Teil eines Werkes 
4: D. Andreae Alciati ... commentarioru[m] in aliquot Iuris civilis & amp. ...
Entstehung
Basileae [ca. 1547]
Einzelbild herunterladen

D. And. Alciati

1 L5 7¹6 Mi quod ſic.I. ciuitatibus. 6. i..ſi duobus. 8.i. ff,de loquitur de extraneo, ponit ſolummoa fnnbcio ub legat, primo.‚.ij. ff. de his quæ in teſta. delen. ſum, quando portio nõ grauata zeae oca- rio⸗ 7 autens, nõ

Fallit, iquando legatũ eſt relictum nomina uatæ. d. l. quod ab alterutro. nõ aute ara⸗ nem, jus alterius, tim ab uno tantũ.l. Celſus..fin. ff. de legat. ij. cõtrariũ:& dixi perinde agendum an um vettete opterea cõt Et ratio differẽtię de cohęrede ad ſubſtitutũ, bet hæredi ſubſtitutus fuiſſet. Illa eiateui ſuolde heu bi dicit hoc caſu eſt, quia plus ſuccurritur cohæredi, cuilibet, oſtendit in iſto caſu nõ cõſid ictio, abontij coli i. cui etiã inuito accreſcit portio.l.i.õ.his ita. C. hæres ſit filius, ſicut in priore.Etnotagt vnc qliceret de cadu. toll, per regulam l. ſi fideiuſſor.. i. ſf. ualde laborauerunt pPropter illum text 3 3 iei ff.cõm, di qui ſatiſcla.cog. quod non eſt in ſubſtitutoo, pRAESVMPTIO XRNvi lhähi rcchep qui nõ cogitur adire ex ſubſtitutione. I. cùm 10 1 Iniuriam remittens, cenſetur eam in perpenum nnit ffdea ſi ouol.⸗Fa proponas. C. de hæred. inſtit. l. nec emere. C. 2 Emphyteuſis ſunpliciter conceſſa, crnſeur ngayuuae⸗ ralinn regulam i de iure delib.Præterea ſubſtitutus præſumit᷑ ceſſa. ldem in feudo. 4 peri f e oper. noui minus dilectus quàm hęres. d. l. Publius. 6. fi. 3 Emphteuſis eccleſuaftica non cen ſetur perpetud coneeſſ aie ore actus po unde ſi hæres tenebatur, multò magis ſubſti- ſed uſqʒ ad tertiam generalionem. len lexpræſu tutus:ſed cohæres ipſe non præſumit᷑ minus Rigeſimoſexto.Remittens iniuriam, 1 zülo er Doct. i dilectus, imò plus, ex quo ſibi non fuit iniun pręſumitur in perpetuum remittere, no euhnuſ iij. in ii ctũ onus nominatim, ſicut alteri. facit l.quo- ad tempus.. fin. ubi gl. Inſtit. de iniur. Pacit flr cols de pro ties. ff. ad Trebell. cum I. ſeq. Sublimitat᷑ ſta in ſimili, quòdtconcedens in emphyteuſim? veibi

men iſta fallentia, quando iſti hæredes nõ eſ-

ſimpliciter, præſumitur in perpetuumoce-

ciam quod not. Ba bilaſon, in vi. col. ub

ſent inſtituti, ſed eſſent legitimi& grauati ab 20 dere. Idemq́; eſt in conceſsione feudali, quia 3 betead bonũ& inteſtato: nam tũe licet nominatim legatum iſtud eſt denatura talis actus, urper Ang& Lie ſumcſorspa ſit relictũ, tamen debebiturà cohærede. d. llſi ibi Alex. in J. qui in aliena. in prin. ff. deacq. wandag eum qu Titio.§. Iulianus. Et eſt ratio, quia cùm non hæred. ubi tamen hoclimitat,j ut non proce- z vüine g eo non in ſint inſtituti, præſumetur teſtator prędilexiſ- dat in emphyteuſi eccleſiaſtica: quiatalis na- ce der Tund lanerit ſe legatarios,& ſolũ feciſſe codicillos ut illis turaliter non extenditur ultra tertiamene- wnumiädiic aſan conſuleret, nõ ut ipſis hæredibus:§. i. Inſti.de rationem.§. emphyteuſim. in auth. denõalie,— untalixæ ſimile codicill. Et ſic erit iſto caſu eadẽ ratio quæ in Per Alex.& alios in J. etiã. ff. ſol. matr.&mo- Erñacim

perlalin d.lii. in vi.c neſuper his.in viij. nolli funt& alij. in 4&inc cum tu. ad fin.

ſubſtitutis. Et iſta eſt melior ſolutio, q́; Bart. in d.õ.ulianus.qui intelligit illum tex. quan- do uterqʒ cohæres erat grauatus: quæ ſolutio 30 diuinat,& confunditur exprimo reſponſo il

der.in c. in præſentia, de probat.

REGVIA TIERTIA

PRAESVMP TIONVN.

lius§.ſicut etiam ſolutio Ioan. de Imol.ibi in ERTIA principalis regula, Vihirbeirc telligentis illũ text. quãdo legatũ nõ eſt factũ quòd ſemper fit præſum- Saonais fiun nominatim, ſed ſub nominibus appellatiuis: otio in meliorem partem. vlädkſenshuſenen quod ex eodem tex. confunditur: quia abſqʒ eſtote, infra de reo. iur liciens ut ex ea aliquis reſcripto Seueri, tunc debuiſſet portio accre— 3 1unl. une ner uſen

ſcere cum onere ſuo,& tamen tex. dicit con- PRAESVMPTIO I. enLeniin

reiut ubiidem tenent conſil cccxl. plura ſu emancipati.in iiij. col aduene quia gl.in d.5 aiquoiure,& credo

trariũ. Cogita tamen, quia iſta nõ ſunt tacta Preſumptio delicti nun quam capi debet, ſed actuspreſumi- per alios:& cætera uide per Doct. in d. l. licet tur licitus. Limitatur num. 4.5. 1.13.— Imperator.& Bar. in l. quæ cõditio. ff. de cõd. 40 2 Actus ſi certo loco uel tempore potuit eſſe lccitu alo ur & dem. Et dum tenui in intellectu d.§. id qd illicitus, præ ſumitur geſtus in caſu licito.

ex ſubſtitutione.quòd ſi legatũ factũ ſit no- 3 Conſilium quod poteſtſe habere ad bonum& ad mqumd, minatim ab aliquo, illo repudiante, accreſcet bet Decn in meliorem bartem. S anhu e portio alteri ſubſtituto,& legata nõ augebũ- 4 ärreſumpmio r meritè febro ſocio an proceda quam o

3. 8. tur de aliquo condemnando. etueriexceptioneiux niestkäne ielü zn 8 kanllt. S. qui 5 Delictum præſumitur, quando actus primaf onte labe n blio debet elſe conclu ilium. eod. tit. Sed omiſſis ict is aliorum, ad iorem formã delicli quàm boni. Reſolutio traditur nu.o tiadeprobat. ꝗd n illum tex. reſf ponde, quòd ibi legatum fuerat hi. Conſpiratio licet poßit capi in bonam partem, in dubiota- etlimul qu 34 on relictum à filio: unde arguitur mens teſtato- men capitur in malam.. dehodlie da ddtemp ris, quòd ſi uoluit integrum legatũ ſoluià fi-& clericus ſi probetur uenator, fiet interpretatio, quod uri lexrõpræſ adseum lio, ueriſimiliter uoluit quòd ad quemcunq; 5o cauſa recreationis. npu in ie anami uoc perueniret portio filij, multò magis tenere 7 Elec nõ obſtat exceptio quæ primaftonte ſonan iiii m Btfa ona. C. de tur:nam ſiprætulit legatarios in portione fi- ſiillud neceſſariò non inferat. Icrinen ſtin erentia ritz quia nõ lij,& uoluit quòd filius ſolueret legata, quo 8 Teſtis ſe confitetur aliquid quod prima fronteſa 1 5 ſi ergn quo ad prob; R intelltotdi die iteep. 11, aliqquo caſu non poßit eſſe crimen, non repelluur ateſtt 3 oadpræſum caſu intelligitur de integris, quia lex falcidia ͤͤͤͤͤ wiautercnumpti inducitur aduerſus uoluntatẽ teſtatoris, l. Ti Fao,i oiahe ena eMichs am icdelude 8. diminuatur de eius fide.. entüintenti tia. ff. od. meritò ſi ad extraneũ deueniat por liet interpreti notii onis io. Siſe bit E 8 9 Confeßionem propriam poteſt quilibet interh ko⸗ not in d. c.ſuperhi tio,& ipſe tenebit. Et Propterea quãdo uter- ꝛ2 Filius non præſumitur legitimus, nec præſumitur muhn iiſt dere iud. B k que eſſet filius, magis dubiũ eſt, ut dicitur in nium, niſi probetur. aexſ ömunis ſer tiſta fine§.ibi, penè eadem dicenda ſunt&ë. licet iʒ Delictum potius in qubio præſumimus, quando agiuu d meciocro ententi in etiam tunc ſit idem iuris:quia ſiprætulit lega vo lUute animæ. d 2DreB mint fqu eeallonẽf tarios in portione propria filij, meritè cenſe 14 Teſtator ſiſtt confeſſus ſe fuiſſe uſnnariumffikintan iorem d andoactus bitur prætuliſſe in eadem portione aduenti- quòd ſemper fuit uſurarius. aäͤnun ninrponi delcti tia alteri. Et q́d ille text. procedat ex iſta præ- Xhac regula primo Inferttr dos me⸗ leti ubi Ab delidã ſumptione, apparet: quia circa mediã dum quam capitur præſumptio delicii. rio, Lexhibita dejester Heidd, uj