oſextot—

——

Icu tqpodetin dam fuille tempor 1 Cde prodarli m auid cöven lig ediſta præſumpront ne. Et Olcra elan dedit unã dodtiünt diſequunt Ran h h. in regulza ſemeim iam doctridcecii- in d.ſihiquidläpit eceſſe.f deprotut 8 laratione faccõcllni ræſenunõpfaſumm eſiquss eſt ce ymer itur quodolmelad de reſcnptini dil ttiſtud maximeynt tus eſt difombiln

3

beyat

collei deai .

geuiamn 5 ione depld

TeA0 osepefh

701 T cgula ſc ecunda Pr glt umpt. 702

ſumitur ditari.. ſi defunctus. C. arb, tutel. de quo tamẽ dic ut infrà dicam. Vnde cùm iſte nõ reperiat᷑ diues, ueriſimile eſt quòd etiam pręterito tempore non fuerit. ſequitur Alex. conſil.xvi.in i. col. in v. Et proptereafqui ho die poſſideturut ſeruus, præſumit etiã retro poſſeſſus:ex quo non eſt ueriſimile, ſi eſſet li ber, ꝙpermiſiſſet ſe unquã poſſideri pro ſer uo.Et ſicut nõ præſumitur quis perdidiſſe di uitias, multò minus debet pręſumiperdere li bertatẽ. l. libertas. ff. de reg. iur. Et ſecundum iſtam limitationẽ intelligit᷑ d. l. ſi hi qui. Ad uerte tamen, quia iſta intelligentia nõ conue nit dictis II. quicquid dixerit Salic.& Alex.

uia non uidetur in eis quòd aliquid ex præ- Lt Praiumalin præteritũ, ſed potius nihil præſumat᷑,& relinquit᷑ onus probandi ei qui dicit, ſecundum regulam I. uerius. ff. de pro- batio.& ita intelligo d.õ. ſi magiſtratus. Nam cũ lex uelit, ꝙ magiſtratus dent tutores ido- neos facultatibus pupillorũ, meritò nõ præ- ſumitur illa qualitas niſi probetur. I. nõ ſolũ. 5. ſed ut probari. ubi Bart.& Doct. ff. de oper. no. nunc. ꝗl. in J. ſi uerò. 6. qui pro rei qualita- te. ff. qui ſatiſd.cog. Et ſi dicas, quòd non de- buiſſet probari, ex quo quilibet præſumitur idoneus. c. fin. j.eo. reſpondeo quòd hoc nõ procedit quo ad facultates, ut infrà uidebi- mus. Et dato ꝙ hoc eſſet uerũ, tamen ex quo hodie nõ eſt idoneus, ceſſat prędicta pręſum ptio:& ſic præſumptio reſultans ex tempore præſenti, tollit præſumptionẽ temporis præ teriti,& relinquit rem in terminis iuris com- munis, ut qui dicit, probet: nõ autẽ facit ſim- pliciter, quòd præſumatur de tempore præ- terito idem quod in præſenti. Et eodem mo- do procedit text. in d. I. ſi hi qui adulterij. ubi ſtatus tẽporis præſentis tollit præſumptionẽ temporis præteriti, quæ erat orta ex allegata

10

20

30

conſanguinitate: unde illa ceſſante, ſubintrat 40

diſpoſitio iuris cõmunis, per quã accuſatio de adulterio concurrebat.Et ita procedit etiã d. l. ex perſona. ubi paupertas de præſenti ni hil facit præſumi retrò:ſed cùm fundamentũ intentionis rei cõuenti eſſet, quòd collega a- ui tempore depoſiti officij eſſet ſoluendo, de betiſtud probare. Et iſte mihi uidet᷑ uerus in tellectus ad illa iura. Fallit tertio,ſ quando tempus præſens aliquid infert de neceſsitate in pręteritum:ueluti ſi mulier hodie peperit, præſumit᷑ intra tempus undecim menſiũ cõ- cubuiſſe.§. fi.in auth. de reſtit.& ea quæ par. Oldr.& Bal.in d.6.ſi magiſtratus. Idem ſiho die fructus induſtriales ſint percepti, præſu- mitur quòd induſtria fuerit adhibita tempo- ribus debitis, ſecundũ Flori. in d. l. nõ eſt ne- ceſſe. Fallit quarto, quando præſens tem- pus habet ſe ad præteritũ, ſicut finis adinitiũ: nam tunc per modũ declarationis de præſen ti præſumit᷑ in præteritũ. l. ſed Iulianus.. pro inde.ff. ad Maced. ubi ſi filiuscõuertit in rem patris pecuniã ſibi mutuatã, præſumit᷑ à prin cipio hoc animo mutuũ cõtraxiſſe. Adidem fa.llitibus. C. de agric.& cenſ.lib. xi. ubi ſi co

50

60

lonus reſpondet mihi de fructibus, præſumi tur coluiſſe retrò illos fructus nomine meo. Facit etiã J.ſi filios. C. de petit. hæred.d Fal- lit quinto in caſul. quicunque. C. de apochis publi. lib.x.fubi per ſolutionẽ trium ultimo- rum annorũ, præſumit lex ſemper retrò fuiſ- ſe ſatisfactũ:ſed ibi non eſt ſimplex præſum- ptio de tempore præſenti, ſed de præſtatione triennali, de qua etiã in l. i. ubi Doct. C. de fi- deicõmiſſ. Sexto declara fut licet nõ indu cat præ ſumptionẽ ſufficientẽ ad transferen- dum onus probandi, inducit tamen aliqualẽ ſuſpicionẽ,l. ciuile. C. de furtis. quæ ex quali tate negocij, poterit etiã eſſe ualde probabi- lis. d. 9. fin. in auth. de reſtit.& ea quæ par. ubi uidua adulterans, præſumit etiã retrò uiuen te marito adulterata. de quo ſuprã dixi. Et ſe- cundum ſupradicta puto debere intelligi qᷓd not. Io. And. in addit. Specul.in tit. de emp. et uend.. nunc dicendũ reſtat. uerſ.primo. quẽ refert& ſequitur Ang. in l. ſciendum. in fin. ff.de uerb.obli.ubi dicit, ꝙ ſi equus eſt uen-/ ditus,& intra triduum mortuus,& ei reperia tur cor macilentum& putredine corroſum, præſumitur tempore uenditionis infirmus: & ſic locus erit ædilitio edicto. Nam ſi de mo dico tempore, puta trium dierũ, antè fuit em ptus, præſumptio talis erit ſufficiens, ut per Iaſ.in I. lecta. in xij. col. ff. ſi cer. pet. cum con- cord. Si uerò erãt iam plures dies, tunc eſſet ſimplex præſumptio:& hoc, niſi medici ali- ter dicerent, quibus ſtandum eſt tanq́; peri- tis in arte.l. ſemel. C. de re milit. lib. xij.¹

PRAESVNIDTIO X VII. 1 Diues olim, hodie præſumitur diues. Intellige ut num. ſeq. 2 Vbi agitur de probanda cõtinuatione alicuius uniuerſt, qui habuit in præteritum, non præſumitur hodie habere. 3 Pauper olim‚ an præſumatur hodie pauper,& quid in futu rum præſumatur de eo qui pauper eſt. 4 Alleganti diuitias aut paupertatẽ de præſenti, ſi nihil alle- gatur de præterito, incumbit onus probandi. 5 Paupertas et diuitiæ qualiter probentuy, remißius. A nobsenehioiin diues, pręſumi tur etiam hodie diues:quia nõ pręſumi tur amiſiſſe dominiũ rerum ſuarũ. l.ſiue poſ- ſidetis. C.de proba. Et ita tenent Hoſti. Ioan. And. But.& Imol. in c.i.in fin.. de ſcruti. Ar chid.& Gemi.in C. fin. vi. q. v. Alber. de Roſ. in I. ſi uerò. õ. qui pro rei qualitate. ff. qui ſa- tiſd.cog.Et ſic, licet quilibet à principio na- ſcatur nudus& pauper, ſi tamen fuit ſemel diues, præſumitur in futurũ diues, ſecũdum Doct.in dictis locis. Quod facit pro opinio- ne quam ſupra tenui in prin. iſtius regulæ. ntellige iſtam præſumptionẽ procedere, ubi ſimpliciter dubitat᷑, an quis ſit diues: ſed ſi agamus de uniuerſo, puta an qui olim ha- buit tales facultates ualentes uſqʒ ad mille au reos, præſumat᷑ eaſdem hodie habere, tũc di- cendum eſt ꝙ nõ:quia ubi agitur de proban- da cõtinuatione alicuius uniuerſi, qui habuit in præteritũ, nõ præſumitur hodie habere. I. in cõfirmando.ubi Bar.not.ff. de cõfir. tut. et cõſuluit Alex. ita declarãs Bar. in conſ.cij. in

GGgg 3

10

11

a ¶ Et Steph. Ber trandi d. conſil.J. col. ij. lib.. in no- uißimis.

b ¶Quod ex aclu de præſenti decla⸗ retur qualis fuerit animus præcedès, ultra hĩc allegata adde tex. in§. pa- uonũ. Inſit. de re- rum diuiſ. GLud. Rom. conſ.ꝛ9ꝛ. cũ iſt fratres. Anch. conſil. 2591. ex his. Dec.in l.quandiu. in ij lect. col. fi. C. qui admitti.& cõ ſil. 336. incaſu pro poſtto.& conſil. 490. uiſis& cir⸗ cunſpectis. col.pe nul. conſ.4A76. cõcluſionẽ.col.ij. in quibus locis al⸗ legat concord.

c ¶ Vide Lucam de Pen. conciuem meum in d. l. qui- cunque. ubi ponit clxxx. præſuptio nes ſeu caſus, in quibus lex aliquid præſumit.

d ¶ Et Bar. et Dd. in pwœm. Digeſt. & in l. j. de uentre inſpi. cum ſimilib.

e ¶ Quod quili⸗ bet naſcaturnudus & pauper, habes moralẽ& elegan tem tex. in C.ſicut hi. 47. diſtin. Lu- cas de Pen.cõciuis noſter in l.ij. col. 6 C. quan.& quib.

quarta pars deb.

Et Aret. conſ.66. uiſo picto. col.6. ubi egregie dicit, quod cum quali- tas diuitiarũ ſit re gulariter repug- nans naturæ(quia nemo naſcitur di- ues) non poteſt ar gui de præſenti ad præteritum,&nõ ualet arg. nunc eſt diues, ergo& o- lim emt, nota bene

————öy—