Teil eines Werkes 
4: D. Andreae Alciati ... commentarioru[m] in aliquot Iuris civilis & amp. ...
Entstehung
Basileae [ca. 1547]
Einzelbild herunterladen

lelatmerünn Prexquparlie, 1u dm mretuntit

4 1 1

duds kema mtte

it. Eipropxrend md diculiqactich mprodaipredicntein ddnouo ime(ienr atus inampuriimen liortimoſtreuödcben mpuranda ſecundäln) ic. Pꝛul Ctindart deRoſintenupnt dit loã. And inzdätiht Suoc hccftcänn lteneant Ban Cmäl nãper Angin iwein werit ini col denäie Laenprimnir lurn Socidinclu ri. vbi alegn tuiſe rgeni. 3 utpKt- VX FIXI3,

LLVN 1

25

Emblematum libellus.

D. AND. ALOIATI Emblematum hbellus.

Ad illuſtriſsimum Maximilianum Ducem Mediolanenſem.

Xiliens infans ſinuoſtè faucibus anguis, fſt gentilitijs nobile ſtemma tuis. 8 Talia Pellæũ geßiſſe nomiſmata regem, Vidimus, hisq́; ſuũ cõcelebraſſe genus, Dum ſe Ammone ſatu, matrem anguis imagine luſam, Diuini& ſobolem ſeminis eſſe docet. Ore exit, tradunt ſic quoſdam enitier angues, An quia ſic Pallas de capite orta louis? Mediolanum. Bituricis ueruex Heduis dat ſucula ſignum, His populis patriæ debita origo meæ eſt, Quam Mediolanum Sacram dixere puellæ Terram:nam uetus hoc Gallica lingua ſonat. Culta Minerua fuit, nunc eſt ubi numine Thecla AMutato matris uirginis ante domum. Laniger huic ſignum ſus eſt, animalq́; biforme Acribus hinc ſetis, lanitio inde leui. Fœdera. Hanc citharam a lembi quæ forma halieutica fertur, Vendicat& propriam Muſa latina ſibi. Accipe Dux, placeat noſtrum hoc tibi tempore munus, Quo noua cum ſocijs fœdera inire paras. Difficile eſt, niſi docto homini, tot tendere chordas, Vnaq; ſi fuerit non bene tenta fides Ruptaue(quod facilè eſt) perit omnis gratia conchæ, llleq; præcellens cantus, ineptus erit. Sic Itali coẽunt proceres in fœdera: concors, Nil eſt quod timeas, ſi tibi conſtet amor. At ſi aliquis deſciſcat cuti plerunq; uidemus) In nihilum illa omnis ſoluitur harmonia. In ſilentium. Cum tacet, haud quicquam differt ſapientibus amens, Stultitiæ eſt indeæ linguaq́; uoxq́; ſuæ. Ergo premat labias, digitoq́ ſilentia ſignet, Et ſeſe Pharium uertat in Harpocratem. Etiam ferociſsimos domari. Romanum poſtquam eloquium, Cicerone perempto, Perdiderat patriæ peſtis acerba ſuæ, Inſcendit currus uictor iunxitq́; leones, Compulit& durum colla ſubire iugum, AMagnanimos ceßiſſe ſuis Antonius armis, Ambage hac cupiens ſignificare duces. Gratiæ. Tres Chariteg Veneri aßiſtunt, dominamq́; ſequuntur, Hincq;; uoluptates, atq; alimenta parant. Lætitiam Euphroſyne, ſpecioſum Aglaia nitorem, Suadela eſt Pithus, blandus& ore lepos. Cur nudæ:?mentis quoniam candore uenuſtas Conſtat,& eximia ſimplicitate placet. An quia nil referunt ingrati atq́; arcula inanis Eſt Charitum? qui dat munera, nudus eget. Addita cur nuper pedibus talaria: bis dat Qui cito dat, minimi gratia tarda pretij eſt. Implicitis ulnis cur uertitur altera?gratus Fœnerat, huic remanent una abeunte duæ. Iuppiter ijs genitor, cœli de ſemine diuas Omnibus acceptas edidit Eurynome. Gratiam referendam. Aẽrio inſignis pietate ciconia nido Inueſtes pullos pignora grata fõuet, Taliaq; expectat ſibi munera mutua reddi, Auxilio hoc quoties mater egebit anus. Nec pia ſpem ſoboles fallit, ſed feſſa parentum Corpora fert humeris, præſlat& ore cibor.

Potentiſsimus affectus amor. Aſpice ut inuictus uires auxiga leonis Expreſſus gemma puſio uincat Amor, Vtq; manu hac ſcuticam teneat, hac fleckat habenas, Vtqᷓ; ſit in pueri plurimus ore decor. Dira lues procul eſto, feram qui uincere talem Eſt potus, d nobis temperet an ne manus? Non uulganda conſilia. Limine quod cæco obſcura& caligine monſtrum Gnoſiacis clauſit Dædalus in latebris, Depictum Romana phalanxæ in prælia geſtat, gemiuiroq́; nitent ſigna ſuperba boue: Nosq́; monent, debere ducum ſecreta latere Conſilia, autori cognita techna nocet. In uictoriam dolo partam. Aiacis tumulum lachrymis ego perluo uirtus, Heu miſera albentes dilacerata comas. Scilicet hoc reſtabat adhuc, ut iudice græco Vincerer,& cauſa ſtet potiore dolus. Reuerentiam in matrimonio requiri. Cum furit in Venerem, pelagi ſe in littore ſiſtit Vipera,& ab ſtomac ho dira uenena uomit: ANurænamq; ciens, ingentia ſibila tollit, At ſubitò amplexus appetit illa uiri. Maxima debetur thalamo reuerentia, coniunx Alternum debet coniugi& obſequium. Amicitia etiam poſt mortem durans. Arentem ſenio, nudam quoq; frondibus ulmum, Complexa eſt uiridi uitis opaca coma, Agnoſcitq; uices naturæ,& grata parenti Officij reddit mutua iura ſuo. Exemploq́; monet, tales nos quærere amicos, Quos neq diſiungat fœdere ſumma dies. Nec uerbo nec facto quenquam lædendum. Aſſequitur Nemeſisq; uirum ueſtigia ſeruat, Continet& cubitum duraq́; frena manu, Ne male quid facias, ne ue improba uerba loquaris, Et iubet in cunctis rebis adeſſe modum. Paupertatem ſummis ingenijs obeſſe ne prouehantur. Dextra tenet lapidem, manus altera ſuſtinet alas, Vt me pluma leuat, ſic graue mergit onus. ingenio poteram ſuperas uolitare per arces, Ae niſi paupertas inuida deprimeret. In occaſionem. Lꝰſippi hoc opus eſt, Sicon cui patria: tu quist Cuncta domans capti temporis articulus. Cur pinnis ſtas uſq; rotor. talaria plantis Cur retines?paßim me leuis aura rapit. In dextra eſt tenuis dic unde nouaculatacutum Omni acie hoc ſignum me magis eſſe docet. Cur in fronte comaroccurrensut prendar. at heus tu Dic cur pars calua eſt poſterior capitis? Ae ſemel alipedem ſi quis permittat abire, Ne poßim apprenſo poſtmoqdò crine capi. Tali opifex nos arte, tui cauſa, ædidit hoſpes, Vtq; omnes moneam, pergula aperta tenet. Oeni effigies, de his qui meretricibus donant, quod in bonos uſus uerti debeat. Impiger haud ceſſat fanem contexere ſparto, Humidaq;; artificis iungere fila manu. Sed quantum multis uix torquet ſtrenuus horis, Protinus ignaui uentris aſella uorat. Fœmina iners animab facili congeſta marito Lucra rapit, mundum prodigit inq́; ſuum. Virtuti fortuna comes. Anguibus implicitis geminis caduceus alis, Inter Amalthææ cornua rectus adeſt. Pollentes ſic mente uiros fandiq; peritos Mmmm 3