Emblematum libellus.

Quod Græcorum Ithaco concio iniqua dedit, luſtor arripuit Neptunus in æquora iactum Naufragio, ut dominum poſſet adire ſuum. Littoreo Aiacis tumulo nanq; intulit unda, Quæ boat,& tali uoce ſepulchra ferit: Viciſt Telamoniade, tu dignior armis. Affectus fas eſt cedere iuſitiæ. In fertilitatem ſibijpſi damnoſam. Ludibrium pueris lapides iacientibus, hoc me In triuio poſuit ruſtica cura nucem, Qucæ laceris ramis perſtrictoqᷓ; ardua libro, Certatim fundis per latus omne petor. Quic ſterili poſſet contingere turpius:eheu, Infelix fructus in mea damna fero. Ex literarum ſtudijs immortalitatẽ acquiri. Neptuni tubicen, cuius pars ultima cetum, Aequoreum facies indicat eſſe deum. Serpentis medio Triton comprenditur orbe, Qui caudam inſerto mordicus ore tenet. Fama uiros animo inſignes præclaraq geſta Proſequitur, toto mandat& orbe legi. Cuſtodiendas uirgines. Vera hæc effigies innuptæ eſt Palladis, eius Hic draco, qui dominæ conſutit ante pedes. Cur diuæ comes hoc animalscuſtodia rerum Huic data, ſic lucos ſacraq́; templa colit. Innuptas opus eſt cura aſſeruare puellas Peruigili, laqueos undiq; tendit amor. Auxilium nunquam deficiens. Bina pericla unis effugi ſedulus armis, cum premererq; ſolo, ciͦm premererq ſalo. Incolumem ex acie chypeus me præſtitit, idem Nauifragum apprenſis littora aduſq; tulit. Submouendam ignorantiam. Quod monſtrũ ideSphinx eſt. cur candida uirginis ora, Et uolucrum pennas, crura leonis habet: Hanc faciem aſſumpſit rerum ignorantia:tanti Scilicet eſt triplex cauſa& origo mali. Sunt quos ingenium leue, ſunt quos blanda uoluptas, Sant& quos faciunt corda ſuperba rudes. At quibus eſt notum quid Delphica litera poßit, Præcipitis monſtri guttura dira ſecant. Nanq; uir ipſe, bipesq́; tripesq́; et quadrupes idem eſt, Primaq́ prudentis laurea, noſſe uirum. Semper præſtò eſſe infortunia. Ludebant parili tres olim ætate puellæ Sortibus, ad Stogias quæ prior iret aquas. Aſt cui iactato malè ceſſerat alea talo, Ridebat ſortis cæca puella ſuæ, Cum ſubito icta caput labente eſt mortua tecto, Soluit& audacis debita fata ioci. Rebꝛs in aduerſis mala ſors non fallitur: aſt in Fauſtis, nec precibus, nec locus eſt manui. Mentem, non formam plus pollere. Ingreſſa uulpes in Choragi pergulam, Fabreè expolitum inuenit humanum caput, Sic eleganter fabricatum, ut ſpiritus Solum deeſſet, cæteris uiuiſceret. Id illa cm ſumpſiſſet in manus, ait: Hoc quale caput eſt, ſed cerebrum non habet. Maturandum. AMaturare iubent properè& cunctarier omnes, Ne nimium præceps, neu mora longa nimis. Hoc tibi declaret connexum echeneide telum: Hæc tarda eſt, uolitant ſpicula miſſa manu. In Aſtrologos. Icare per ſuperos qui raptus& atra, donec In mare præcipitem cera liquata daret. Nunc te cera eadem feruensq; reſuſcitat ignis, Exemplo ut doceas dogmata certa tuo,

Aſtrologus caueat quicquam prædicere, præceps Nam cadet impoſtor dum ſuper aſtra uehit. Aminimis quoq;timendum. Bella gerit Scarabeus,& hoſtem prouocat ultrò, Robore& inferior conſilio ſuperat. Nam plumis Aquilæ clàm ſe neq; cognitus abdit, Hoſtilem ut nidum ſumma per aſtra peStat, Ouaq; confodiens prohibet ſpem creſcere prolis, Hocqᷣ; modo illatum dedecus ultus abit. Parem delinquentis& ſuaſoris culpam eſſe. Præconem lituo perflantem claßica uictrix Captiuum in tetro carcere turma tenet. Queis ille excuſat, quòd nec ſit ſtrenuus armis, Vllius aut ſæuo læſerit enſe latus. Huic illi, quin ipſe magis timidißimè peccas, Qui clangore alios æris in arma cies. Firmiſsima conuelli non poſſe. Oceanus quamuis fluctus pater excitet omnes, Danubiumq; omnem barbare Turca bibas, Non tamen irrumpes perfraclv limite, Cæſar Dum Charlus populis bellica ſigna dabit. Sic ſacræ quercus firmis radicibus adſtant, Sicca licet uenti concutiant folia. Cum laruis non luctandum. Aeacidæ moriens percuſſu cuſpidis Hector, Qui totieʒs hoſleis uicerat ante ſuos, Comprimere haud potuit uocem inſultantibus illis, Dum curru& pedibus nectere uincla parant: Diſtrahite ut libitum eſt,ſic caßi luce leonis Conuellunt barbam uel timidi lepores. Aliquid mali propter uicinum malum, Raptabat torrens ollas, quarum una metallo, Altera erat figuli terrea facta manu. Hanc igitur rogat illa uelit ſibi proxima ferri, Iuncta ut præcipites utraq́; ſiſtat aquas. Cui lutea, haud nobis tua ſunt commercia curæ, Ne mihi proximitas hæc mala multa ferat: Nam ſeu te nobis, ſeu nos tibi conferat unda, Ipſa ego te fragilis ſoſpite ſola terar. In ſenatum boni principis. Effigies manibus truncæ ante altaria diuim Hic reſident, quarum lumine capta prior. signa poteſtatis ſummæ ſanctiq; ſenatus, Thebanis fuerant iſta reperta uiris. Cur reſident?quia mente graues decet eſſe quieta Iuridicos, animo nec uariare leui. Cur ſine ſunt manibus: capiant ne xenia, nec ſe pollicitis flecti muneribusue ſinant. Cæcus at eſt princeps, quòd ſolis auribus abſq́; Affctu, conſtans iuſſa ſenatus agit. In deprehenſum. landudum quacunq; fugis te perſequor: at nune Caßibtis in noſtris deniq; captus ades. Amplins haud poteris uires eludere noſtras, Ficulno anguillam ſtrinximus in folio. In fidem uxoriam. Ecce puella uiro quæ dextra iungitur, ecce Vt ſedet, ut catulus luſitat ante pedes? Hæc fidei eſt ſpecies Veneris quam ſt educat ardor, Malorum in læua non maleè ramus erit: Poma etenim Veneris ſunt, ſic Scheneida uicit Hippomenes,petijt ſic Galatea uirum. Quod non capit Chriſtus, rapit fiſcus. Exprimit humentes quas iam madefecerat antè Spongiolas, cupidi Principis arcta manus. Prouehit ad ſummum fures, quos deinde cohercet, Vertat ut in fiſcum quæ malè parta ſuum. Nec quæſtioni quidem cedendum, Cecropia effictam quam cernis in arce leænam, Mmmm 4