Dr

ldũ eſtln 1 Aäctt lnonpungt tex idiinken n

d . nnrrcäücathn mfl d Ralenmgin dudio mütnmentüpi. dem tener Alexillin laiheſinnonbſunbui

corctc meoqucdtt cadl rümnumnn ſt lxpius unncn u. unquꝛmettrülltte em eſſet qundocrnmm fiſcig& doti, qxui biturprius ſecmämni ure dot Dicitumenl&i 2Cdecaducleng intelligiqunncoiſnn ua iacumſenüidt (A Bulgxunälle

11245 1 ſnagy atellect quiailerwan ntell palah pen enientbbosactlc o detilcederlblne dores. Edeindenuli

e 41 dnis Fderegil

zeclantio inüiin 1dee ctehlonl

T. in cpaftorlél, 1 a ilcechent o Deciincalmi9

12

3 regula tertia præli umpt. 899

Imperatoris, ubi dicit, quòd in cauſis cõpen dij,& ſic ubi lucrũ reſultabat, nunq́; ipſe Im- perator fauit fiſco. Alium intellectum ad d. l. nõ puto. poſuit Socinus& Bulg. in d. l. i. ſed quia mihi non placet, nõ refero. Sed tu cir ca illam deciſionẽ Dyni& Bar. aduerte, quia non uidetur uera:nam dato quòd fiſcus non ſit fauorabilis in dubijs quæſtionibus, nõ ta- men debet eſſe deterioris conditionis quaàm priuati:imò ubi lex præciſe nõ priuilegiat fi- ſcum, tunc æquiparatur priuato, ut eſt gl. in l. item ueniunt. S. Imperatoꝶ. ff. de petit. hær. & optimè probat᷑ in.i. C. de conduct.& pro cur.præd. fiſcal. lib. xi. Sed ſi eſſent duo pri- uati, uideretur quòd propter incertitudinẽ alterum inſtrumentũ alteri non præualeret. J. i. 6.i.& ibi Bart. de bono. poſſeſſ. ſecundum tab.& propterea non uideretur ita ſimplici- ter pręferendum priuatum. Tamen mihipla cet opinio Bart. propter generalitatem d.. & autoritatem Plinij in dicto Panegyrico. Sedtnũquid idem ſit in dote? Admiſſa iſta opinione, caſus non habet difficultatẽ. Sed tamen in contrarium facit, quia dos& fiſcus pari priuilegio ambulant.l.ij. ubi not. C. de priuil.fiſci.& per Bart.in l.i.penul. col. ff. ſo- lu.matr. Vnde ſi ſint priuilegiati pariter, de- beret uterq; ſimul admitti, per regulam l. pri uilegia. ff. de priuil. cred. per Bart. in authen. quas actiones.C. de ſacroſan. eccleſ. Fortius uidetur fiſcum ſolum admittendũ tanq́; ma- is fauorabilem. I. ſatis. C. in quib. cauſis pig. ta.contrah.& ſic mulier nonm uteretur priuiſe gio contra fiſcum.& ita uoluit Bald. Nouell. in tractatu dotis, in ix. part. in primo priuil. per aliquas rationes, de quibusper eum. Sed mihi placet prima opinio, quòd tunc contra fiſcum pronuncietur, per ſupradicta: quæ o- pinio uidetur magis cõmunis in d. l. i. tanq́; potentius ſit in hoc caſu priuilegium dotis. Ad tex.in d.l.iij.& in d.l. ſatis. reſpõdeo, ꝙ; ibi nõ eſt ſimpliciter cauſa fiſcalis, ſed eſt pri mipili, in quo eſt ſpeciale quòd etiam bona uxoris ſint obligata,& filij quamuis nõ hæ- redes patris, teneantur. I. iij. C. de primipil. lib.xij. Et ratio ſpecialitatis eſt ſecundũ Ab- batem poſt alios quos refert in c. ex parte. in ij.col. de conſuet. propter magnum pericu- lum quod in primipilarijs uertebatur: quia primi in hoſtẽ prodibant. Sediſtud nihil eſt: unde dic, ꝙ penes primipilares collocaban- tur ſtipendia,& annona militum, quam inde ipſi illis diuidebant:unde niſi in tempore ſa- tisfeciſſent, uertebatur magnumpericulum famis& penuriæ in exercitu. Et propterea fuit inductũ, ut etiam uxor& filij pro tali de- bito tenerent᷑:&iſtud eſt clariſſimũ apud Ve getium lib.I.rei militaris,& aliàs declaraui in d.l.iij.C.de primipil.& probatur in l. ordina riorum.& in. ſpeciebus. C. de cohortal. lib. xij. Cętera dic ut per moder.in d. l.i.&etiã in frà aliquid dicturus ſum. PRAESVMPTIO XLII.

1 Actus ille e duobus eodẽ die factis præceßiſſe præſumitur, qui

20

30

4⁰

60

de iure præcedere debuit, etiã ſt ordo ſeriptunæ eſſet in- 2 Prælato ſi fuerit data licẽtia dandi fundum in em-(uerſus. phyteoſim,& eadem die fuerit datus, præſumitur licen- tiam præccßiſſe. 3 Actus ille e duobus eodem die faclis qui de iure præcedere debet, an præſumatur præceßiſſe, etiam ſt non appareat quod actus ille eodem die ſit geſtus.

Vadrageſimoſecũdo. Præſumitur ex duob. actibus eodem die factis ille præ ceisitſe, qui de iure præcedere debuit. l. cùm in teſtamento.6. i.ubi Bal. Ang.& Imol. ff. de teſta. Quod procedit ſecundũ eos ibi, etiã ſi ordo ſcripturæ eſſet inuerſus:& quod notat Rota in deciſ.antiq tit.de præſum. i.& Alex. in l.diuortio.in iij.col.ff. ſol. matr.& idem in cõſil.lxxxi. in iiij. col. in tertio. ubi fſi à ſupe- 1iore ſit data prælato licentia dandi fundũ in emphyteoſim,& eadem die fuerit datus, præ ſumitur licentiam præceſſiſſe. ſequitur Feli. in c.paſtoralis. uerſ. ad identitatẽ. de reſcript. ubi allegat quaſdam alias deciſ. Rotæ, de qui bus pereum,& per Iaſ. inI. fin. col. pen. C. de edict. diui Adria. Sed difficultas eſt, fnun- quid iſta præſumptio habeat locũ, etiã ſinon cõſtet actus eodẽ die eſſe geſtus Et uideret᷑ dicendum iſtam pręſumptionẽ adhuc proce dere, per tex. iuncta gl. in J. ij. C. de petit. hær. ubi ſi nõ conſtet nunquid uenditio facta fue rit poſt litẽ conteſtatã, uel antè, præſumet᷑ in dubio facta ante litis conteſtationẽ: quia tũc bene ualuit,& excuſat emptorẽ,& eſt beni- gnior interpretatio. Sequitur illam gl. Bart. & cõmuniter Doct.in I. nõ ſolũ. 5. ſed ut pro- bari.ff.de noui oper. nunc. Secũdo per no tata per Bal. Ang.& Sali. in l. cũ proponatis. C.de codicill. ubi ſi duo proferant᷑ codicilli, in quorũ altero dicatur, illum fundum Titio lego:in altero uerò, illum eundem fundũ Ti tio nõ lego:&ignoretur quid ſit prius uel po ſterius actũ, præſumemus illud fuiſſe prius quod de iure debuit,& ſic illud in quo fuit le gatum:quia de iure non erat opus non lega- re,& ſic in effectu adimere, niſi prius fuiſſet legatũ. Tertio, quia capi debet ſemper illa præſumptio, per quam actus ſecundum iura ſuſtinetur. d. I. quoties. de rebus dubijs. ut ergo actus illi teneant, licet præſumi debitũ ordinem præceſsiſſe. Cõtrarium uidetur eſſe de mente Alex.& aliorum quos allegat Fel. in d. c. paſtoralis. Et facit ratio, quia cùm prioritas actus ſit fundamentũ intentionis partis, quia ſine ea actus nõ ſuſtineret᷑, uidet᷑ uòd ei qui dicit, incũbat probatio, iuxta gl. in Clem. fin. in uerb. creatum. de reſcript. in c. uenerabilibus.§. fin.& ibi Gemin. infra de ſenten.excõmu.in ſexto. Poteſt diſtingui: Aut ſumus in materia dependente uolun- tate contrahentiũ,& procedat regula, quòd actus ille præceſſerit qui præcedere debuit, etiã ſi non conſtet de eadem die. d.l. quoties. Aut actus non dependet à pura facultate di- ſponentis, et tunc attendatur iſta breuitas temporis, ut ſi in eodem die actus geſti repe- riantur, præſumat᷑ præceſſiſſe qui debuit:&

———

/—ꝗ—

3