generalis eſt“, Pœnas interpre tatione nõ adiuuandas, ſed reſtringendaseſ- ſe, ſemperq; in mitiorẽ partem deffectendũ: ſoleiq; uulgò dici, pœnæ nunq́; locum eſſe, niſi ea expreſsim a lege conſtituta ſiti. Qua- propter quibus caſibus conſtitutio pœnalis extenditur, nunq́; tamen reſpectu pœnæx lo- cum habet. Sicut& Pontificis decretũ, quo etiam ignorantes male afficiunt᷑, quantũ ad Pœnam pertinet, eos nõ allegatl. Et conſtitu tio declaratoria, licet etiam ad præterita tra- hatur, reſpectu tamen pœnæ in ea expreſſæ, nõ trahitur“. Et prohibitio matrimonij ſub pœna infamiæ, licet ſponſalia quoq; celebra ri uetare credatur, nõ tamen pœnã infligit 3. Qua ratione& in cõtractibus, ſi pena expar te alterius adiecta proponatur, alterũ tamen nõ coęërcebitꝰ. Et ſubſtitutio, quæ de uno ca ſu ad alium extenditur, nõ habet locũ ſi pœ- na apponaturb. Et pœna in capitulo aliquo contractus adiecta, alia in parte repetita non cenſetur a. Et quod de pœna dicitur, de pri- natione quoq; alicuius iuris intelligit: nam &ea, quoties ex delicto uero uel præſumpto irrogatur, poteſt pcœna appellarir: unde nec huiuſmodi priuationi locus erit, niſi quoties expreſsim hoc in lege cautũ reperiat᷑.Qua- propter cliens qui in uerba domini iurauit, & tamen aliquid minus obſeruauit, nõ ideo feudo, quod uocant, mulctabit᷑: niſi expreſ- ſim lege feudorum is caſus comprænſus ſit. Quod& ad ius patronatus ſacerdotiorũ pro ductum eſtu, uidiq; quandoq; ex facto dubi- tari: Titius fundũ uendiderat, moxcq; auen- ditore eum in emphyteoſim acceperat, adie- cta lege, ut quandocunq;intra quinquenniũ precium emptori redderet, fundus ſibi reſti- tueretur: is Titius canonem non ſoluit,&
de ucrb. ſigniflib. 3
20
4⁰
60
dominus fundo manum iniecit, quærebatur an ſicut à contractu emphyteotico, ita etiam à pacto redimendi cecidiſſet: Et quibuſdam uidebatur, ab utroq; cecidiſſex, cùm&ea pa- ctio pars contractus eſſet. Sed hæc ſententia inhumana uiſa eſt, ne pœna principalis con- tractus, etiam ſeparatam redimendi pactio- nem afficeret, quę quamuis contractui ineſ- ſet, uerè tamen ſeparatam cauſam habebatv. Cuùm igitur adeò odioſæ pœnæ exiſtiment, conſequens eſt, ueram eſſe regulam, in pœ- nalibus extenſionem nõ fieri 2. In his tamen caſibus, quibus legem correctoriam exten- di à me ſuprãà ſcriptum eſt, pœnalis quoque interpretatione adiuuabitur, Quapropter et in pœnalibus, ſi ratio in lege ſcripta ſit, fiet ex ea extenſio. Et in æquiparatis, pœna alte- rum afficiens, alterum quoque d iſtringet. Idemq in correlatiuis, in acceſſorijs, in con- ſequentibus, ſi alias quid abſurdum conſe- queretur, uel lex eſſet eluſoria, uel de animæ fauore tractetur, quæ omnia ſimili caſu à no- bis ſuprà tradita, nouis exẽplis rurſus hic o- ſtendere operæprecium non duxi, cùm& a- pud alios hæc tractata,& nuſquam non repe tita, facillimũ ſit reperirea. Præter igitur eos caſus, alij quoque annotaripoſſunt, quibus lex pœnalis producitur. Primus, cùm maior ratio eſt in caſu omiſſo: fiet enim huiuſmo- di extenſio. Vnde ex lege Iulia de adulterijs, cùm mœchum deprænſum liceat interfice- re, multo magis iure poterit contumelia affi cib, quod à ttici ᷣæσνιαν cabant. Sic& re ſcriptum diuorum fratrum, quo Præſidi pro uinciæ, unde quis incola eſt, permittitur ea prouincia reum interdicere, unde oriundus eſt, ad eum quoq; caſum trahitur, quo ei in- terdicitur, qui cùm incola eſſet, nõ in ea pro- uincia quid admiſite, cũ maior ratio uigeat, propter fugam a loco in quo deliquit:atq; ita pleriſq; uiſum eſt d. Hinc etiam cõmuni ſen- tentia receptum eſt, ſi ex legem unicipij pro fugus poſsit impunè offendi, poſſe etiam oc cidi. Hinc qui in aliquẽ cauſa capitali ius di- cere poteſt, eundem quoqʒ ciuili iudicio con demnare poterit“: quod tamen in latruncula tore non procedit, cuius iuriſdictio ex man- dati principalis forma certos fines habetf. Vi detur tamen,& fortè receptius eſt, etiã ſi ma ior ratio non ſubſit, ſed ſimilis ſeu æqualis, extenſioni quoq; locum eſſe:quod eo exem- plo probatur, quo cõmuniter traditum eſt, fi lium à patre, nõ ſolùm exillis quatuordecim in Iuſtiniani cõſtitutione relatis cauſis, exhę redari poſſe, ſed etiã ex alijs ęquè grauibuss. Nam& iura clientelarũ nõ ſolùm adimi ex- preſsis ex cauſis cõſtat, ſed etiam ſi qua ſimi lis, ſeu maior proponat᷑t. Sed tamen aduerti æquum eſt, rationem horum exemplorũ eſ- ſe, ne filij uel clientis ingratitudo diutius im punita permaneat: quia ſicut ex meritis hu- iuſmodi illis beneficia conferunt᷑, ita iuſtum fuit ex culpa auferri: quæ ratio generaliter lo cum ſibi uẽdicat, cauſæq; illæ exempla legis
4
54.
X Cæp. de ſi⸗
mul. cõtract.
in j.præſu.
* Barb. conſcl. lj. in j.
Ll. cum quidã. de lib.& poſt hum. laſ.
a Gemin. c. j. de tempo. ordin. in vj.
b l. nec in ea. de adult.
cI. relegatori. §. interdicere. de inter.&re leg.
d Matheſil. in tract. extenſ.
e l. ex eo. C. de ag. in reb.
f I. ſolemus. in fin. de iud.
g Docl. auth.nõ licet. C.de lib. præter.
h c.j.. pe. quæ fu. pri. cau.


