9 dlurpr t

muniomd

erineananert

Aoneab lecus egt

etor Ue oni*No-

4 Alon

nitatid aat I.ij.§.. de his

deſionedcden 3 ee

bG cim cxterori ch

dem interſ üüign 14 interſtt Dropten fin. ſi quis à

anctimoniam au par.

Ulis communibu literas. de re

ales luns oltg 4 ſtit. ſpol.

lterius togandun ſi conuene⸗

um ſuſpecum eleſ rit. proſoc.

opter notam vir pro

rara auis aliter qanc

lc udickabſolutni

cauſæ capitilbacruij

uis uirum, nonincom

erat,ſed urbem proch

dibus, aſlignauent h

oſolumueriſſet uni

dare debet ſitmẽ en cij..j. a5

ecellat, hocab huiulmp lo.

bitur Quapropterqu

dilia non poſſidet iti, minime. de

ur,ſi quistamen alioqut eiig.

(à mendacio abhoran. iadulterix.

onſioni ſtetur, Qun. 3 erto. de

1.. adt.

ſerurgulberuncſae ey do

iſdaret, reſpõdi Bäb ninus.

noribus,&ſpectakxfti„5 fuit.

to cauerit ametliſiſt ſe dolo

Jui ficeiuſſonbuscti

lud conſtat quamuin

promiſſ ſententimi

b Inisant

pter tamen homi

per tuas. de un.

— ſi nnari— e7, ch eenuafer uftudi 3 ſcsanole,

17

Sic qᷓuis ex regula nemo iuri ſuo renuncia- re cogi poſsit, li tamen aliquis epiſcopus ita oſcitabundus& curarũ negligens ſit, ut ali- quid inde periculi diuinis domib. immineat, poterit in hoc adigi, ut ſacerdotio illi cedat?. Quo exemplo etiã uidemus conductorẽ ab ædibus b, emphyteotam à fundo deturbari, ſi in re malèuerſetur:quod& in cliente, quẽ uaſallum uocãt, receptum eſt d. Et quæ de ta- li deſidia traduntur, in nimia quoq; ſeuerita- te locum habent, cùm, ut Neruæ Imperatori dictum fuit, æquè malus is princeps ſit, ſub quo omnia licent, atq; is ſub quo nihil licet. Hinc uidemus inuitum dominũ, ut ſeruum diſtrahat, cogi, quem nimia ſæuitia durius, quam æquum fuit, afficiebate. Sic& paterfa- milias quamuis emancipare filium nõ ſit co gendus, ſi tamen ultrà quàm paternæ pieta- tis officium ſuadeat, malè eum habuerit, iudi cis autoritate cogetur ſ. Vnde etiã uir ab uxo re ſeparat᷑, qui nimiũ moroſus, ſæuusq; ſits. Sed& ex hac cauſa ſocietatem dirimere per miſſum eſt: durũ eſt enim cum rixoſo homi- ne diutius cõuerſari. Præceptoris quoqʒ; ni- mia ſæuitia, ut lex ait, culpæ adſcribitur. Cæ- terum inimicitia quoq;& hoſtilitas plurima innouari iubent: quocirca in grauiſsimis de lictis, qualia ſunt impietatis in Deũ, læſæ ma ieſtatis in principem, ſacerdotij per ſordes, & ambitũ(ſimoniã uocant)acquiſitio, etiam ſi illegitimæ probationes admittantur, inimi ci tamẽ teſtimoniũ recipiendũ nõ eſti. Sic& lex aduerſus fœneratores lata, non intelligi- tur eum comprændere, qui iuſto hoſti fœne ratitiam pecuniam dederit:nam& lex Pom peia parricidam culeo inſuens, de eo non in telligit᷑, qui parentes patriæ publicos hoſtes obtruncaritl. Quod ut uerum ſit, nõ tamen laudandus eſt, qui iura naturalia ſic contem- pſité. Eadem ratione traditum eſt, hoſti im- punè uiolandam fidem“, præterquam cùm ei aliquid ſpecialiter promiſſum eſto. Sed am bas haſce quæſtiones ex Philoſophorũ ſen- tentia M. Cicero lib. de Officijs III. elegan- tiſsimè explicat:is igitur adeundus. Propter perſonarum affinitatem legis generalis ple- rũq; fit derogatio, ut in hiſce ſpeciebus. Lex eſt: Cum eo cui ſacris interdictum ſit, nemo quicquam cõmune habeat, ad ſe uenientem auerſetur, colloquio non dignetur: non in- telligentur prohibiti cõſanguineir. Quo ſen ſu& lex in receptatores ſcriptaa,& edictum prætoris de ſeruo corrupto, ad proximos nõ trahentur. Sed nec lex quidem prohibẽs ad- uocato aduerſus rempublicam patrocinari, uetabit quò minus me meosq; tuearr. Sic& S. C. Syllanianum, quo hæres ſcriptus non prius hæreditatem adire poteſt, quàm defun cti teſtatoris necem ultus fuerit, non cenſebi tur patri neceſsitatẽ imponere, ut filium ac- cuſet, nec uice uerſa filio, ut patrem deferat: nam nec tutor pro pupillo ſubire iudiciũ te- nebitur aduerſus proprios cõiunctos:: quod & ad aduocatum producendum eſt, ut uſq;

de uerb. ſignif.lib.J

10

20

30

40

50

60

18

ad quartũ gradum aduerſus con ſanguineos

cauſam dicere cogi nõ debeatu, cùm lege lu-

lia Papia iudiciorũ publicorũ, nec teſti qui-

dem denunciari poſsit, ut teſtimoniũ uel ad-

uerſus ſobrinis genitos dicat:& militi emã-

ſori detur uenia, qui affectioni parentum&

affinium hoc dedit, ut aliquandiu à ſignis ab

eſſety:& quicunqʒ; coniunctos in iudicium

uocarit, quorum in edicto prætor mentionẽ

fecit, qualemcunq; fideiuſſorẽ iudicio ſiſten di cauſa accipere teneat᷑⸗, cùm alioquin non niſi idoneum accipere cogeretur. Huiuſmo di enim affectioni non parum à legibus tri- butum apparet, cùm potiſsima ex ea in du- bijs rebus coniectura aſſumat᷑. Quapropter etiam quando appellatione filiorũ nepotes non continentur, tamen de eis actum cenſe- bitur, quos auus loco filiorum habere tracta req; ſolitus eſta. Sic in legato facto Sempro- nio, ne cùm plures Sempronij ſint, ex incer- titudine uitietur, de eo intelligemus, cui ma- ximè teſtator afficiebatur b:nam& legatũ ſa- cerdoti qᷓ;uis eccleſiæ factum cenſeatur, ſi ta- men is ſacerdos affinitate uel alia affectione teſtatori iunctus probaret᷑, promptius eſt ad eum, quàm ad eccleſiã pertinere.Et quæ de conſanguinitate dicta funt, in magna quoq; amicitia locũ habẽt:quapropter ex teſtamen to imperfecto fideicõmiſſaria libertas alum- næ ob magnam teſtatoris dilectionem debe tur. Iudex ob amicitiæ licitum ardorem ami ci nocentis pœnam mitigare poterit, nec id- circo ſordium, aut gratiæ reus fiet?. Et in le- gatis licet propter ambiguitatem minor ſum ma debeatur, tamen propter magnam amici tiam quandoq; interpretabimur maximam deberiſ: quod& in ſtipulatione receptũ eſts. Eadem ratione etiam defenſionis cauſa pote rit amicus in iudicio ſtare, cùm alioquin abſ- que mandato alius pro alio nõ audiat᷑: quod intelligendum in eo, qui arctiſsima familia- ritate iungatur,& cuius geſta ſoleat abſens rata haberet. Quoòd ſi quicquam ex amicitia, uel affinitate in aliquibus perſonis introdu- ctum eſt, id maximè inter patrem& filiũ ob- ſeruabitur, cùm nulla poſsit eſſe arctior con iunctio. Hinc fit, ut quamuis lex quemlibet adminiſtratorem rationes reddere uelit, pa- trem tamen eximat: qui quantum ad filium attinet, aneclogiſtes eſt,& pares cum eo ſem per rationes habet: quapropter ſi filio reſti- tuere hæreditatem grauatus ſit, interim nul- lam cautionem præſtabitt. Sic magiſtratus aut miles, licet in prouincia emere prohibea tur, paterna tamen bona, quæ à fiſco diſtra- huntur, ſibi addici iure procurabith nec legis laqueis tenebitur. Sic doctoris filius in pa- tris demortui locũ excluſis cęterisſuccedet. Poſſent ad hanc rem& alia pleraq; facientia adduci, quæ ſciens prætereo. Propter perſo- næ quoq; paupertatẽ à generali lege quãdo- que recedimus: quapropter in multitudine cauſarũ, ante cæteras, pauperũ cõtrouerſias iudex definiet:eorũ alimoniæ, ſi in carcere

B

u l. petitionem. C. de aduoc. di uer. iud.

x I. lege lul. de teſtib.

I. qui cii uno. in fin. de re mi litari.

TI.ij. g. if. quiſe tiſd. cog.

d I. alimenta.§. j. de alim. leg.

b Lſi quisſerui. ſiita de le.i

c c. requiſiſti. de teſta.

d l.in teſtamen⸗ to. de fi.lib. e gl. c. niſi. de of

fic. deleg.

f l. ſi ſeruaus pl. §. fin. de leg.. g l.capienda. in fi. de reg. iur.

h Bar. J. non ſo- lum..qui alie no. de proc.

i I. fi.§. illo pro cul. C. de bon. quæx lib.

k l.jmperator. ad Trebell.

II. qui offcij. de contrah. emp.

m l.iij. C. de ad⸗ uoc. di. iud.

n j. q. j. c. in pri mis.