le — mläan n d'c qucnimann, Juando itecaba 8

. weruntſpecüteenn er non ſecundmg 1 wu 5. X. Guam iainelial „de teſtam milkgênll Angel in mpennl .Fæb. in fn Nftg 1il ccbox Felnäèla contra. Sedtaite eſt de mente Ilexitt ncludit præfumipne ſt clauſul,omniment on poteſt deciqucdli ſolennitatom ltend ſit dictum, eumadiu nem, ſecundum baläl rrtor. ff detranadint endum ffariculwikt ontrarium, quöcirin nnitasextinſecdnin

7³7

& ſic text.nõ eſt contentus ſimplici præſum ptione, ſed requirit quòd probatio ſit factaa- pud acta. Secundo uidetur mihi urgere ra tio tex. Nam in iſtis decretis lex habet magis ſuſpectam perſonam iudicis, quàm in ſentẽ- tijs. Iſtud probatur, iquia talis interpoſitio de creti non poteſt delegari. l. nec quicquam.§. ubi decretum. ff. de offic.proconſ.& legati. J. ij. C. de aſſeſſ. Quod non eſt regulariter in ſententijs.l.placet. C. de pedan. iudi. Vnde ſi non pręſumatur pro ſententia quo adproba tionem cauſæ& ſolennitatum, d. c. quoniam contra. multo minus debet præſumi pro de- creto, in quo lex habet iudicem magis ſuſpe- ctum,& propterea prohibet delegationem.

Tertio dico iſtud probari in l.i. C.de præ- dijs decur.lib.x. ubi licet interueniat decre- tum, tamen requirit tex. quòd ſub fide acto- rum de neceſsitate diſtrahentis appareat:& ſic ibi eſt caſus, quòd nõ præſumitur pro de- creto, niſi quatenus conſtet ſub fide actorũ. Etpro iſta parte ſatis nos urget ratio natura- lis:quia cùm interpoſitio decreti ſit uolunta- riæ iuriſdictionis, facilius poteſt fraus inter- uenire, qᷓ; in ſentẽtijs, in quibus pars læſa ſta- tim cõtradicet: unde in puncto iuris iſta opi- nio eſt uerior. Nec obſtat d.I. ad ea.& d. l. manumiſſio. quia nõ loquitur in caſu in quo requiratur cauſæ cognitio: ſed ſimpliciter lo quunt᷑ in emancipatione uel manumiſſione, quę requirũt ſolam uoluntatẽ domini uel pa tris abſq; alia cauſa. IIn practica tamen poſ- ſet diſtingui, ſupradictas opiniones concor- dando: quia aut loquimur in decreto q́d re- quirit cauſæ cognitionẽ,& tũc ad hoc ꝙ præ ſumat᷑, requirit᷑ quoòd ſit facta ſpecialis men- tio cauſę& ſolennitatũ. Et ita procedit prima opinio Bal.& ſequaciũ. Autloquimur in de creto quod nõ requirit diligentem cauſæ co- gnitionẽ, puta in emancipatione uel manu- miſſione facta per maiorẽ, uel quando ſucce dit loco cõſenſus agnati in contractibus mu lierũ, ſecundum formã ſtatutorũ,& tunc ſa- tis ſit ſi ſimpliciter aſſeratur interueniſſe cau ſæ cognitionẽ, uel apponatur clauſula omni meliori modo, uel ſimilis,& procedat quod not. Alex.in d. conſil. Ixxx. Imò in ultimo ca

6 ſu, fex diuturnitate temporis pręſumeret᷑ cau

ſæ cognitio, etiam ſi nihil in inſtrumento eſ- ſet 5 filius. C.de petit.hęred.& quod notant Doct. in l. qui in aliena. in prin. uerſ.ſed ſi non adierit.ff.de acq.hæred. Aret. conſil.xxxvi. in ij. col.& per Iaſ.in d. I. qui in aliena. Quod tamen tnon procederet in pri mo caſu, ubi requireretur magna cauſæ co-

nitio. Et ita procedunt notata per Bald.in J. ij. C. LelePicdefeai Rom. in d. l. ſciendum. Alex.conſil.xvij.in quarto. in iij. col.& in d. J. qui in aliena. Bald.& Salic. in d. l. ſi filius.& Corn.in l.ij. C. de bon. poſſ. ſecund. tab. Ni- ſi præterijſſet longiſsimũ tempus; id eſt, tri- gintaannorum. arg. c. peruenit.& quod ibi not. Imol.j.de emp.& uend.& c. ſignificauit. infràde cenſi.& ibi per Abb. de quo etiã per

regula tertia præſumpt.

7³⁸

per eundem in c. Albericus. in pen. col. de te ſti. Et ita intelligit᷑ q́d not. Anch. cõſ. cxxxvi. ex conſilijs excellentiũ. ubi uult præſumi ſo lennitatẽ& cauſæ cognitionẽ in tranſactio- ne facta per eccleſiaſticos, cõcurrente lapſu triginta annorũ, ut ibi per eum. Et tenendo generaliter cõmunem opinionẽ, ex ſupradi- ctis habes primã limitationẽ, quòd nõ præſu matur pro decreto, quando nõ eſt in eo ſpe- cificata cauſa, ut ſuprà. Secundofnõ præ- ſumitur pro eo, quando appareret fuiſſe in- terpoſitũ præcipitãter, puta quia eodem tem pore in alienatione rei minoris interuenerit autoritas ſeu decretũ iudicis,& datio curato- ris, ſecundũ Anch. conſ. Ixxij. uiſis diligẽter actis. quem refert& ſequitur Alex. conſil. cc xviij. uiſis uerbis. in ult. col. in ſecũdo. Idem tenet Com. conſil.clxx. uidetur prima frõte. in pen. col.& Iaſ.in d.l. mandata. in ij. col. C. de offi. eius cui.& in d.§. prætor ait. ij. tale e- nim decretũ requirit legitimã cauſæ cogni- tionẽ. l. magis puto.§. ne paſſim. ff. de reb. eo rum. b Tertio fnõ pręſumitur pro decreto, quando pars plenè nõ edocuit iudicẽ de ne- gocio, ſecundũ Bald. in conſil. ccclxxv. in iij. uol.per tex. in l. i. C. de præd. decur. lib. x. Et propterea cõcludit, nõ uideri factã inſinua- tionẽ donationis coram iudice, quando non eſt expreſſum quid donet᷑. TQuarto nõ præ ſumitur pro decreto, quãdo iudex eſſet idio- ta:quia nõ eſt ueriſimile, quòdipſe fecerit ſer uari ſolennitates iuris, quas ignorat, uel adhi buerit legitimã eſſe cognitionẽ.ita eſt de mẽ- te Aret.in d. conſil. lxix. uerſ. præterea. quod nota contra conſules ciuitatũ& Balliuos ca- ſtrorũ, qui uili mercede interponunt autori- tatem ſuam in cõtractibus magnæ importan tiæ.Et ita poteſt intelligi dictũ Innoc.& Ho- ſtieñ. in d.c. accedens.i.ut lite nõ cõteſt. dum ſentiũt nõ præſumi pro iudice indiſcreto. fa. quod not. Innoc. in c. i.de cler. pereg. ubi di- cit, ꝙ pręſumit᷑ ſolennitas extrinſeca, ratione

magnæ probitatis perſonæ actũ exercentis.

Sequitur Abb. in d. c. niſi eſſent. de præben. in primo not.& expreſſe præſupponit cõtra rium, ubi iudex nõ eſſet ualde circunſpectus & prouidus. Non obſtat, ꝙ imò tales iudi- ces debent pręſumi ſcire iura, iuxta l.leges ſa cratiſſimæ. C. de legi.&cõſequenter ea ſerua re:quia ad hoc reſpondet̃ ex mẽte Aret.in d. I. ſciendũ. in v. col. dum dicit, ꝙ ſolennitas cõ tractuũ quæ eſt unita cõmuni uſui gentium, præſumat eſſe nota unicuiq;: nõ tamen idem eſt in ſolennitate ſimplici iuris ciuilis, quia ta lis nõ præſumit eſſe cognita niſi peritis. arg. c.cùm olim.j.de priuil.& doctri. Bar. in I.ij. 5. diuus.in ult.col.ff. de iure fiſ.quę eſt pulchra limitatio ad regulã d.l.leges. Poteſt etiã ali- ter reſpõderi, ꝙ ideo quilibet præſumit᷑ ſcire iura, quia tenet᷑ ea ſcire, uel per ſe, uel pera- lium, puta cõſulendo peritiores,& adeundo Doctores peritos, prout dicũt Bal. Sal.&mo der.in I. iuris. C. qui admit. But.in c. ij. de cõ- ſtit. Rom.in l. ſi duo. ff. de acq. hęr. S ed nõ eſt

&

a CEt eudem laſ. in d. l. ſciendum. col. 7. ubi adducit ſimilia.

b ¶ Refert& ſe⸗

quitur Alex. conſ.

45. uiſis. col. ult.

lib. 6.& Bar. cõſ.

allegato per Hip- pol. in l. ſtatuliben. col. fi. ubi iſtad di- clum refert& ſe- quitur,&cõcord. & ſimilia allegat. ff. de quæſtio. Et propterea Hipp. in ſua practica, in S. nic uidendum. col. 6. num. 32.& ſeq. dat conſilium, quod aduertere de bet iudex, quando in cauſa criminali dat curatorẽ mino ri inquiſito, quoͤd non patiatur nec admittat, quòd eo momento tempo⸗ ris quo datus est curator, autorixet minori in aliquo aclu, nã ille aclus eſſet nullus, ppter breuitatẽ tẽporis, ex quo apparet quod nõ interue

nit cauſæ cogni-

tio, quæ ad ualidi- tatem actus debet interuenire:& ibi allegat autorita- tes. Et latẽ Iaſ.in l. iudices.C. de iudi⸗ cijs. ubi adducit cõ cord. quæ dicla ſunt in præceden- ti præſumptione, in quarta limita⸗ tione.